ΜΑΣΟΥΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

. Αγωνιστής από τον Πρόδρομο του Αστακού. Πολέμησε μέχρι το τέλος τής Επανάστασης, και διακρίθηκε σε πολλές από τις μάχες τής δυτικής Ελλάδας. Η Διοικητική Επιτροπή τής Ελλάδας τον προβίβασε τον Μάρτιο του 1832, για τις εκδουλεύσεις του προς την πατρίδα, στον βαθμό του πεντηκόνταρχου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Άγγλος λυρικός ποιητής και φιλέλληνας. Αποδέχτηκε την πρόταση του Φιλελληνικού Κομιτάτου τού Λονδίνου να γίνει εκπρόσωπός του στην Ελλάδα, φόρτωσε το μπρίκι «Ηρακλής» με όπλα, τρόφιμα και φαρμακευτικό υλικό και έφτασε στο Αργοστόλι τον Αύγουστο του 1823. Παρέμεινε για πέντε μήνες στο χωριό Μεταξάτα και τον Ιανουάριο του 1824 πήγε στο Μεσολόγγι. Εκεί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από όλους τους Έλληνες και η παρουσία του τροφοδότησε ευεργετικά το φιλελληνικό κίνημα. Επιχείρησε να οχυρώσει το Μεσολόγγι και να δημιουργήσει πυρήνα πυροβολικού.  Συγκρότησε σώμα Σουλιωτών με το οποίο σχεδίαζε την κατάληψη της Ναυπάκτου, η απειθαρχία όμως που εκδηλώθηκε οδήγησε στη ματαίωση της επιχείρησης. Διορίστηκε συνταγματάρχης πυροβολικού και του απονεμήθηκε η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Οι Μεσολογγίτες τον ανακήρυξαν πολίτη και ευεργέτη τής πόλης τους και το Φιλελληνικό Κομιτάτο τον εξέλεξε μέλος τής επιτροπής για τη διαχείριση του πρώτου δανείου. Τα προβλήματα συνεννόησης με τους ντόπιους τού προξενούσαν απογοήτευση, που, σε συνδυασμό με το άσχημο κλίμα της περιοχής, επιδείνωσαν την ήδη κλονισμένη υγεία του. Στα μέσα Φεβρουαρίου 1824 αρρώστησε από ελονοσία και πέθανε στις 19 Απριλίου.

Κληρικός αγωνιστής. Καταγόταν από τη Ναύπακτο. Διακρίθηκε στη μάχη τής Αράχοβας και στη δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου, όπου έχασε το ένα του μάτι. Εξακολούθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στα ελαφρά τάγματα και την προφυλακή.

 ΠΗΓΕΣ

Από τα Σαρδίνινα. Αδελφός τού Γιώργη Αγγέλη. Ακολούθησε σε όλες τις μάχες τον αδελφό του, καθώς και στην πολιορκία τού Μεσολογγίου κατά τη διάρκεια της οποίας έπεσε μέσα στη μαρτυρική πόλη.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

 Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 1. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από τη Λεπενού. Διέπρεψε στον Αγώνα με τον βαθμό τού εικοσιπεντάρχου. Παρευρέθηκε στις μάχες: Πλάκας, Μακρυνόρους, Πέτα, Κομποτίου, Καλλαρυτών, Αγράφων και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου^. διεσώθη κατά την ηρωική έξοδο. Συμμετείχε και στις μάχες των Αθηνών, ακολουθώντας τον Καραϊσκάκη^. εκεί, πληγώθηκε σοβαρά στο αριστερό του χέρι.

 ΠΗΓΕΣ