ΧΑΤΖΗΛΟΓΟΘΕΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ ΒΟΝΙΤΣΗΣ

Κόρη τού Μιχαήλ Μπέλλου. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1884. Το 1908, παντρεύτηκε τον φιλόλογο καθηγητή από το Άργος, Νικόλαο Γκινόπουλο. και με την εμπνευσμένη συμπαράσταση της, τον ανέδειξε σε σημαντικό συγγραφέα και ιστορικό. Το 1914 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα.  Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, άρχισε το πλούσιο κοινωνικό της έργο. Ως εθελόντρια αδελφή, έτρεχε με αφοσίωση και στοργή σε όλα τα νοσοκομεία και προσέφερε τις πολύτιμες υπηρεσίες της. Μετά δε την καταστροφή τής Μ. Ασίας, επιδιδόταν με πάθος στη σωτηρία των απροστάτευτων ανηλίκων, συγκεντρώνοντας και φροντίζοντας τα ορφανά κι εγκαταλελειμμένα παιδιά. Πρωτοστάτησε, ακόμη, στη δημιουργία τού Ορφανοτροφείου Θηλέων Εθνικής Στέγης, το οποίο ιδρύθηκε στη Νέα Σμύρνη. Συμμετείχε, επίσης, ως μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο τού «Συνδέσμου για τα δικαιώματα της γυναίκας». Κύριος, όμως, σκοπός της παρέμενε πάντα η περίθαλψη του ανηλίκου και απροστάτευτου παιδιού. Με τις άοκνες κι αποτελεσματικές της προσπάθειες δημιούργησε τα παιδικά Δικαστήρια και την πρώτη Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων τής Ελλάδας, στην οποία προέδρευσε από την ίδρυση της, αμισθί κι ανιδιοτελώς. Για τη μεγάλη προσφορά της στην κοινωνία η Ακαδημία Αθηνών τη βράβευσε κι ο τότε βασιλέας Παύλος τής απένειμε το «Χρυσό Σταυρό τού Βασιλικού Τάγματος της Ευοποιΐας».