ΚΕΩΣ Ο ΝΑΥΠΑΚΤΙΟΣ

Στρατιωτικός, συνεργός στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1910.  Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων. Υπήρξε διοικητής τού Α΄ και του Γ΄ Σώματος Στρατού. Το 1967 τοποθετήθηκε αντιβασιλέας από τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο μέχρι το 1972,  οπότε αποστρατεύτηκε με τον βαθμό τού στρατηγού. Το 1975, με τη μεταπολίτευση, καταδικάστηκε σε θάνατο για τη συμμετοχή του στο δικτατορικό καθεστώς, ποινή που μετατράπηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη. 

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Σύγχρονος Ελληνισμός από το 1941 ως το τέλος του

αιώνα, τ.ΙΣΤ. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 2000.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Λάμψα Γιάννη: Βασιλείς-Δικτάτορες-Πρωθυπουργοί. Αυτοί που κυβέρνησαν της

μεταπολεμική Ελλάδα. Έκδοση Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1995.

Καψάλης Ευθ. Γιώργος: Προσωπικότητες της Ρούμελης. Αθήναι 1970.

Χρονικό του 20^ου αιώνα. Εκδόσεις Δομική.

 

 

Αρχίατρος του Ελληνικού Στρατού. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών^. αμέσως μετά την αποπεράτωση των οποίων κατετάγη ως ανθυπίατρος στον Στρατό. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους τού 1912-13, στον Ά Παγκόσμιο πόλεμο(1917-18) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-22). Αποστρατεύτηκε, τελικά, το 1925 με τον βαθμό τού αρχίατρου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου άσκησε την ιατρική ως φυματιολόγος. Εξελέγη πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, καθώς τοποθετήθηκε ως διοικητικός διευθυντής σε μαιευτήριο της πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.