ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΔΗΜ. ΣΠΥΡΟΣ 1886-1948 ΑΡΧΙΑΤΡΟΣ

Οικογένεια αρματολών τής Αιτωλοακαρνανίας, της οποίας πολλά μέλη διακρίθηκαν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και στην Επανάσταση.

 ΠΗΓΕΣ

Αγωνιστής από τη Ναυπακτία. Το όνομα αυτό του δόθηκε για την ωμότητά του. Στον εμφύλιο πόλεμο του 1824 καταδίωξε τους Πελοποννησίους άρχοντες και του απονεμήθηκε δίπλωμα χιλιαρχίας.

 ΠΗΓΕΣ

Άγγλος λυρικός ποιητής και φιλέλληνας. Αποδέχτηκε την πρόταση του Φιλελληνικού Κομιτάτου τού Λονδίνου να γίνει εκπρόσωπός του στην Ελλάδα, φόρτωσε το μπρίκι «Ηρακλής» με όπλα, τρόφιμα και φαρμακευτικό υλικό και έφτασε στο Αργοστόλι τον Αύγουστο του 1823. Παρέμεινε για πέντε μήνες στο χωριό Μεταξάτα και τον Ιανουάριο του 1824 πήγε στο Μεσολόγγι. Εκεί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από όλους τους Έλληνες και η παρουσία του τροφοδότησε ευεργετικά το φιλελληνικό κίνημα. Επιχείρησε να οχυρώσει το Μεσολόγγι και να δημιουργήσει πυρήνα πυροβολικού.  Συγκρότησε σώμα Σουλιωτών με το οποίο σχεδίαζε την κατάληψη της Ναυπάκτου, η απειθαρχία όμως που εκδηλώθηκε οδήγησε στη ματαίωση της επιχείρησης. Διορίστηκε συνταγματάρχης πυροβολικού και του απονεμήθηκε η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Οι Μεσολογγίτες τον ανακήρυξαν πολίτη και ευεργέτη τής πόλης τους και το Φιλελληνικό Κομιτάτο τον εξέλεξε μέλος τής επιτροπής για τη διαχείριση του πρώτου δανείου. Τα προβλήματα συνεννόησης με τους ντόπιους τού προξενούσαν απογοήτευση, που, σε συνδυασμό με το άσχημο κλίμα της περιοχής, επιδείνωσαν την ήδη κλονισμένη υγεία του. Στα μέσα Φεβρουαρίου 1824 αρρώστησε από ελονοσία και πέθανε στις 19 Απριλίου.

Από τη Λεπενού. Διέπρεψε στον Αγώνα με τον βαθμό τού εικοσιπεντάρχου. Παρευρέθηκε στις μάχες: Πλάκας, Μακρυνόρους, Πέτα, Κομποτίου, Καλλαρυτών, Αγράφων και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου^. διεσώθη κατά την ηρωική έξοδο. Συμμετείχε και στις μάχες των Αθηνών, ακολουθώντας τον Καραϊσκάκη^. εκεί, πληγώθηκε σοβαρά στο αριστερό του χέρι.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Πολέμησε για την ανεξαρτησία τής Ελλάδας από το 1821 έως το 1824 υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου, έχοντας, μάλιστα, κάτω από τον έλεγχό του 10 με 20 άνδρες. Στον Αγώνα έχασε τον αδελφό του, και ο ίδιος διακρίθηκε για τη γενναιότητά του.

 ΠΗΓΕΣ

Ο τρίτος αδελφός τού Αλεξάκη και του Κώστα Βλαχόπουλου. Είναι ο πρώτος που έγινε στην Πρέβεζα μέλος της Φιλικής Εταιρείας, και μύησε και τους άλλους αδελφούς. Έλαβε μέρος σε όλες τις επιχειρήσεις από την αρχή τής επαναστάσεως, μαζί με τα δύο αδέλφια του. Περισσότερο διακρίθηκε στον κατά θάλασσα απελευθερωτικό αγώνα και το 1824 προοβιβάστηκε, για τις υπηρεσίες του, σε υποπλοίαρχος. Το 1825,διασπώντας την πολιορκία, μπόρεσε να ενισχύσει τη φρουρά τού δοκιμαζόμενου Αιτωλικού με σημαντική δύναμη.

ΠΗΓΕΣ

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από τη Λεπενού. Έλαβε μέρος στον Αγώνα υπό τις οδηγίες τού αδελφού του Βασίλη. Με αρχηγό τους τον Κ. Σιαμήδα συμμετείχαν στις μάχες τού Αετού, Αγρινίου, Πλάκας, Βουλγαρελίου, καθώς και στην απόκρουση της υπό τον Ομέρ Βρυώνη πολιορκίας τού Μεσολογγίου. Σκοτώθηκε στην τελευταία.

ΠΗΓΕΣ