ΧΟΡΜΟΒΑΣ ΝΙΚΟΣ

Από τους Χαλκιόπουλους. Έλαβε μέρος στις μάχες Λαγάδας, Μακρυνόρους και Κομποτίου, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και Πλάκας υπό τον Ανδρέα Ίσκο. Μετά ακολούθησε τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Γιαννούση Πανομάρα υπό την αρχηγία τού Κίτσου Τζαβέλα στις μάχες τής Αμπλιανής, τού Αγίου Ηλία και των Σαλώνων, καθώς και στις πολιορκίες του Μεσολογγίου όπου σκοτώθηκαν δύο αδέλφια του πατέρα του, ο ένας στο Μεσολόγγι και ο άλλος στον Ντολμά. Βγήκε σώος από τη φοβερή νύχτα τής εξόδου και μαζί με τον Γιαννούση Πανομάρα εντάχθηκαν στο Σώμα τού Γ. Καραϊσκάκη , πολεμώντας στην Αράχοβα και το Δίστομο. Αργότερα, πολέμησε στην Αθήνα υπό τον Κίτσο Τζαβέλα. Όταν, με τον ερχομό του Καποδίστρια, συστήθηκαν 20 ελαφρά τάγματα, κατετάγη και ο ίδιος ως απλός στρατιώτης, υπηρετώντας μέχρι το 1832 οπότε και απολύθηκε.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ξάδερφος  του Αντώνιου Γαλάνη. Πήρε μέρος στην Επανάσταση, πολεμώντας με τον βαθμό τού εκατόνταρχου στη δυτική Ελλάδα. Διακρίθηκε, ιδίως, στο τέλος του ιερού Αγώνα (1828-1829), κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης των τουρκικών οχυρών στον Μύτικα, τον Μαχαλά και στη Βόνιτσα. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1856.

Από τη Στάνου. Έλαβε μέρος στον Αγώνα ως επικεφαλής Σώματος^. ιδιαίτερα στις μάχες Πέτρας, Καλιδρόμης, Αετού, καθώς και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, όπου και σκοτώθηκε.

Γεννήθηκε στον Αστακό το 1913. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου διετέλεσε γενικός γραμματέας τού υπουργείου Εργασίας, όπου συνέβαλε στην καθιέρωση του θεσμού τής Εργατικής Κατοικίας. Εξελέγη, επίσης, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα που συνέβη στις 18 Ιουλίου 1971 στη Γιουγκοσλαβία.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώον Γερουσιαστών και Βουλευτών. Έκδοση Βουλής των Ελλήνων. Διεύθυνσις

Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Εν Αθήναις, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Από τα Σαρδίνινα. Διέπρεψε υπηρετώντας την πατρίδα από την αρχή τού Αγώνα. Έχοντας υπό τις διαταγές του 15 άνδρες και ενταγμένος στα Σώματα των οπλαρχηγών Ανδρέα Ίσκου και Κωνσταντή Γριβογιώργου μετείχε γενναίως σε πολλές μάχες. Το 1828, όμως, κατά την πολιορκία τής Βόνιτσας συνελήφθη από τους Τούρκους και αποκομίσθηκε στην Άρτα όπου και απαγχονίστηκε.

ΠΗΓΕΣ