ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Με δικό του Σώμα αγωνίστηκε από την αρχή σε διάφορες μάχες και διακρίθηκε στις σκληρές συγκρούσεις τού Μακρυνόρους.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Ο τρίτος αδελφός τού Αλεξάκη και του Κώστα Βλαχόπουλου. Είναι ο πρώτος που έγινε στην Πρέβεζα μέλος της Φιλικής Εταιρείας, και μύησε και τους άλλους αδελφούς. Έλαβε μέρος σε όλες τις επιχειρήσεις από την αρχή τής επαναστάσεως, μαζί με τα δύο αδέλφια του. Περισσότερο διακρίθηκε στον κατά θάλασσα απελευθερωτικό αγώνα και το 1824 προοβιβάστηκε, για τις υπηρεσίες του, σε υποπλοίαρχος. Το 1825,διασπώντας την πολιορκία, μπόρεσε να ενισχύσει τη φρουρά τού δοκιμαζόμενου Αιτωλικού με σημαντική δύναμη.

ΠΗΓΕΣ

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από το Σύντεκνο. Αγωνίστηκε σε πολλές μάχες υπό τις διαταγές τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των ανωτέρω(Γεωργίου, Δημήτρη, Θανάση). Πολέμησε, απ' αρχής, σε όλες τις μάχες τής δυτικής Ρούμελης. Το 1824 διορίστηκε έπαρχος Ζυγού, και μετείχε στις Εθνοσυνελεύσεις ως πληρεξούσιος του Βάλτου. Δολοφονήθηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο Ναύπλιο και εντός του Βουλευτηρίου.

Άγγλος λυρικός ποιητής και φιλέλληνας. Αποδέχτηκε την πρόταση του Φιλελληνικού Κομιτάτου τού Λονδίνου να γίνει εκπρόσωπός του στην Ελλάδα, φόρτωσε το μπρίκι «Ηρακλής» με όπλα, τρόφιμα και φαρμακευτικό υλικό και έφτασε στο Αργοστόλι τον Αύγουστο του 1823. Παρέμεινε για πέντε μήνες στο χωριό Μεταξάτα και τον Ιανουάριο του 1824 πήγε στο Μεσολόγγι. Εκεί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από όλους τους Έλληνες και η παρουσία του τροφοδότησε ευεργετικά το φιλελληνικό κίνημα. Επιχείρησε να οχυρώσει το Μεσολόγγι και να δημιουργήσει πυρήνα πυροβολικού.  Συγκρότησε σώμα Σουλιωτών με το οποίο σχεδίαζε την κατάληψη της Ναυπάκτου, η απειθαρχία όμως που εκδηλώθηκε οδήγησε στη ματαίωση της επιχείρησης. Διορίστηκε συνταγματάρχης πυροβολικού και του απονεμήθηκε η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Οι Μεσολογγίτες τον ανακήρυξαν πολίτη και ευεργέτη τής πόλης τους και το Φιλελληνικό Κομιτάτο τον εξέλεξε μέλος τής επιτροπής για τη διαχείριση του πρώτου δανείου. Τα προβλήματα συνεννόησης με τους ντόπιους τού προξενούσαν απογοήτευση, που, σε συνδυασμό με το άσχημο κλίμα της περιοχής, επιδείνωσαν την ήδη κλονισμένη υγεία του. Στα μέσα Φεβρουαρίου 1824 αρρώστησε από ελονοσία και πέθανε στις 19 Απριλίου.

Από το Σύντεκνο. Διέπρεψε στον Αγώνα ως μπουλουξής επικεφαλής άλλων ανδρών. Διακρίθηκε κατά τις πολιορκίες του Μεσολογγίου από τους Τούρκους για την αυταπάρνηση και τη γενναιότητά του. Υπό τις διαταγές, κατόπιν, του αρχιστράτηγου Γ. Καραϊσκάκη συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές μάχες τής Στερεάς Ελλάδας.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου). Πολέμησε σε πολλές μάχες, αλλά και στο Μεσολόγγι, όπου σκοτώθηκε κατά την έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ