ΚΡΑΒΑΡΙΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ή ΠΑΧΟΥΜΙΟΣ

Λοχαγός τής Φάλαγγας. Καταγόταν από το Ξηρόμερο. Επικεφαλής στρατιωτών από την αρχή τού Αγώνα, πολέμησε με γενναιότητα. Στις 14 Δεκεμβρίου η Προσωρινή Διοίκηση τον προβίβασε σε χιλίαρχο. Πήρε μέρος σε αρκετές από τις μάχες που διεξήχθησαν στη δυτική Ελλάδα και σκοτώθηκε κατά την ηρωική έξοδο της Φρουράς τού Μεσολογγίου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Ο τρίτος αδελφός τού Αλεξάκη και του Κώστα Βλαχόπουλου. Είναι ο πρώτος που έγινε στην Πρέβεζα μέλος της Φιλικής Εταιρείας, και μύησε και τους άλλους αδελφούς. Έλαβε μέρος σε όλες τις επιχειρήσεις από την αρχή τής επαναστάσεως, μαζί με τα δύο αδέλφια του. Περισσότερο διακρίθηκε στον κατά θάλασσα απελευθερωτικό αγώνα και το 1824 προοβιβάστηκε, για τις υπηρεσίες του, σε υποπλοίαρχος. Το 1825,διασπώντας την πολιορκία, μπόρεσε να ενισχύσει τη φρουρά τού δοκιμαζόμενου Αιτωλικού με σημαντική δύναμη.

ΠΗΓΕΣ

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Γιος τού Αποστόλη. Διακρίθηκε ως γενναίος πολεμιστής στις μάχες Καρπενησίου, Σταυρού Τζουμέρκων και Καλλαρυτών σαν μπουλουξής, καθώς και στο Μεσολόγγι. Αποστρατεύτηκε ως αξιωματικός τής Φάλαγγας.

 ΠΗΓΕΣ

Από τα Σαρδίνινα. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Αγώνα υπό τις οδηγίες Ανδρέα Ίσκου και κατόπιν υπό τον Γεώργιο Ζέρβα. Έλαβε μέρος στις μάχες Μακρυνόρους, Αγ. Γεωργίου, Λαγκάδας, Πέτα καθώς και στην πολιορκία τού Μεσολογγίου από τους Ιμπραήμ και Κιουταχή. Τη νύχτα τής εξόδου, μαχόμενος ανδρείως, έπεσε στον κάμπο τού Μεσολογγίου.

ΠΗΓΕΣ 

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 1. Εκδόσεις Φυτράκη.

Κληρικός αγωνιστής. Καταγόταν από τη Ναύπακτο. Διακρίθηκε στη μάχη τής Αράχοβας και στη δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου, όπου έχασε το ένα του μάτι. Εξακολούθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στα ελαφρά τάγματα και την προφυλακή.

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Διετέλεσε υπό τις οδηγίες τού Δημήτρη Μακρή και αξιοποιήθηκε πολλές φορές ως ταχυδρόμος, λόγω τής μεγάλης του αντοχής, ταχύτητας και οξυδέρκειας. Στη μάχη τού Μακρυνόρους, αν και τραυματισμένος, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τέλους. Το 1848, ως αξιωματικός, σκοτώθηκε στη Λειβαδιά σε συμπλοκή με ληστές.

ΠΗΓΕΣ