ΑΓΓΕΛΕΤΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

Από τα Σαρδίνινα. Αδελφός τού Γιώργη Αγγέλη. Ακολούθησε σε όλες τις μάχες τον αδελφό του, καθώς και στην πολιορκία τού Μεσολογγίου κατά τη διάρκεια της οποίας έπεσε μέσα στη μαρτυρική πόλη.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

 Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 1. Εκδόσεις Φυτράκη.

Δημογέροντας και πρώτος δήμαρχος Ναυπάκτου (Ναυπακτίδος μετά την απελευθέρωση) την περίοδο 1838-1839 και το 1844. Εξελέγη, επίσης, εκ των πληρεξουσίων της δυτικής Ελλάδας στην Εθνοσυνέλευση του 1831. 

ΠΗΓΗ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Βαρδακουλάς Γιάννης, Παναγιωτόπουλος Θωμάς: Το Οδοιπορικό του Δήμου

Ναυπάκτου. Έκδοση Δήμου Ναυπάκτου.

Η Δάφνη. Περιοδική Έκδοση του Πνευματικού Ομίλου Δαφνιωτών Ναυπακτίας,

τ.11^ο, Αθήνα 2002.

Γεννήθηκε το 1759. Απέκτησε τεράστια ακίνητη περιουσία ως προεστός τού Βραχωρίου. Ασκούσε μεγάλη επιρροή σε Τούρκους και Έλληνες, εξού και Μέγα - Πάνος, και κατάφερε να κάνει υποφερτή τη ζωή των χριστιανών, επί 30 χρόνια. Επηρέαζε και τον ίδιο τον Αλή-πασά, ώστε αυτός τον ονόμασε Αγιάν Βελαετλή, δηλ. γενικό προεστό τής δυτικής Στερεάς, παραχωρώντας του πολλές εξουσίες και του δωρίζοντάς του απέραντες εκτάσεις. Κατηχήθηκε πρώτος στο Βραχώρι στα της Φιλικής Εταιρείας, από τον Ιωάννη Παπαρρηγόπουλο. Προπαρασκεύασε την Επανάσταση, για την οποία θυσίασε όλα του τα προνόμια, όλη την περιουσία του κι αυτή τη ζωή του. Υπήρξε απ' τα ενεργητικότερα μέλη τής «Γερουσίας τής Δυτικής Χέρσου Ελλάδος». Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες τής δυτικής Στερεάς με τους Βραχωρίτες. Τον Μάρτιο του 1826, πιάστηκε στο Αιτωλικό από τους Τούρκους, μεταφέρθηκε στην Άρτα και μετά από λίγο πέθανε από τα φριχτά βασανιστήρια.

 ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Από τους Χαλκιοπούλους. Για τις υπηρεσίες του στον εθνικό σκοπό διορίστηκε, τον Σεπτέμβριο του 1825, από την Προσωρινή Διοίκηση τής Ελλάδος ταξίαρχος. Στις 13 Μαΐου 1828 του δόθηκε, επιπλέον, το αργυρούν παράσημο του Αγώνα, ως αναγνώριση της προσφοράς του.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

Ο τρίτος αδελφός τού Αλεξάκη και του Κώστα Βλαχόπουλου. Είναι ο πρώτος που έγινε στην Πρέβεζα μέλος της Φιλικής Εταιρείας, και μύησε και τους άλλους αδελφούς. Έλαβε μέρος σε όλες τις επιχειρήσεις από την αρχή τής επαναστάσεως, μαζί με τα δύο αδέλφια του. Περισσότερο διακρίθηκε στον κατά θάλασσα απελευθερωτικό αγώνα και το 1824 προοβιβάστηκε, για τις υπηρεσίες του, σε υποπλοίαρχος. Το 1825,διασπώντας την πολιορκία, μπόρεσε να ενισχύσει τη φρουρά τού δοκιμαζόμενου Αιτωλικού με σημαντική δύναμη.

ΠΗΓΕΣ

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.