Προσωπικότητες του νομού Αιτωλοακαρνανίας

Δημογέροντας και πρώτος δήμαρχος Ναυπάκτου (Ναυπακτίδος μετά την απελευθέρωση) την περίοδο 1838-1839 και το 1844. Εξελέγη, επίσης, εκ των πληρεξουσίων της δυτικής Ελλάδας στην Εθνοσυνέλευση του 1831. 

ΠΗΓΗ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Βαρδακουλάς Γιάννης, Παναγιωτόπουλος Θωμάς: Το Οδοιπορικό του Δήμου

Ναυπάκτου. Έκδοση Δήμου Ναυπάκτου.

Η Δάφνη. Περιοδική Έκδοση του Πνευματικού Ομίλου Δαφνιωτών Ναυπακτίας,

τ.11^ο, Αθήνα 2002.

Λοχαγός τής Φάλαγγας. Καταγόταν από το Ξηρόμερο. Επικεφαλής στρατιωτών από την αρχή τού Αγώνα, πολέμησε με γενναιότητα. Στις 14 Δεκεμβρίου η Προσωρινή Διοίκηση τον προβίβασε σε χιλίαρχο. Πήρε μέρος σε αρκετές από τις μάχες που διεξήχθησαν στη δυτική Ελλάδα και σκοτώθηκε κατά την ηρωική έξοδο της Φρουράς τού Μεσολογγίου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από τη Λεπενού. Με την έναρξη της Επανάστασης ετέθη υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Θεόδωρου Γρίβα, συμμετέχοντας στον αποκλεισμό και την κυρίευση του Φρουρίου Ναυπάκτου και σε μάχες στη Θήβα και την Πέτρα. Πάντοτε ανεδείχθη λαμπρός και ανδρείος και διακρίθηκε για την τιμιότητα και την ευτολμία του.

ΠΗΓΕΣ

Ιερομόναχος της Ι. Μονής Ρέθα. Κατατάχτηκε στα στρατεύματα και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Τον Οκτώβριο του 1826 συμμετείχε στη σύναξη των Βαλτινών δημογερόντων με σκοπό την εκλογή πληρεξουσίων τής επαρχίας για την Γ' Εθνική Συνέλευση.

 ΠΗΓΕΣ

Αγωνιστής από το Μεγάλο Δέντρο Τριχωνίδας. Πολέμησε στις μάχες τού Καρβασαρά , του Περοχωρίου κ.α. Ήταν εκ των υπερασπιστών τού Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του. 

 ΠΗΓΕΣ

Αγωνιστής από το Ξηρόμερο. Πήρε μέρος στις μάχες τού Βραχωρίου, του Πέτα κ.ά. Πέθανε στην δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου.

  ΠΗΓΕΣ

Ένας από τους καπεταναίους τής Ακαρνανίας που επονομάστηκε, προφανώς για την ανδρεία του, «Σπαρτιάτης». Είχε προξενήσει πολύ μεγάλη φθορά στους Τούρκους, ώστε τον θεωρούσαν «Δεύτερο Ανδρούτσο». Ο Αλή-πασάς είχε ορκιστεί να τον εξοντώσει. Πέτυχε, τελικά, να τον συλλάβει με δόλο: εκβίασε τον Καραϊσκο ότι θα σκότωνε τον γιο του , αν δεν του έφερνε στα Γιάννενα τον Γιωργο-Θώμο. Εξαναγκασμένος, λοιπόν, ο Καραϊσκος τον κάλεσε προς συνάντηση, ενώ ειδοποιημένοι οι άνθρωποι του πασά καραδοκούσαν κρυμμένοι. Κατά τον  ύπουλο αυτόν τρόπο ο Γιωργο-Θώμος συνελήφθη και σφαγιάσθη.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός τού Γεωργίου. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες και βρέθηκε στο Μεσολόγγι από την αρχή τής μεγάλης πολιορκίας του, επικεφαλής πολλών Αμβρακιωτών. Το 1824 προβιβάστηκε σε χιλίαρχο και το 1825 σε αντιστράτηγο. Στις 25 Μαρτίου 1826, σε μια συμπλοκή που έγινε μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων έξω από τον περίβολο του Μεσολογγίου φονεύθηκε.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Σπυρομίλιου Στρατηγού: Απομνημονεύματα της Δευτέρας Πολιορκίας του

Μεσολογγίου 1825-1826. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2002.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Χαραλαμπόπουλος Δ. Χαράλαμπος: Οι Αιτωλοακαρνάνες το '21. Ονομαστικοί

Κατάλογοι Συνταξιούχων (Με ονοματολογικές παρατηρήσεις). Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών. Επιστημονική Βιβλιοθήκη. Αθήνα 2002.

Γεννήθηκε στο Θέρμο το 1914, όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Εν συνεχεία, φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα. Από μαθητής, ακόμη, έγραφε στις τοπικές εφημερίδες^.  κυρίως, στίχους με κοινωνική σάτιρα. Συνεργάστηκε αρκετό καιρό με την αθηναϊκή εφημερίδα «Ελευθερία». Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές «Τ' ασημένια χαράματα» και «Φλύαρες ζωγραφιές», όπου διακωμωδεί τα πάντα με καυστικό τρόπο. Το 1982, κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Άνθρωποι και Ανθρωπίσκοι», στο οποίο καταγράφει καθημερινά περιστατικά. Έχει, επίσης, αφήσει σημαντική ανέκδοτη εργασία.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Πρακτικά Λογοτεχνικού

Συνεδρίου (Μεσολόγγι 5-7 Νοεμβρίου 2004). Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία (ΑΙ.ΠΟ.Ε), Αθήνα 2005.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.