ΚΑΠΡΑΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 1909-1993 ΓΛΥΠΤΗΣ

Γλύπτης. Γεννήθηκε το 1909 στο Παναιτώλιο. Παιδί αγροτών, σπούδασε (1929-34) ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Ουμβέρτο Αργυρό. Κατά την περίοδο αυτή είχε την υποστήριξη των συμπατριωτών του, καπνοβιομηχάνων, αδελφών Παπαστράτου. Το 1934, με ετήσια υποτροφία των τελευταίων, πήγε στο Παρίσι, όπου έμεινε ως το 1940, σπουδάζοντας γλυπτική στις Ακαδημίες Γκράντ Σομιέρ και Κολαροσί ως επιμελητής του Μαρσέλ Ζιμόν. Το 1940 επέστρεψε στην Ελλάδα. Από τότε και ως το 1946 έμεινε και εργάστηκε στο χωριό του έχοντας για κύριο μοντέλο του τη μάννα του. Εργάστηκε επίσης σειρές από ανάγλυφα σε γύψο με θέματα σκηνές από την καθημερινή ζωή καθώς και από τον Πόλεμο, την Κατοχή κτλ. Το όλο έργο, ένα επικό σύνολο με καθολικό περιεχόμενο, είναι γνωστό με το όνομα Μνημείο της Πίνδου. Το 1946, ο Καπράλος παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στην Αθήνα, στην αίθουσα «Παρνασσός», όπου η δουλειά του έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το λαό και τους τεχνοκριτικούς. Λίγα χρόνια αργότερα ο δήμαρχος Κώστας Κοτζιάς του δώρισε ένα οικόπεδο στην Αθήνα και εκεί απέκτησε δικό του εργαστήριο. Ακολούθησαν οι ατομικές εκθέσεις στην αίθουσα «Κεντρικόν»,1950, με κεραμικά, και στην αίθουσα της εφημερίδας Το Βήμα,1953, με τίτλο πέτρες της θάλασσας. Τα καλοκαίρια, από το 1951 ως το 1956, ο καλλιτέχνης εργαζόταν στην Αίγινα όπου μετέφερε σε πωρόλιθο ένα μέρος από τα ανάγλυφα του Μνημείου της Πίνδου. Το ηρωικής σύλληψης αυτό έργο παρουσιάστηκε το 1957 στον εκθεσιακό χώρο της Ηλεκτρικής Εταιρίας Αθηνών. Το 1961 ο Καπράλος απέκτησε δικό του χυτήριο όπου μεταφέρει σε χαλκό τα έργα του, τα οποία δουλεύει κατευθείαν σε φύλλο από κερί (τεχνική που ο ίδιος επινόησε). Το 1962 υπήρξε ο μόνος εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Mπιενάλε της Βενετίας όπου παρουσίασε χάλκινα έργα του. Τον επόμενο χρόνο,1963, απέκτησε δικό του εργαστήριο στην Αίγινα, όπου και εγκαταστάθηκε έκτοτε. Έργα του παρουσίασε σε πολλές ατομικές εκθέσεις: στις Η.Π.Α (Martha Jacksοn Gallery Νέας Υόρκης, 1963),στο Τορόντο τού Καναδά (ΑΙbert White Galleries, 1967) και στην Αθήνα (Εθνική Πινακοθήκη, 1981). Πήρε επίσης μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη, 1963, της Καρράρα και της Πάντοβα στην Ιταλία, 1965, σε ομαδική στη Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α ,1965, στις Ιnternatiοnal τού Αnheίm της Ολλανδίας ,1966, του Πίτσμπουργκ ,1967, και του Τόκυο ,1971 , στην Μπιενάλε τής Βενετίας ,1972 κ.ά. Ο Χρήστος Καπράλος άσκησε μία γλυπτική ελληνική και συγχρόνως παγκόσμια. Κύριο θέμα του είναι η ανθρώπινη μορφή άλλοτε αποδιδόμενη σχηματικά σαν θεσσαλική τερακότα τού 7oυ αι. π.Χ. και άλλοτε πλασμένη με το εξπρεσιονιστικό αίσθημα του 20ύ αι. Τα αρχαιοελληνικά θέματα, τα ειδώλια, οι πολεμιστές, οι Νίκες και οι Κένταυροι γίνονται μέσα στα χέρια του οι αντιήρωες της καθημερινότητας. Το μορφοπλαστικό ιδίωμα του γλύπτη, κυρίως όταν δουλεύει το χαλκό, σφραγίζεται από μιαν άκρως δραματική αντίληψη των πραγμάτων.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Η Αιτωλοακαρνανία στα Γράμματα και στις Τέχνες τον 20^ο αιώνα (Ποίηση-

Πεζογραφία-Δοκίμιο-Εικαστικά-Λαογραφία). Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ), Αθήνα 2004.

Αγρίνιο. Πολιτισμός. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αγρινίου. Δήμος Αγρινίου 1999.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.9, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 1999.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.25, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2003.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.3, Ιούνιος 1990.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.12-13, Φεβρουάριος-Μαϊος 1993.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.42, Σεπτέμβριος 2001.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.2^ο, Αθήνα Ιανουάριος-Ιούνιος 2004.

Αιτωλοακαρνανικός Τύπος. Μηνιαία Εφημερίδα της Αιτωλοακαρνανίας, Αρ.φύλλου

88, 29/12/2006.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.epoxi.gr

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.panaitolio.livepage.gr

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.el.wikipedia.org