ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ Ή ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ

Ποιητής. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1932. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, όντας τρόφιμος της μονής Πετράκη. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου παράλληλα εργαζόταν σε επιχειρήσεις Τουρισμού.  Γυρίζοντας στην Αθήνα, οργάνωσε με επιτυχία το τουριστικό γραφείο «Plotin travels».  Ως ποιητής ο Τάκης Αντωνίου έγινε γνωστός με την ποιητική συλλογή «Εν αρχή ήν το μηδέν». Τα ποιητικά του κείμενα και τα δοκίμιά του αναγνωρίστηκαν για την οξύτητα της παρατήρησης με την οποία μπολιάζουν τον αναγνώστη. Η Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, τιμώντας τον για την όλη πνευματική του δράση, τον αναγόρευσε σε διδάκτορα.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στα Γράμματα και στις Τέχνες τον 20^ο αιώνα (Ποίηση-

Πεζογραφία-Δοκίμιο-Εικαστικά-Λαογραφία). Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ), Αθήνα 2004.

Ο Τάκης Αντωνίου και το Έργο του. Takis Antoniou and his Work. Takis Antoniou

und sein Werk. Τόμος Β'. Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννινα 1999.

Φιλιππόπουλος Χρ. Νικήτας: Το πανηγύρι τ' Αη-Συμιού. Εκδόσεις Ντάπια,

Μεσολόγγι 2001

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.12, Απρίλιος-Ιούνιος 2000.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.18-19, Ιανουάριος 1995.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.64, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2007.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.8^ο, Αθήνα Ιανουάριος-Ιούνιος 2007.

Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία. Έζησε για πολλά χρόνια στο Αγρίνιο, εργαζόμενη ως καθηγήτρια ξένων γλωσσών. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1929 με το αφήγημα «Για όσους ζούνε», αναμνήσεις από την καταστροφή τού 1922. Το 1960 εξέδωσε την πρώτη ποιητική της συλλογή «Χοές». Κυκλοφόρησε άλλα 12 ποιητικά έργα, με τελευταίο τους «Ασίγαστους παλμούς», 1980. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες και η ίδια έχει μεταφράσει αρκετούς Αμερικανούς, Γάλλους και Άγγλους ποιητές. Για το έργο της έχει βραβευτεί από πνευματικά ιδρύματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάποιες από τις ποιητικές της συλλογές είναι: «Ανάλωση», 1960, «Αφρόδροσα», 1963, «Ηχώ Αιώνων», 1964, «Γαλάζια φυγή», 1965, «Άφωνη σιωπή», «Συνθέσεις γοητείας» κ.ά. Έγραψε και τα πεζά: «Ίμεροι», «Ταξιδιωτικές μνήμες», «Λουίζα Σκαρπέτι». 

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Καψάλης Ευθ. Γιώργος: Προσωπικότητες της Ρούμελης. Αθήναι 1970.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.38, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2006.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

Γεννήθηκε το 1897 στο Μεσολόγγι. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Από το 1925 έως το 1951, και από το 1959 έως το 1964  εκλεγόταν δήμαρχος Μεσολογγίου. Διετέλεσε, επίσης, υποδιοικητής τής Γενικής Διοίκησης Ηπείρου (1918-1921), γενικός γραμματέας τής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (1927-1956) και υφυπουργός Αποκαταστάσεως Σεισμοπαθών Ιονίων Νήσων (1953-1954). Ασχολήθηκε, επιπλέον, επί πενήντα χρόνια με τη δημοσιογραφία και πρωτοστάτησε στην καθιέρωση εκδηλώσεων εθνικής μνήμης. Ως συγγραφέας πραγματεύεται, κυρίως, ιστορικά θέματα : «Εποποιία Μεσολογγίου» (1937), «Οι πέντε Μεσολογγίται Πρωθυπουργοί της Ελλάδος» (1948), «Η Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας» (1951), «Ιστορία του Μεσολογγίου» (1959) κ.ά. Έχει εκδώσει και τα ταξιδιωτικά: «Πώς είδα την Αλβανία» (1937), «Πώς είδα την Γερμανία» (1961), «Πώς είδα την Κύπρον» (1961) ,καθώς και ένα θεατρικό «Η Έξοδος του Μεσολογγίου» (1933).

ΠΗΓΕΣ

Μητρώον Γερουσιαστών και Βουλευτών. Έκδοση Βουλής των Ελλήνων. Διεύθυνσις

Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Εν Αθήναις, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Καψάλης Ευθ. Γιώργος: Προσωπικότητες της Ρούμελης. Αθήναι 1970.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.64, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2007.

Τέκνο φτωχής οικογένειας, γεννήθηκε στον Αστακό στις 30 Ιανουαρίου 1894. Τρεις ημέρες αργότερα πέθανε ο πατέρας του και την ανατροφή του  ανέλαβε ο θείος του, Νικόλαος Τζανιός. Φοίτησε στο Δημοτικό σχολείο τής Ζερβάδας και στο Γυμνάσιο της Λευκάδας. Κατόπιν, έδωσε εξετάσεις και έγινε δεκτός από τη Σχολή Ευελπίδων, επειδή, όμως, δεν μπορούσε να πληρώσει το ποσό τής εγγραφής την εγκατέλειψε και εισήλθε στο Μαθηματικό Τμήμα τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το πρωί παρακολουθούσε τις πανεπιστημιακές παραδόσεις και τη νύχτα εργαζόταν σε ένα από τα τηλεγραφεία των Αθηνών. Τον Απρίλιο του 1919 αναγορεύτηκε σε διδάκτορα των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ^. την επόμενη χρονιά με έξοδα του Εμμανουήλ Μπενάκη, ο οποίος είχε λάβει γνώσει των εξαιρετικών επιδόσεων του Βαρόπουλου, απεστάλη στο Παρίσι προς τελειοποίηση των σπουδών του. Το 1923 εξελέγη διδάκτορας του Πανεπιστημίου των Παρισίων μετά τιμητικής μνείας. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως καθηγητής στο Κολλέγιο Αθηνών^. το 1927 διορίστηκε καθηγητής στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης,  και το 1929 έκτακτος καθηγητής τής Ανωτέρας Αναλύσεως στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τακτικός καθηγητής των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διορίστηκε το 1930, όπου και υπηρέτησε μέχρι τον θάνατό του, επελθόντος στις 14 Ιουνίου 1957.   

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.