ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΣ 1795-1866 ΚΟΤΣΑΜΠΑΣΗΣ

Γεννήθηκε στο Θέρμο το 1914, όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Εν συνεχεία, φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα. Από μαθητής, ακόμη, έγραφε στις τοπικές εφημερίδες^.  κυρίως, στίχους με κοινωνική σάτιρα. Συνεργάστηκε αρκετό καιρό με την αθηναϊκή εφημερίδα «Ελευθερία». Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές «Τ' ασημένια χαράματα» και «Φλύαρες ζωγραφιές», όπου διακωμωδεί τα πάντα με καυστικό τρόπο. Το 1982, κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Άνθρωποι και Ανθρωπίσκοι», στο οποίο καταγράφει καθημερινά περιστατικά. Έχει, επίσης, αφήσει σημαντική ανέκδοτη εργασία.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Πρακτικά Λογοτεχνικού

Συνεδρίου (Μεσολόγγι 5-7 Νοεμβρίου 2004). Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία (ΑΙ.ΠΟ.Ε), Αθήνα 2005.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Γεννήθηκε στη Σπολάιτα το 1907. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Αγρίνιο, γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1936 διορίστηκε στο Γενικό Χημείο τού Κράτους. Στα Γράμματα εμφανίστηκε το 1931, με δημοσιεύσεις μελετών και ποιημάτων σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες των Αθηνών και της επαρχίας. Το πρώτο τού βιβλίο «Επιστήμη και Επάγγελμα», μελέτη, κυκλοφόρησε το 1963. Ακολούθησαν άλλα οκτώ βιβλία με ποιητικό και πεζογραφικό περιεχόμενο. Έχει, επίσης, περιληφθεί σε δύο πανελλήνιες ποιητικές ανθολογίες, μία εκ των οποίων είναι η «Νεοελληνική Ποιητική Ανθολογία» τού Γιάννη Μαρή(1968). Έχει, μεταξύ άλλων, τιμηθεί με το Αριστείο τού ποιητικού διαγωνισμού τού «Λογοτεχνικού Σταδίου», το 1968.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Αδελφός τού Γαλάνη Πάνου. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες της δυτικής Ελλάδας με το τμήμα του. Έδειξε απαράμιλλο ηρωισμό στην τελευταία πολιορκία τού Μεσολογγίου και σκοτώθηκε στην εποποιία της Κλείσοβας (Μάρτιο 1826).

ΠΗΓΕΣ

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Έλαβε τα όπλα από την αρχή τού Αγώνα, συμμετέχοντας σε πολλές και σημαντικές μάχες. Δεν δίστασε, μάλιστα, να διαθέσει όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στους σκοπούς τής απελευθέρωσης. Με το τέλος τού Αγώνα, πάμφτωχος πια, διορίζεται από την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος ως έπαρχος Αποκούρου. Κατόπιν, τοποθετήθηκε ,διαδοχικά, ειρηνοδίκης Ακαρνανίας, επαρχιακός δημογέρων τής επαρχίας Βάλτου και υγειονόμος. Αργότερα, λόγω τής εντιμότητας, εξελέγη δύο κατά συνέχεια περιόδους δήμαρχος Ιδομένης. Θα βρει, τελικά, άδικο θάνατο δολοφονημένος.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αρειάδα. Υπηρέτησε την πατρίδα απ' αρχής μέχρι τέλους τού Αγώνα υπό τις διαταγές των στρατηγών Ιωάννη Ράγκου και Ανδρέα Ίσκου.

ΠΗΓΕΣ

Καταγόταν από τα Κούρταλα Μεσολογγίου. Υπηρέτησε ως εκατόνταρχος στον Αγώνα. Πήρε μέρος στην πολιορκία τής Τρίπολης και σε πολλές άλλες, εξίσου σημαντικές για την πορεία της Επανάστασης, μάχες.

ΠΗΓΕΣ