ΚΥΡΙΑΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΩΡΗΤΗΣ

Γεννήθηκε στο Αβαρίκο Θέρμου το 1930. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και δίδαξε για πολλά χρόνια στο Θέρμο. Υπήρξε χαρισματικός καθηγητής με πλούσιο συγγραφικό έργο. Έγραψε πολλά πεζά και ποιήματα που βρίσκονται διεσπαρμένα σε εφημερίδες, περιοδικά, στο «Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο» κ.α.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1850. Ήταν συγγενής  με τον Κωστή Παλαμά. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο τής Αθήνας και υπήρξε παθιασμένος οπαδός τής καθαρεύουσας, αγωνιζόμενος κατά των δημοτικιστών. Ήλθε σε σύγκρουση και με τον Κωστή Παλαμά, για τον οποίο έγραφε ότι πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». απάντησε με, Με το ψευδώνυμο Αβλάβιος, Ο Παλαμάς θα του απευθύνει τρία σφοδρότατα άρθρα. Ο Σταμάτιος Βάλβης εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: «Γερανοί τού Ιβύκου», «Λυρικά ειδύλλια», «Αι κόραι τού Πανδάρεως», «Επιθαλάμιον» ^. τις μελέτες: «Φιλολογικά μελετήματα», «Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως» , «Γεωργίω Μιστριώτη», «Περί τριών στίχων τού Δάντου»^. και έμμετρες μεταφράσεις των Επινικίων τού Πινδάρου.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Από τη Λεπενού. Κατά τον Αγώνα χρημάτισε, αρχικά, υπό τον οπλαρχηγό Γ. Σκαρμίντζο με τον οποίο συμμετείχε στις μάχες τού Μακρυνόρους, τής Λαγκάδας και τού Κομποτίου(όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός). Μετά συστρατεύτηκε με τον Βασίλειο Πάτζην υπό τον στρατηγό Ανδρέα Ίσκον, λαμβάνοντας μέρος στις μάχες τής Άρτας, τού  Σταυρού Βουλγαρελίου και τής Πλάκας. Συμμετείχε, ακόμη, στην προάσπιση του Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του, και στην έξοδο διεσώθη ακολουθώντας τον αξιωματικό Κώστα Βακράκον.

ΠΗΓΕΣ

Από τη Λεπενού. Με την έναρξη της Επανάστασης ετέθη υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Θεόδωρου Γρίβα, συμμετέχοντας στον αποκλεισμό και την κυρίευση του Φρουρίου Ναυπάκτου και σε μάχες στη Θήβα και την Πέτρα. Πάντοτε ανεδείχθη λαμπρός και ανδρείος και διακρίθηκε για την τιμιότητα και την ευτολμία του.

ΠΗΓΕΣ

Υπηρετησε ως Πρωτοδικης στο Πρωτοδικειο Αγρινιου,απο το 1948 εως το 1953.

Από την Αρειάδα. Πολέμησε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους, Πέτα, Καλλαρυτών, Αετού και ευρέθη στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, απ' όπου εξήλθε κατά τη δραματική νύχτα τής εξόδου. Διετέλεσε δε υπό τις κατευθύνσεις των οπλαρχηγών Ιωάννη Ράγκου, Ανδρέα Ίσκου, Αναγνώστη Καραγιάννη, Γ. Βελλή και Γ. Καραϊσκάκη.

ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός τού Γεωργίου. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες και βρέθηκε στο Μεσολόγγι από την αρχή τής μεγάλης πολιορκίας του, επικεφαλής πολλών Αμβρακιωτών. Το 1824 προβιβάστηκε σε χιλίαρχο και το 1825 σε αντιστράτηγο. Στις 25 Μαρτίου 1826, σε μια συμπλοκή που έγινε μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων έξω από τον περίβολο του Μεσολογγίου φονεύθηκε.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Σπυρομίλιου Στρατηγού: Απομνημονεύματα της Δευτέρας Πολιορκίας του

Μεσολογγίου 1825-1826. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2002.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Χαραλαμπόπουλος Δ. Χαράλαμπος: Οι Αιτωλοακαρνάνες το '21. Ονομαστικοί

Κατάλογοι Συνταξιούχων (Με ονοματολογικές παρατηρήσεις). Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών. Επιστημονική Βιβλιοθήκη. Αθήνα 2002.

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Διετέλεσε υπό τις οδηγίες τού Δημήτρη Μακρή και αξιοποιήθηκε πολλές φορές ως ταχυδρόμος, λόγω τής μεγάλης του αντοχής, ταχύτητας και οξυδέρκειας. Στη μάχη τού Μακρυνόρους, αν και τραυματισμένος, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τέλους. Το 1848, ως αξιωματικός, σκοτώθηκε στη Λειβαδιά σε συμπλοκή με ληστές.

ΠΗΓΕΣ

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ