ΜΑΓΓΙΝΑΣ ΧΑΡ. ΣΠΥΡΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Έχοντας υπό τις οδηγίες του 15 έως 20 άνδρες πολέμησε στις μάχες  του Πέτα, Πλάκας, Άρτας, Τζουμέρκων, Βουλγαρελίου, Μακρυνόρους και Κομποτίου. Το 1824 τιμήθηκε με τον βαθμό της χιλιαρχίας. Κατά δε την πολιορκία του Μεσολογγίου συνέδραμε, έξωθεν με τον Καραϊσκάκη, τους αποκλεισμένους.

ΠΗΓΕΣ

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Γιος τού Αποστόλη. Διακρίθηκε ως γενναίος πολεμιστής στις μάχες Καρπενησίου, Σταυρού Τζουμέρκων και Καλλαρυτών σαν μπουλουξής, καθώς και στο Μεσολόγγι. Αποστρατεύτηκε ως αξιωματικός τής Φάλαγγας.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Ανήκε σε μία από τις επιφανέστερες οικογένειες του Βάλτου. Μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στις μάχες Καρπενησίου, Μακρυνόρους, Σταυρού και Αλωνίων.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου, Δημήτρη, Κώστα). Πολέμησε υπό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο στη μάχη τής Γραβιάς, όπου και σκοτώθηκε (8 Μαΐου 1821).

 ΠΗΓΕΣ

Αγωνιστής από το Μεγάλο Δέντρο Τριχωνίδας. Πολέμησε στις μάχες τού Καρβασαρά , του Περοχωρίου κ.α. Ήταν εκ των υπερασπιστών τού Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του. 

 ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιόπουλους. Έλαβε μέρος στις μάχες Λαγάδας, Μακρυνόρους και Κομποτίου, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και Πλάκας υπό τον Ανδρέα Ίσκο. Μετά ακολούθησε τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Γιαννούση Πανομάρα υπό την αρχηγία τού Κίτσου Τζαβέλα στις μάχες τής Αμπλιανής, τού Αγίου Ηλία και των Σαλώνων, καθώς και στις πολιορκίες του Μεσολογγίου όπου σκοτώθηκαν δύο αδέλφια του πατέρα του, ο ένας στο Μεσολόγγι και ο άλλος στον Ντολμά. Βγήκε σώος από τη φοβερή νύχτα τής εξόδου και μαζί με τον Γιαννούση Πανομάρα εντάχθηκαν στο Σώμα τού Γ. Καραϊσκάκη , πολεμώντας στην Αράχοβα και το Δίστομο. Αργότερα, πολέμησε στην Αθήνα υπό τον Κίτσο Τζαβέλα. Όταν, με τον ερχομό του Καποδίστρια, συστήθηκαν 20 ελαφρά τάγματα, κατετάγη και ο ίδιος ως απλός στρατιώτης, υπηρετώντας μέχρι το 1832 οπότε και απολύθηκε.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ένας από τους καπεταναίους τής Ακαρνανίας που επονομάστηκε, προφανώς για την ανδρεία του, «Σπαρτιάτης». Είχε προξενήσει πολύ μεγάλη φθορά στους Τούρκους, ώστε τον θεωρούσαν «Δεύτερο Ανδρούτσο». Ο Αλή-πασάς είχε ορκιστεί να τον εξοντώσει. Πέτυχε, τελικά, να τον συλλάβει με δόλο: εκβίασε τον Καραϊσκο ότι θα σκότωνε τον γιο του , αν δεν του έφερνε στα Γιάννενα τον Γιωργο-Θώμο. Εξαναγκασμένος, λοιπόν, ο Καραϊσκος τον κάλεσε προς συνάντηση, ενώ ειδοποιημένοι οι άνθρωποι του πασά καραδοκούσαν κρυμμένοι. Κατά τον  ύπουλο αυτόν τρόπο ο Γιωργο-Θώμος συνελήφθη και σφαγιάσθη.

 ΠΗΓΕΣ

Αγωνιστής από Μεσολόγγι. Κατά την έξοδο του Μεσολογγίου αιχμαλωτίστηκε με τη γυναίκα και τα παιδιά του.

 ΠΗΓΕΣ

Πήρε μέρος στις μάχες τού Βραχωρίου και του Ζαπαντίου, καθώς και στην προάσπιση του Μεσολογγίου κατά τις δύο πολιορκίες του.  

 ΠΗΓΕΣ