ΓΕΡΟΥΚΗΣ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Από τη Λεπενού. Έλαβε μέρος στον Αγώνα υπό τις οδηγίες τού αδελφού του Βασίλη. Με αρχηγό τους τον Κ. Σιαμήδα συμμετείχαν στις μάχες τού Αετού, Αγρινίου, Πλάκας, Βουλγαρελίου, καθώς και στην απόκρουση της υπό τον Ομέρ Βρυώνη πολιορκίας τού Μεσολογγίου. Σκοτώθηκε στην τελευταία.

ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1850. Ήταν συγγενής  με τον Κωστή Παλαμά. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο τής Αθήνας και υπήρξε παθιασμένος οπαδός τής καθαρεύουσας, αγωνιζόμενος κατά των δημοτικιστών. Ήλθε σε σύγκρουση και με τον Κωστή Παλαμά, για τον οποίο έγραφε ότι πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». απάντησε με, Με το ψευδώνυμο Αβλάβιος, Ο Παλαμάς θα του απευθύνει τρία σφοδρότατα άρθρα. Ο Σταμάτιος Βάλβης εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: «Γερανοί τού Ιβύκου», «Λυρικά ειδύλλια», «Αι κόραι τού Πανδάρεως», «Επιθαλάμιον» ^. τις μελέτες: «Φιλολογικά μελετήματα», «Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως» , «Γεωργίω Μιστριώτη», «Περί τριών στίχων τού Δάντου»^. και έμμετρες μεταφράσεις των Επινικίων τού Πινδάρου.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ξάδερφος  του Αντώνιου Γαλάνη. Πήρε μέρος στην Επανάσταση, πολεμώντας με τον βαθμό τού εκατόνταρχου στη δυτική Ελλάδα. Διακρίθηκε, ιδίως, στο τέλος του ιερού Αγώνα (1828-1829), κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης των τουρκικών οχυρών στον Μύτικα, τον Μαχαλά και στη Βόνιτσα. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1856.

Από το Σύντεκνο. Από την αρχή τού αγώνα για την ανεξαρτησία έλαβε τα όπλα, τεθείς επικεφαλής πολλών οπλοφόρων μισθοδοτούμενων κατά το πλείστον από τον ίδιο. Οι τότε κυβερνήσεις τον τίμησαν με τον βαθμό τού χιλίαρχου και κατόπιν τού λοχαγού.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Ανήκε σε μία από τις επιφανέστερες οικογένειες του Βάλτου. Μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στις μάχες Καρπενησίου, Μακρυνόρους, Σταυρού και Αλωνίων.

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Λεπενού. Κατά τον Αγώνα χρημάτισε, αρχικά, υπό τον οπλαρχηγό Γ. Σκαρμίντζο με τον οποίο συμμετείχε στις μάχες τού Μακρυνόρους, τής Λαγκάδας και τού Κομποτίου(όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός). Μετά συστρατεύτηκε με τον Βασίλειο Πάτζην υπό τον στρατηγό Ανδρέα Ίσκον, λαμβάνοντας μέρος στις μάχες τής Άρτας, τού  Σταυρού Βουλγαρελίου και τής Πλάκας. Συμμετείχε, ακόμη, στην προάσπιση του Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του, και στην έξοδο διεσώθη ακολουθώντας τον αξιωματικό Κώστα Βακράκον.

ΠΗΓΕΣ