ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΟΓΙΟΣ - ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

Αγωνιστής από Μεσολόγγι. Κατά την έξοδο του Μεσολογγίου αιχμαλωτίστηκε με τη γυναίκα και τα παιδιά του.

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Στάνου. Έλαβε μέρος στον Αγώνα ως επικεφαλής Σώματος^. ιδιαίτερα στις μάχες Πέτρας, Καλιδρόμης, Αετού, καθώς και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, όπου και σκοτώθηκε.

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Υπό τις οδηγίες διαφόρων οπλαρχηγών συμμετείχε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους και Πέτα. Κατά την τελευταία πολιορκία τού Μεσολογγίου και την έξοδο εδείχθη μοναδικής γενναιότητας άνδρας.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Κεχρινιά. Από την αρχή του Αγώνα συγκεντρώνοντας 20 άνδρες πολέμησε γενναία, λαμβάνοντας μέρος στις μάχες Άρτας, Μακρυνόρους, Αγρινίου, Καρπενησίου, Πειραιά, Φαλήρου, Αράχοβας, καθώς και στην υπεράσπιση του Μεσολογγίου. Διετέλεσε υπό τις οδηγίες των οπλαρχηγών Αναγν. Καραγιάννη, Ιωάννη Ράγκου, Ανδρέα Ίσκου, Μάρκου Μπότσαρη, Ν. Ζέρβα, Καραϊσκάκη και Γαρδικιώτη Γρίβα. Ετιμήθη με τον βαθμό τού πεντηκοντάρχη.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου, Δημήτρη). Είχε παρόμοια δράση με τον Δημήτρη. Έπεσε κι αυτός στην Έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Δράξας τα όπλα  από την έναρξη του Αγώνα και έχοντας υπό τις οδηγίες πολλούς άνδρες, έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Προβιβάστηκε στον βαθμό του αντιστράτηγου και ως τέτοιος παρευρέθη στη μεγάλη πολιορκία τού Μεσολογγίου όπου φονεύθη κατά τη δραματική εκείνη έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Αγωνιστής από το Μεγάλο Δέντρο Τριχωνίδας. Πολέμησε στις μάχες τού Καρβασαρά , του Περοχωρίου κ.α. Ήταν εκ των υπερασπιστών τού Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του. 

 ΠΗΓΕΣ

Άγγλος λυρικός ποιητής και φιλέλληνας. Αποδέχτηκε την πρόταση του Φιλελληνικού Κομιτάτου τού Λονδίνου να γίνει εκπρόσωπός του στην Ελλάδα, φόρτωσε το μπρίκι «Ηρακλής» με όπλα, τρόφιμα και φαρμακευτικό υλικό και έφτασε στο Αργοστόλι τον Αύγουστο του 1823. Παρέμεινε για πέντε μήνες στο χωριό Μεταξάτα και τον Ιανουάριο του 1824 πήγε στο Μεσολόγγι. Εκεί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από όλους τους Έλληνες και η παρουσία του τροφοδότησε ευεργετικά το φιλελληνικό κίνημα. Επιχείρησε να οχυρώσει το Μεσολόγγι και να δημιουργήσει πυρήνα πυροβολικού.  Συγκρότησε σώμα Σουλιωτών με το οποίο σχεδίαζε την κατάληψη της Ναυπάκτου, η απειθαρχία όμως που εκδηλώθηκε οδήγησε στη ματαίωση της επιχείρησης. Διορίστηκε συνταγματάρχης πυροβολικού και του απονεμήθηκε η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Οι Μεσολογγίτες τον ανακήρυξαν πολίτη και ευεργέτη τής πόλης τους και το Φιλελληνικό Κομιτάτο τον εξέλεξε μέλος τής επιτροπής για τη διαχείριση του πρώτου δανείου. Τα προβλήματα συνεννόησης με τους ντόπιους τού προξενούσαν απογοήτευση, που, σε συνδυασμό με το άσχημο κλίμα της περιοχής, επιδείνωσαν την ήδη κλονισμένη υγεία του. Στα μέσα Φεβρουαρίου 1824 αρρώστησε από ελονοσία και πέθανε στις 19 Απριλίου.

Από τη Λεπενού. Από την αρχή τής Επανάστασης πολέμησε στις μάχες: Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και στο Μεσολόγγι. Μετά την Έξοδο ακολούθησε τον Καραϊσκάκη πολεμώντας στην Αράχοβα και την Αθήνα.