ΗΣΙΟΔΟΣ

 

Γεννήθηκε στον Αστακό. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο. Από το 1954 δημοσιογράφησε σε πολλές γνωστές αθηναϊκές εφημερίδες, και διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού «Ναυτιλιακά Νέα». Έλαβε συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες τού καιρού του, μεταξύ των οποίων και ο τότε πάπας. Συμμετείχε, ακόμη, σε αρκετές δημοσιογραφικές αποστολές στο εξωτερικό, και ήταν επί σειρά ετών μέλος τού Δ.Σ. τής ΕΣΗΕΑ. Έχει γράψει τη μελέτη «Ο Τύπος τού έτους 2000», το ταξιδιωτικό «Ρωσία, ο γίγας με τις ανοιχτές πληγές» και τα διηγήματα «Αληθινός και ψεύτικος κόσμος», «Ιστορίες από τον Αστακό» κ.ά. Τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων και εκείνο τού «Κυρίλλου και Μεθοδίου» τού βουλγαρικού Πρακτορείου Ειδήσεων, καθώς και με το ειδικό χρυσό σοβιετικό μετάλλιο του «Αστροναύτη Γκαγκάριν».  

 

 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

 

 

Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία. Έζησε για πολλά χρόνια στο Αγρίνιο, εργαζόμενη ως καθηγήτρια ξένων γλωσσών. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1929 με το αφήγημα «Για όσους ζούνε», αναμνήσεις από την καταστροφή τού 1922. Το 1960 εξέδωσε την πρώτη ποιητική της συλλογή «Χοές». Κυκλοφόρησε άλλα 12 ποιητικά έργα, με τελευταίο τους «Ασίγαστους παλμούς», 1980. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες και η ίδια έχει μεταφράσει αρκετούς Αμερικανούς, Γάλλους και Άγγλους ποιητές. Για το έργο της έχει βραβευτεί από πνευματικά ιδρύματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάποιες από τις ποιητικές της συλλογές είναι: «Ανάλωση», 1960, «Αφρόδροσα», 1963, «Ηχώ Αιώνων», 1964, «Γαλάζια φυγή», 1965, «Άφωνη σιωπή», «Συνθέσεις γοητείας» κ.ά. Έγραψε και τα πεζά: «Ίμεροι», «Ταξιδιωτικές μνήμες», «Λουίζα Σκαρπέτι». 

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Καψάλης Ευθ. Γιώργος: Προσωπικότητες της Ρούμελης. Αθήναι 1970.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.38, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2006.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

 

 

 

 

Από τους Χαλκιοπούλους. Συνελήφθη στα Ιωάννινα μετά την πτώση τού Αλή-πασά από τον Ομέρ Βρυώνη. Παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι το 1824, οπότε ο Ομέρ Βρυώνης τον απελευθέρωσε δίδοντάς του μυστική παραγγελία να την μεταφέρει στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και στους οπλαρχηγούς τής δυτικής Ελλάδας, προκειμένου να διαπραγματευτούν ένα είδος αμυντικής συνθήκης κατά τού σουλτάνου. Ο Αθανασούλας ερχόμενος στον Βάλτο τέθηκε υπό τις διαταγές τού θείου του Γιωργάκη Βαλτινού, και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες: Νεόκαστρο, Μεσολόγγι, Ρίβιο, Καρβασαρά, Μαχαλά κ.ά. Το 1833, τέθηκε, ως αξιωματικός, στην ακολουθία τού Όθωνα και κατόπιν διετέλεσε υπασπιστής του. Μετά, μάλιστα, την έκπτωσή του(1862) τον ακολούθησε στη Βαμβέργη. Το 1864 παραιτήθηκε για λόγους υγείας από τη θέση του και επέστρεψε στην Ελλάδα.

ΠΗΓΕΣ

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Νεώτερος Ελληνισμός από 1833 ώς 1881, τ.ΙΓ.

Εκδοτική Αθηνών, Αθήναι 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Μακρυγιάννης Ιωάννης: Απομνημονεύματα. Εκδόσεις Ι.Βλαχογιάννη, Αθήνα 1907.

Αρώνη-Τσίχλη Καίτη: Αγροτικές εξεγέρσεις στην Παλιά Ελλάδα 1833-1881. Εκδόσεις

Παπαζήση, Αθήνα 1989.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

 

 

 

Δικηγόρος . Γεννήθηκε το 1903 στο Αγρίνιο . Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Διετέλεσε δήμαρχος Αγρινίου  κατά το διάστημα 1924 - 1942. Επί των ημερών του ιδρύθηκε το Πρωτοδικείο στην πόλη, κατασκευάστηκαν τα δημοτικά σφαγεία, το δημοτικό νεκροταφείο, ιδρύθηκε Ωδείο με πλήρη εξοπλισμό, αναδιοργανώθηκε η Φιλαρμονική και έγινε η διαμόρφωση της πλατείας «Σιντριβανίου» (Παναγοπούλου). Προς τιμήν του έχει ονομαστεί κεντρικός δρόμος τής πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μορφές του Τόπου. Δωρητές-Ευεργέτες: Κείμενα-Επιμέλεια: Ιωάννης Κωστάκης.

Εκπαιδευτικό Μορφωτικό Ίδρυμα Αγρινίου «Παλλάδιο», Αγρίνιο 2003.

Εφημερίδα Αιτωλοακαρνανικός Τύπος. Μαϊος 2008.

 

 

 

 

Φιλολογικό ψευδώνυμο του πεζογράφου Νίκου Μαυροσκότη. Κατάγεται από το Αιτωλικό. Γεννήθηκε στον Τίρναβο το 1912, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του, ο μετέπειτα στρατηγός. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων και πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο, όπου τραυματίστηκε δύο φορές, καθώς και στην Αντίσταση. Στα Γράμματα εμφανίστηκε πολύ νέος, το 1927, με δημοσιεύματα διηγημάτων του στη «Φιλολογική Πρωτοχρονιά» τού Μαυρίδη, στο «Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο» κι αλλού. Το 1948 τύπωσε το πρώτο του πεζογράφημα με τίτλο «Η πίπα του πατέρα μου», και το 1961 το μυθιστόρημα «Ο ιταλικός λόφος». Την ίδια χρονιά εξέδωσε και το θεατρικό έργο «Η επιστροφή των Αργοναυτών». Η πεζογραφία του χαρακτηρίζεται από  έναν διάχυτα άμεσο λυρισμό.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.