ΑΣΗΜΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ

Ένας από τους καπεταναίους τής Ακαρνανίας που επονομάστηκε, προφανώς για την ανδρεία του, «Σπαρτιάτης». Είχε προξενήσει πολύ μεγάλη φθορά στους Τούρκους, ώστε τον θεωρούσαν «Δεύτερο Ανδρούτσο». Ο Αλή-πασάς είχε ορκιστεί να τον εξοντώσει. Πέτυχε, τελικά, να τον συλλάβει με δόλο: εκβίασε τον Καραϊσκο ότι θα σκότωνε τον γιο του , αν δεν του έφερνε στα Γιάννενα τον Γιωργο-Θώμο. Εξαναγκασμένος, λοιπόν, ο Καραϊσκος τον κάλεσε προς συνάντηση, ενώ ειδοποιημένοι οι άνθρωποι του πασά καραδοκούσαν κρυμμένοι. Κατά τον  ύπουλο αυτόν τρόπο ο Γιωργο-Θώμος συνελήφθη και σφαγιάσθη.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Πολέμησε για την ανεξαρτησία τής Ελλάδας από το 1821 έως το 1824 υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου, έχοντας, μάλιστα, κάτω από τον έλεγχό του 10 με 20 άνδρες. Στον Αγώνα έχασε τον αδελφό του, και ο ίδιος διακρίθηκε για τη γενναιότητά του.

 ΠΗΓΕΣ

Από Αμβρακία. Πολέμησε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους, Αγρινίου, Αετού, Καλιδρόμης, Άρτας, Πέτα και στις πολιορκίες τού Αιτωλικού και Μεσολογγίου. Διετέλεσε υπό τους οπλαρχηγούς Μάρκο Μπότσαρη, Ανδρέα Ίσκο, Ιωάννη Ράγκο και προεβιβάσθη στην τάξη των υπαξιωματικών.

ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός τού Γιώργου. Πολέμησε σε πολλές μάχες, καθώς και στις δύο πολιορκίες τού Μεσολογγίου. Πέθανε στον Καρβασαρά(Αμφιλοχία) το 1860.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου). Πολέμησε σε πολλές μάχες, αλλά και στο Μεσολόγγι, όπου σκοτώθηκε κατά την έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ