ΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ '21

 

Από τους Χαλκιοπούλους. Ήταν ένας από τους υπερασπιστές τού Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του και διέπρεψε στη μάχη τής Κλείσοβας. Εις δε την περιφανή έξοδο της ένδοξης φρουράς τού Μεσολογγίου, έπεσε ηρωικώς μαχόμενος.

 ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Τρικούπης Σπυρίδων: Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης. Εκδόσεις Χρ.Γιοβάνης.

Μακρυγιάννης Ιωάννης: Απομνημονεύματα. Εκδόσεις Ι.Βλαχογιάννη, Αθήνα 1907.

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Η Ελληνική Επανάσταση, τ.ΙΒ. Εκδοτική Αθηνών,

Αθήναι 1975.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Αρώνη-Τσίχλη Καίτη: Αγροτικές εξεγέρσεις στην Παλιά Ελλάδα 1833-1881. Εκδόσεις

Παπαζήση, Αθήνα 1989.

Κόκκινος Α. Διονύσιος: Η Ελληνική Επανάστασις. Της Ακαδημίας Αθηνών. Τόμος

Πρώτος. Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, Αθήναι 1974.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Σπυρομίλιου Στρατηγού: Απομνημονεύματα της Δευτέρας Πολιορκίας του

Μεσολογγίου 1825-1826. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2002.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Μίχου Αρτέμιου (Αγωνιστή του 1821): Απομνημονεύματα για την Β'πολιορκία του

Μεσολογγίου, Ευμορφόπουλου Διονύσιου (Αγωνιστή του 1821): Απομνημονεύματα. Κατάλογος Φιλελλήνων. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

 

 

 

Γιος τού συγγραφέα και ιστορικού Γεωργίου Γαζή, ο οποίος υπήρξε και γραμματέα τού οπλαρχηγού Βαρνακιώτη, του Γ. Καραϊσκάκη κ.ά. Γεννήθηκε στον Αστακό το 1891. Ήταν εκ των πρώτων φοιτητών τού νεοϊδρυθέντος Πανεπιστημίου Αθηνών^. έλαβε το πτυχίο τής ιατρικής το 1856, με βαθμό άριστα. Κατόπιν, μετέβη στη Γερμανία με δαπάνες τού ελληνικού Δημοσίου, όπου μετεκπαιδεύτηκε. Φιλελεύθερο πνεύμα, συμμετείχε στο Κίνημα έξωσης του Όθωνα. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Κόρινθο, κατά την ενσκύψασα εκεί επιδημία χολέρας και, εν συνεχεία, εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του. Με υψηλό το αίσθημα του καθήκοντος, εργαζόταν τις περισσότερες φορές αφιλοκερδώς, με αποτέλεσμα να αποβιώσει πένης. Κληροδότησε στη γυναίκα και τα παιδιά του τη βαθιά εκτίμηση των συμπολιτών τους και τα χειρόγραφα ενός συγγράμματος περί φυσικής και μαθηματικών, που αργότερα, όμως, χάθηκαν.

 

 

Αρχίατρος του Ελληνικού Στρατού. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών^. αμέσως μετά την αποπεράτωση των οποίων κατετάγη ως ανθυπίατρος στον Στρατό. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους τού 1912-13, στον Ά Παγκόσμιο πόλεμο(1917-18) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-22). Αποστρατεύτηκε, τελικά, το 1925 με τον βαθμό τού αρχίατρου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου άσκησε την ιατρική ως φυματιολόγος. Εξελέγη πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, καθώς τοποθετήθηκε ως διοικητικός διευθυντής σε μαιευτήριο της πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

 

 

 

 

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Οι γονείς του ήταν Επτανήσιοι. Υπήρξε κοσμοπολίτης, σπούδασε γαλλική και γερμανική Φιλολογία στην Ευρώπη. Έπειτα, έφυγε για την Αμερική, όπου ίδρυσε τον «Σύνδεσμο των Αιτωλοακαρνάνων» και εξέδιδε τις έμμετρες σατιρικές εφημερίδες «Ρωμιός ομογενής», 1908, και το «Αγκάθι», 1913. Επέστρεψε  στο Αγρίνιο το 1920^. το 1926 ίδρυσε το «Αμφικτιονικό Αδελφάτο», εκπολιτιστικό και καλλιτεχνικό σωματείο. Γράφει ποιήματα και πεζά στις τοπικές εφημερίδες και ασχολείται με τη ζωγραφική και την πλαστική. Από τον Γεράκη πήρε τα πρώτα μαθήματα πλαστικής ο μεγάλος γλύπτης Χρίστος Καπράλος. Πέθανε το 1938, εγκαταλελειμμένος στο Άσυλο Ανιάτων των Αθηνών.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μπαρχαμπάς Αριστείδης: Το Αγρίνιο Κάποτε. Λεύκωμα. Εκδόσεις ERGO. Αθήνα

2003.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.35, Σεπτέμβριος 1999.