ΚΑΡΑΠΑΠΑ- ΤΣΑΠΑΡΑ ΦΛΩΡΑ ΔΩΡΗΤΡΙΑ

 

Γεννήθηκε στον Πειραιά, αλλά μεγάλωσε και έζησε στο Αγρίνιο. Παντρεύτηκε με τον δικηγόρο Δημήτρη Βότση, που διετέλεσε και δήμαρχος Αγρινίου. Φοίτησε στη Σχολή Καλογραιών Αθηνών, όπου διδάχτηκε ξένες γλώσσες. Απέκτησε δίπλωμα γαλλικής Φιλολογίας. Στον πόλεμο του '40 υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμος στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Διετέλεσε και πρόεδρος του Σωματείου «Φανέλα τού στρατιώτη». Για τις υπηρεσίες τις αυτές τιμήθηκε με το «Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων», το 1950. Συμμετείχε, επίσης, στο Δ.Σ. πολλών ιδρυμάτων και κοινωφελών σωματείων. Μαθήτρια, ακόμη, άρχισε να γράφει και να δημοσιεύει ποιήματά της σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της επαρχίας. Πραγματοποίησε διαλέξεις και ομιλίες και έγινε μέλος τής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Ποιητικές της συλλογές είναι: «Μενεξέδες», «Μία φλόγα από τριαντάφυλλα» και «Γλυκιές μου αγάπες» .

ΠΗΓΕΣ 

 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.1, Δεκέμβριος 1989.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.52, Μάρτιος 2004.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

 

 

 

 

Πήρε μέρος με τον αδερφό του Αλεξάκη στην πολιορκία του Βραχωρίου και τον διαδέχτηκε στο αρματολίκι τού Βλοχού. Έλαβε μέρος στην άμυνα του Μεσολογγίου με μεγάλη δύναμη Βραχωριτών. Διακρίθηκε με τη δύναμη του στο γιουρούσι που έγινε τη νύχτα τής 25^ης Ιουλίου 1825 από ένα μέρος τής φρουράς, όταν ο Γ. Καραϊσκάκης, Κ. Τζαβέλας, Γ. Βαλτινός και Χρ. Φωτομάρας επέπεσαν από τη Βαράσοβα κι αιφνιδίασαν τις γραμμές των πολιορκητών. Το 1827 τον απέστειλε η περιοχή τού Βραχωρίου πληρεξούσιο της στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Μετά την απελευθέρωση η αρμόδια επιτροπή τον κατέταξε στους αξιωματικούς Β΄ Τάξεως και πέθανε υποστράτηγος.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.                                    

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Καλύβια. Ιχνηλατώντας τον «Καναδά». Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Κόκκινος Α. Διονύσιος: Η Ελληνική Επανάστασις. Της Ακαδημίας Αθηνών. Τόμος

Πρώτος. Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, Αθήναι 1974.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Σπυρομίλιου Στρατηγού: Απομνημονεύματα της Δευτέρας Πολιορκίας του

Μεσολογγίου 1825-1826. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2002.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

 

 

 

 

Ποιητής. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1932. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, όντας τρόφιμος της μονής Πετράκη. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου παράλληλα εργαζόταν σε επιχειρήσεις Τουρισμού.  Γυρίζοντας στην Αθήνα, οργάνωσε με επιτυχία το τουριστικό γραφείο «Plotin travels».  Ως ποιητής ο Τάκης Αντωνίου έγινε γνωστός με την ποιητική συλλογή «Εν αρχή ήν το μηδέν». Τα ποιητικά του κείμενα και τα δοκίμιά του αναγνωρίστηκαν για την οξύτητα της παρατήρησης με την οποία μπολιάζουν τον αναγνώστη. Η Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, τιμώντας τον για την όλη πνευματική του δράση, τον αναγόρευσε σε διδάκτορα.

ΠΗΓΕΣ

 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στα Γράμματα και στις Τέχνες τον 20^ο αιώνα (Ποίηση-

Πεζογραφία-Δοκίμιο-Εικαστικά-Λαογραφία). Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ), Αθήνα 2004.

Ο Τάκης Αντωνίου και το Έργο του. Takis Antoniou and his Work. Takis Antoniou

und sein Werk. Τόμος Β'. Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννινα 1999.

Φιλιππόπουλος Χρ. Νικήτας: Το πανηγύρι τ' Αη-Συμιού. Εκδόσεις Ντάπια,

Μεσολόγγι 2001

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.12, Απρίλιος-Ιούνιος 2000.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.18-19, Ιανουάριος 1995.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.64, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2007.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.8^ο, Αθήνα Ιανουάριος-Ιούνιος 2007.

 

 

 

Γεννήθηκε στον Αστακό. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο. Από το 1954 δημοσιογράφησε σε πολλές γνωστές αθηναϊκές εφημερίδες, και διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού «Ναυτιλιακά Νέα». Έλαβε συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες τού καιρού του, μεταξύ των οποίων και ο τότε πάπας. Συμμετείχε, ακόμη, σε αρκετές δημοσιογραφικές αποστολές στο εξωτερικό, και ήταν επί σειρά ετών μέλος τού Δ.Σ. τής ΕΣΗΕΑ. Έχει γράψει τη μελέτη «Ο Τύπος τού έτους 2000», το ταξιδιωτικό «Ρωσία, ο γίγας με τις ανοιχτές πληγές» και τα διηγήματα «Αληθινός και ψεύτικος κόσμος», «Ιστορίες από τον Αστακό» κ.ά. Τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων και εκείνο τού «Κυρίλλου και Μεθοδίου» τού βουλγαρικού Πρακτορείου Ειδήσεων, καθώς και με το ειδικό χρυσό σοβιετικό μετάλλιο του «Αστροναύτη Γκαγκάριν».  

 

 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.