ΑΚΡΙΔΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Από το Σύντεκνο. Εκ των γενναιοτέρων αγωνιστών. Υπήρξε σωματάρχης του Καραϊσκάκη, ο οποίος, μάλιστα, έτρεφε μεγάλη αγάπη και εκτίμηση γι' αυτόν. Σκοτώθηκε το 1824 στα Άγραφα. Ο θάνατός του τόσο λύπησε τον στρατάρχη τής Ρούμελης που για μέρες ήταν αμίλητος.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από τους Χαλκιοπούλους. Όταν κηρύχτηκε η Επανάσταση έφυγε από την Άρτα όπου προσωρινά διέμενε και πέρασε στον Βάλτο. Εκεί πρωτοστάτησε στον αγώνα τής δυτικής Ελλάδας. Πέθανε στο Άργος το 1826 όπου βρισκόταν ως φροντιστής των Εθνικών Στρατευμάτων. 

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Ξάδερφος  του Αντώνιου Γαλάνη. Πήρε μέρος στην Επανάσταση, πολεμώντας με τον βαθμό τού εκατόνταρχου στη δυτική Ελλάδα. Διακρίθηκε, ιδίως, στο τέλος του ιερού Αγώνα (1828-1829), κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης των τουρκικών οχυρών στον Μύτικα, τον Μαχαλά και στη Βόνιτσα. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1856.

Ένας από τους καπεταναίους τής Ακαρνανίας που επονομάστηκε, προφανώς για την ανδρεία του, «Σπαρτιάτης». Είχε προξενήσει πολύ μεγάλη φθορά στους Τούρκους, ώστε τον θεωρούσαν «Δεύτερο Ανδρούτσο». Ο Αλή-πασάς είχε ορκιστεί να τον εξοντώσει. Πέτυχε, τελικά, να τον συλλάβει με δόλο: εκβίασε τον Καραϊσκο ότι θα σκότωνε τον γιο του , αν δεν του έφερνε στα Γιάννενα τον Γιωργο-Θώμο. Εξαναγκασμένος, λοιπόν, ο Καραϊσκος τον κάλεσε προς συνάντηση, ενώ ειδοποιημένοι οι άνθρωποι του πασά καραδοκούσαν κρυμμένοι. Κατά τον  ύπουλο αυτόν τρόπο ο Γιωργο-Θώμος συνελήφθη και σφαγιάσθη.

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Στάνου. Έλαβε μέρος στον Αγώνα ως επικεφαλής Σώματος^. ιδιαίτερα στις μάχες Πέτρας, Καλιδρόμης, Αετού, καθώς και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, όπου και σκοτώθηκε.

Ο μεγαλύτερος γιος τού Μεγαπάνου. Γεννήθηκε στο Βραχώρι το 1794. Από πολύ μικρός, με χρήματα του πλούσιου πατέρα του, συγκρότησε σώμα αρματολών και το συντηρούσε μόνος του. Συνήθως ήταν προσκολλημένος με τους Βραχωρίτες του στους σχηματισμούς τού Καραϊσκάκη, τον οποίο θαύμαζε και λάτρευε σαν θεό. την έξοδο του Μεσολογγίου πιάστηκε αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Άρτα, όπου συναντήθηκε με τον πατέρα του στο ίδιο κελί. Όταν τον άλλο χρόνο τον μετέφεραν οι Τούρκοι στον Αστακό, δραπέτευσε, ανασυγκρότησε ομάδα κι ενώθηκε με τον Καραϊσκάκη, που είχε τότε το στρατόπεδό του στο Δραγάμεστο. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1860.

 ΠΗΓΕΣ

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από τη Στάνου. Υπηρέτησε υπό τους Ανδρέα Ίσκο και Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλες τις μάχες που βρέθηκαν οι οπλαρχηγοί αυτοί, απ' αρχής μέχρι τέλους τού Αγώνα.

Από τα Κομποθέκλα. Υπηρέτησε την πατρίδα από την αρχή μέχρι το τέλος τού ιερού αγώνα, έχοντας υπό τις οδηγίες του 10 και ακολούθως 50 άνδρες. Έλαβε μέρος στις μάχες τού Μακρυνόρους, Πέτα, Άρτας, Πλάκας, Λάσπης και στο Μεσολόγγι υπό τις εντολές των οπλαρχηγών Αναγνώστη Καραγιάννη και Ανδρέα Ίσκου. Πολέμησε, εν συνεχεία, με ιδιαίτερη γενναιότητα στην Αθήνα υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη.