ΧΑΛΙΚΙΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ ΒΛΟΧΟΥ

. Αγωνιστής από τον Πρόδρομο του Αστακού. Πολέμησε μέχρι το τέλος τής Επανάστασης, και διακρίθηκε σε πολλές από τις μάχες τής δυτικής Ελλάδας. Η Διοικητική Επιτροπή τής Ελλάδας τον προβίβασε τον Μάρτιο του 1832, για τις εκδουλεύσεις του προς την πατρίδα, στον βαθμό του πεντηκόνταρχου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Υπηρέτησε την πατρίδα απ' αρχής τής Επαναστάσεως μέχρι τέλους. Παρευρέθη στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Πέτα, Σταυρού Βουλγαρελίου και Πλάκας όπου έδειξε μεγάλο ζήλο και προθυμία.

 ΠΗΓΕΣ

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Αβαρίκο Θέρμου το 1930. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δίδαξε για πολλά χρόνια στο Θέρμο. Υπήρξε χαρισματικός καθηγητής με πλούσιο συγγραφικό έργο. Έγραψε πολλά πεζά και ποιήματα που βρίσκονται διεσπαρμένα σε εφημερίδες, περιοδικά, στο «Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο» κ.α.

Από τους Αμοργιανούς. Πολέμησε στις μάχες Άρτας, Πλάκας, Μακρυνόρους και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου και τού Αιτωλικού, όπου υπέστη ανήκεστο τραύμα στον δεξιό του βραχίονα.

ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Θέρμο το 1914, όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Εν συνεχεία, φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα. Από μαθητής, ακόμη, έγραφε στις τοπικές εφημερίδες^.  κυρίως, στίχους με κοινωνική σάτιρα. Συνεργάστηκε αρκετό καιρό με την αθηναϊκή εφημερίδα «Ελευθερία». Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές «Τ' ασημένια χαράματα» και «Φλύαρες ζωγραφιές», όπου διακωμωδεί τα πάντα με καυστικό τρόπο. Το 1982, κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Άνθρωποι και Ανθρωπίσκοι», στο οποίο καταγράφει καθημερινά περιστατικά. Έχει, επίσης, αφήσει σημαντική ανέκδοτη εργασία.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Πρακτικά Λογοτεχνικού

Συνεδρίου (Μεσολόγγι 5-7 Νοεμβρίου 2004). Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία (ΑΙ.ΠΟ.Ε), Αθήνα 2005.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Μήτσου Κοντογιάννη, συμμετείχε στις μάχες Νέων Πατρών, Αγαθάνης, Φοντάνας κατά την οποία συνέλαβε έναν Τούρκο και Γυφτοχωρίου. Έλαβε, ακόμη, μέρος στη συντριβή τής στρατιάς τού Δράμαλη στα Δερβενάκια όπου φόνευσε 15 Τούρκους και συνέλαβε έναν. Ακολούθως, πέρασε στην Αιτωλία και πολέμησε στο Κεφαλόβρυσο με τον οπλαρχηγό Δημ. Μακρή. Ήταν εκ των υπερασπιστών τού Μεσολογγίου στη μεγάλη πολιορκία, και κατά την έξοδο κατόρθωσε να σωθεί. Για τις υπηρεσίες του είχε τιμηθεί το 1825 με τον βαθμό τής χιλιαρχίας.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από τους Χαλκιόπουλους. Έλαβε μέρος στις μάχες Λαγάδας, Μακρυνόρους και Κομποτίου, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και Πλάκας υπό τον Ανδρέα Ίσκο. Μετά ακολούθησε τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Γιαννούση Πανομάρα υπό την αρχηγία τού Κίτσου Τζαβέλα στις μάχες τής Αμπλιανής, τού Αγίου Ηλία και των Σαλώνων, καθώς και στις πολιορκίες του Μεσολογγίου όπου σκοτώθηκαν δύο αδέλφια του πατέρα του, ο ένας στο Μεσολόγγι και ο άλλος στον Ντολμά. Βγήκε σώος από τη φοβερή νύχτα τής εξόδου και μαζί με τον Γιαννούση Πανομάρα εντάχθηκαν στο Σώμα τού Γ. Καραϊσκάκη , πολεμώντας στην Αράχοβα και το Δίστομο. Αργότερα, πολέμησε στην Αθήνα υπό τον Κίτσο Τζαβέλα. Όταν, με τον ερχομό του Καποδίστρια, συστήθηκαν 20 ελαφρά τάγματα, κατετάγη και ο ίδιος ως απλός στρατιώτης, υπηρετώντας μέχρι το 1832 οπότε και απολύθηκε.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου). Πολέμησε σε πολλές μάχες, αλλά και στο Μεσολόγγι, όπου σκοτώθηκε κατά την έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή της. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις τού Μακρυνόρους, αποκρούοντας τις δυνάμεις του Ισμαήλ-πασά. Αργότερα, πολέμησε τον Ιμπραήμ στο Νιόκαστρο και κατόπιν εντάχθηκε στη φρουρά τού Μεσολογγίου. Ήταν τότε, ακριβώς, που οι πολιορκητές μάζευαν «βουνά» από χώματα, για να φτάσουν στα τείχη^. ο Βαλτινός πρότεινε να κλέβουν από μέσα τα χώματα που σώριαζαν οι εχθροί. Ματαιώθηκαν, έτσι, τα σχέδια των εχθρών. Κατά την έξοδο βγήκε με την εμπροσθοφυλακή και διακρίθηκε για τον ηρωισμό του. Εν συνεχεία, πολέμησε στην Αττική και ανδραγάθησε στο Μετόχι τού Πειραιά. Επί Καποδίστρια έγινε μέλος τού Συμβουλίου Επικρατείας.

 ΠΗΓΕΣ