ΜΑΚΡΥΣΤΑΘΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ '21

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή της. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις τού Μακρυνόρους, αποκρούοντας τις δυνάμεις του Ισμαήλ-πασά. Αργότερα, πολέμησε τον Ιμπραήμ στο Νιόκαστρο και κατόπιν εντάχθηκε στη φρουρά τού Μεσολογγίου. Ήταν τότε, ακριβώς, που οι πολιορκητές μάζευαν «βουνά» από χώματα, για να φτάσουν στα τείχη^. ο Βαλτινός πρότεινε να κλέβουν από μέσα τα χώματα που σώριαζαν οι εχθροί. Ματαιώθηκαν, έτσι, τα σχέδια των εχθρών. Κατά την έξοδο βγήκε με την εμπροσθοφυλακή και διακρίθηκε για τον ηρωισμό του. Εν συνεχεία, πολέμησε στην Αττική και ανδραγάθησε στο Μετόχι τού Πειραιά. Επί Καποδίστρια έγινε μέλος τού Συμβουλίου Επικρατείας.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Έλαβε τα όπλα από την αρχή τού Αγώνα, συμμετέχοντας σε πολλές και σημαντικές μάχες. Δεν δίστασε, μάλιστα, να διαθέσει όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στους σκοπούς τής απελευθέρωσης. Με το τέλος τού Αγώνα, πάμφτωχος πια, διορίζεται από την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος ως έπαρχος Αποκούρου. Κατόπιν, τοποθετήθηκε ,διαδοχικά, ειρηνοδίκης Ακαρνανίας, επαρχιακός δημογέρων τής επαρχίας Βάλτου και υγειονόμος. Αργότερα, λόγω τής εντιμότητας, εξελέγη δύο κατά συνέχεια περιόδους δήμαρχος Ιδομένης. Θα βρει, τελικά, άδικο θάνατο δολοφονημένος.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ

Κληρικός αγωνιστής. Καταγόταν από τη Ναύπακτο. Διακρίθηκε στη μάχη τής Αράχοβας και στη δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου, όπου έχασε το ένα του μάτι. Εξακολούθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στα ελαφρά τάγματα και την προφυλακή.

 ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1850. Ήταν συγγενής  με τον Κωστή Παλαμά. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο τής Αθήνας και υπήρξε παθιασμένος οπαδός τής καθαρεύουσας, αγωνιζόμενος κατά των δημοτικιστών. Ήλθε σε σύγκρουση και με τον Κωστή Παλαμά, για τον οποίο έγραφε ότι πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». απάντησε με, Με το ψευδώνυμο Αβλάβιος, Ο Παλαμάς θα του απευθύνει τρία σφοδρότατα άρθρα. Ο Σταμάτιος Βάλβης εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: «Γερανοί τού Ιβύκου», «Λυρικά ειδύλλια», «Αι κόραι τού Πανδάρεως», «Επιθαλάμιον» ^. τις μελέτες: «Φιλολογικά μελετήματα», «Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως» , «Γεωργίω Μιστριώτη», «Περί τριών στίχων τού Δάντου»^. και έμμετρες μεταφράσεις των Επινικίων τού Πινδάρου.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Οπλαρχηγός ο ίδιος, πολέμησε στις μάχες τού Μαχαλά Ξηρομέρου και στον Αϊ-Νικόλα τού Αιτωλικού. Το 1829, εντάχθηκε στην πεντακοσιαρχία τού Β. Μαστραπά. Το 1864, πολεμούσε ακόμη στη Θεσσαλία με αντάρτικα σώματα.

 ΠΗΓΕΣ