ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΘΝΟΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

Αδελφός τού Γαλάνη Πάνου. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες της δυτικής Ελλάδας με το τμήμα του. Έδειξε απαράμιλλο ηρωισμό στην τελευταία πολιορκία τού Μεσολογγίου και σκοτώθηκε στην εποποιία της Κλείσοβας (Μάρτιο 1826).

ΠΗΓΕΣ

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από την Αρειάδα. Υπηρέτησε την πατρίδα απ' αρχής μέχρι τέλους τού Αγώνα υπό τις διαταγές των στρατηγών Ιωάννη Ράγκου και Ανδρέα Ίσκου.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Υπηρέτησε αδιάκοπα την πατρίδα. Για τις υπηρεσίες του αυτές προβιβάστηκε από την Προσωρινή Διοίκηση στον βαθμό τού χιλίαρχου. Ανήκε, μάλιστα, σε μία εκ των επισημοτέρων  στρατιωτικών οικογενειών τού Βάλτου, που και πριν την Επανάσταση βρισκόταν στα όπλα, δίχως να υπολογίζει ποτέ τον τυραννικό ζυγό τού κατακτητή. Ο ίδιος ο Γιωργάκης, θυσιάζοντας μεγάλη περιουσία, διατηρούσε από την κήρυξη του ένοπλου Αγώνα μισθωτούς στρατιώτες. 

  ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από το Σύντεκνο. Τάχθηκε, εξ αρχής, στο στράτευμα του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Εν συνεχεία, μετέβη στον οπλαρχηγό Ιωάννη Ράγκο, στις τάξεις τού οποίου παρέμεινε μέχρι το τέλος τού Αγώνα (1828). Έλαβε μέρος στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους,  Πέτα, Άρτας, Καλλαρυτών και Σταυρού.

 ΠΗΓΕΣ

Εγγονός των αδελφών Βλαχοπουλαίων. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1883. Το 1906 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων. Πήρε ενεργό μέρος στην επανάσταση στο Γουδί (1909) και στη Θες/νίκη (1916) με τον συγγενή του, Δαγκλή. Το 1919, ήταν μέλος τής ελληνικής αντιπροσωπείας  στις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην υπογραφή τής συνθήκης των Βερσαλλιών. Τότε τιμήθηκε με το γαλλικό παράσημο του «Ιππότου τής Λεγεώνος τής Τιμής». Το 1920 προβιβάστηκε σε συνταγματάρχης. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό τού υποστράτηγου το 1926. Ανακλήθηκε στον στρατό το 1930, προάχθηκε σε αντιστράτηγο το 1935 και λίγο αργότερα αποστρατεύτηκε. Μετά την πρώτη αποστράτευση του έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των «Φιλελευθέρων». Πέθανε στην Αθήνα το 1944.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Οπλαρχηγός τού Αγώνα. Πριν την Επανάσταση είχε καταφύγει στα Επτάνησα, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πολέμησε στο Καρπενήσι, Μακρυνόρος, Σταυρό Τζουμέρκων και αλλού, πάντοτε διακρινόμενος για την ανδρεία του. Δολοφονήθηκε, τελικά, για ασήμαντη αφορμή από συμπατριώτη του.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.4^ος. Ιστορικά Κείμενα Δημοσιευμένα Από το

Φεβρουάριο του 1972 ως την Πρωτοχρονιά του 1989. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Διογένης, Αθήνα 1992.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.