ΒΟΥΤΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΤΟΥ '21

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Γιος τού Αποστόλη. Διακρίθηκε ως γενναίος πολεμιστής στις μάχες Καρπενησίου, Σταυρού Τζουμέρκων και Καλλαρυτών σαν μπουλουξής, καθώς και στο Μεσολόγγι. Αποστρατεύτηκε ως αξιωματικός τής Φάλαγγας.

 ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1885. Διετέλεσε πρωτοψάλτης και μουσικοδιδάσκαλος στην Αγία Παρασκευή Μεσολογγίου για περισσότερα από 40 χρόνια. Μαθήτευσε κοντά στον Δ. Μοσκέτου. Υπήρξε πατέρας του επίσης πρωτοψάλτη Μεσολογγίου Λεωνίδα Αθανασίου (1917-1976). Κατά την Ολυμπία Τολίκα, μάλιστα, διακρίθηκε τόσο για τη γλυκύτητα τής φωνής του όσο και για την πραότητα του χαρακτήρα του.

Γεννήθηκε στον Αστακό το 1913. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου διετέλεσε γενικός γραμματέας τού υπουργείου Εργασίας, όπου συνέβαλε στην καθιέρωση του θεσμού τής Εργατικής Κατοικίας. Εξελέγη, επίσης, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα που συνέβη στις 18 Ιουλίου 1971 στη Γιουγκοσλαβία.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώον Γερουσιαστών και Βουλευτών. Έκδοση Βουλής των Ελλήνων. Διεύθυνσις

Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Εν Αθήναις, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

. Αγωνιστής από τον Πρόδρομο του Αστακού. Πολέμησε μέχρι το τέλος τής Επανάστασης, και διακρίθηκε σε πολλές από τις μάχες τής δυτικής Ελλάδας. Η Διοικητική Επιτροπή τής Ελλάδας τον προβίβασε τον Μάρτιο του 1832, για τις εκδουλεύσεις του προς την πατρίδα, στον βαθμό του πεντηκόνταρχου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Από το Θεριακήσι. Γενναίος αγωνιστής που πολέμησε από την αρχή ως μπουλουξής τού Γ. Καραϊσκάκη. Στις μάχες που έγιναν στην περιοχή των Αγράφων ανδραγάθησε, όπως και σε όλες τις άλλες της δυτικής Στερεάς που έλαβε μέρος.

ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των ανωτέρω(Γεωργίου, Δημήτρη). Υπερασπιζόμενος το Αιτωλικό προβιβάστηκε το 1825 σε αντιστράτηγο. Στις 25 Μαρτίου 1826, δεκαπέντε μέρες προ της εξόδου, όταν το Βασιλάδι και ο Ντολμάς είχαν πέσει στα χέρια τού εχθρού, πραγματοποιήθηκε η φοβερή επίθεση κατά της Κλείσοβας^. 3000 άνδρες τού Κιουταχή και, μετά από λίγο, άλλοι τόσοι τού Ιμπραήμ χάθηκαν στο πεδίο τής μάχης. Σ' αυτή την ηρωική νίκη, ανάμεσα στους 120 γενναίους που υπερασπίστηκαν τη νησίδα ήταν και ο Γεροθανάσης, ο οποίος άφησε εκεί την τελευταία του πνοή προς χάριν τής πατρίδας.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Χαραλαμπόπουλος Δ. Χαράλαμπος: Οι Αιτωλοακαρνάνες το '21. Ονομαστικοί

Κατάλογοι Συνταξιούχων (Με ονοματολογικές παρατηρήσεις). Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών. Επιστημονική Βιβλιοθήκη. Αθήνα 2002.