Γιος τού Πάνου^. γεννήθηκε στο Βραχώρι το 1799. Διακρίθηκε στον Αγώνα ως χιλίαρχος και στρατηγός. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες τής δυτικής Ελλάδας, επικεφαλής αρκετής δύναμης Βραχωριτών. Διακρίθηκε στη δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου, κατά την ηρωική  έξοδο και στους κατοπινούς αγώνες, μέχρι την τελειωτική εκδίωξη των Τούρκων από την περιοχή του. Αποστρατεύθηκε ως συνταγματάρχης τής Φάλαγγας. Διετέλεσε πληρεξούσιος στις πρώτες Εθνοσυνελεύσεις και βουλευτής Βραχωρίου επί πολλά χρόνια. Πέθανε το 1872.

 ΠΗΓΕΣ

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Ποιητής, κριτικός και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1895. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στην Ιένα τής Γερμανίας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες. Ως ανταποκριτής «εντύπων», επισκέφτηκε πολλά μέρη τού κόσμου. Διετέλεσε, για πολλά χρόνια, νομάρχης σε διάφορα διαμερίσματα τής Ελλάδας, και έφθασε ως τον βαθμό τού Γεν. Επιθεωρητή Νομαρχών. Ήταν αδελφός τού Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1961.Υπήρξε ένας πολύπλευρος στοχαστής και πλατιά μορφωμένος διανοητής. Έγραψε ποίηση, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, κριτικές κ.ά. Το ποιητικό του έργο διακρίνεται για την τρυφερότητα, τον αυθορμητισμό και τον πηγαίο λυρισμό του. Οι ταξιδιωτικές του εντυπώσεις είναι έμπλεες από αδρές και όμορφες περιγραφές. Ενώ οι θεατρικές κριτικές και τα άλλα του μελετήματα ξεχωρίζουν για την αντικειμενικότητα, τη λιτότητα τού ύφους, καθώς και για τον πλούτο των στοιχείων που παρατίθενται σ' αυτά. Από το πλούσιο έργο του άξια ιδιαίτερης επισημάνσεως είναι: η ποιητική συλλογή «Λουλούδια στα μαλλιά της», το ταξιδιωτικό «Ένα μήνα στον Βόρ.Πόλο», οι μελέτες «Διονύσιος Σολωμός, η ηθική μεγαλοφυΐα», «Κωστής Παλαμάς, ποιητής ελέω θεού», «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, το Πάσχα τής Λογοτεχνίας μας», καθώς και τα θεατρικά πονήματα «Θεατρικά μελετήματα» και «Αθηνα^.ι^.κή δραματουργία»^. το τελευταίο ,μάλιστα, τιμήθηκε με το «Βραβείο των Δώδεκα».

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στα Γράμματα και στις Τέχνες τον 20^ο αιώνα (Ποίηση-

Πεζογραφία-Δοκίμιο-Εικαστικά-Λαογραφία). Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ), Αθήνα 2004.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Μαθητεία: Βιογραφίες Νεοελλήνων Λογοτεχνών. Εκδόσεις Γιάννη Ρίζου.

Ναυπακτιακά. Περιοδική Έκδοση Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών. Τόμος Θ'.

Πρακτικά Β'Συνάντησης-Ναυπακτιακός Τύπος Ιστορικολαογραφικές Μελέτες, Αθήνα 1999.

Ναυπακτιακά. Περιοδική Έκδοση Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών. Τόμος Η'.

Η συμβολή του Θεμιστοκλή Αθανασιάδη Νόβα στην ταξιδιωτική λογοτεχνία. Ανάτυπο, Αθήνα 1996.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.18, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2001.

Χρονικό του 20^ου αιώνα. Εκδόσεις Δομική.