ΜΟΣΧΟΒΙΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

 

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Οι γονείς του ήταν Επτανήσιοι. Υπήρξε κοσμοπολίτης, σπούδασε γαλλική και γερμανική Φιλολογία στην Ευρώπη. Έπειτα, έφυγε για την Αμερική, όπου ίδρυσε τον «Σύνδεσμο των Αιτωλοακαρνάνων» και εξέδιδε τις έμμετρες σατιρικές εφημερίδες «Ρωμιός ομογενής», 1908, και το «Αγκάθι», 1913. Επέστρεψε  στο Αγρίνιο το 1920^. το 1926 ίδρυσε το «Αμφικτιονικό Αδελφάτο», εκπολιτιστικό και καλλιτεχνικό σωματείο. Γράφει ποιήματα και πεζά στις τοπικές εφημερίδες και ασχολείται με τη ζωγραφική και την πλαστική. Από τον Γεράκη πήρε τα πρώτα μαθήματα πλαστικής ο μεγάλος γλύπτης Χρίστος Καπράλος. Πέθανε το 1938, εγκαταλελειμμένος στο Άσυλο Ανιάτων των Αθηνών.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μπαρχαμπάς Αριστείδης: Το Αγρίνιο Κάποτε. Λεύκωμα. Εκδόσεις ERGO. Αθήνα

2003.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.35, Σεπτέμβριος 1999.

 

 

 

 

Ποιητής, κριτικός και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1895. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στην Ιένα τής Γερμανίας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες. Ως ανταποκριτής «εντύπων», επισκέφτηκε πολλά μέρη τού κόσμου. Διετέλεσε, για πολλά χρόνια, νομάρχης σε διάφορα διαμερίσματα τής Ελλάδας, και έφθασε ως τον βαθμό τού Γεν. Επιθεωρητή Νομαρχών. Ήταν αδελφός τού Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1961.Υπήρξε ένας πολύπλευρος στοχαστής και πλατιά μορφωμένος διανοητής. Έγραψε ποίηση, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, κριτικές κ.ά. Το ποιητικό του έργο διακρίνεται για την τρυφερότητα, τον αυθορμητισμό και τον πηγαίο λυρισμό του. Οι ταξιδιωτικές του εντυπώσεις είναι έμπλεες από αδρές και όμορφες περιγραφές. Ενώ οι θεατρικές κριτικές και τα άλλα του μελετήματα ξεχωρίζουν για την αντικειμενικότητα, τη λιτότητα τού ύφους, καθώς και για τον πλούτο των στοιχείων που παρατίθενται σ' αυτά. Από το πλούσιο έργο του άξια ιδιαίτερης επισημάνσεως είναι: η ποιητική συλλογή «Λουλούδια στα μαλλιά της», το ταξιδιωτικό «Ένα μήνα στον Βόρ.Πόλο», οι μελέτες «Διονύσιος Σολωμός, η ηθική μεγαλοφυΐα», «Κωστής Παλαμάς, ποιητής ελέω θεού», «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, το Πάσχα τής Λογοτεχνίας μας», καθώς και τα θεατρικά πονήματα «Θεατρικά μελετήματα» και «Αθηνα^.ι^.κή δραματουργία»^. το τελευταίο ,μάλιστα, τιμήθηκε με το «Βραβείο των Δώδεκα».

ΠΗΓΕΣ

 

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στα Γράμματα και στις Τέχνες τον 20^ο αιώνα (Ποίηση-

Πεζογραφία-Δοκίμιο-Εικαστικά-Λαογραφία). Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ), Αθήνα 2004.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Μαθητεία: Βιογραφίες Νεοελλήνων Λογοτεχνών. Εκδόσεις Γιάννη Ρίζου.

Ναυπακτιακά. Περιοδική Έκδοση Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών. Τόμος Θ'.

Πρακτικά Β'Συνάντησης-Ναυπακτιακός Τύπος Ιστορικολαογραφικές Μελέτες, Αθήνα 1999.

Ναυπακτιακά. Περιοδική Έκδοση Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών. Τόμος Η'.

Η συμβολή του Θεμιστοκλή Αθανασιάδη Νόβα στην ταξιδιωτική λογοτεχνία. Ανάτυπο, Αθήνα 1996.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.18, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2001.

Χρονικό του 20^ου αιώνα. Εκδόσεις Δομική.

 

 

Αρματολός από τον Βάρνακα τής Ακαρνανίας. Διορίστηκε καπετάνιος Ξηρομέρου από τον Αλή-πασά. Στην Επανάσταση υπήρξε από τους πρώτους αγωνιστές τής δυτικής Ελλάδας. Το 1822, αναγορεύτηκε από τη Γερουσία τής δυτικής Ελλάδας σε αρχιστράτηγο. Μετά τη μάχη τού Πέτα (1822) και την πτώση του Σουλίου, απογοητεύτηκε και συντάχτηκε με τους Τούρκους. Το 1829 εμπιστεύτηκε σ' αυτόν ο Καποδίστριας να εκδιώξει τους Τούρκους από τη δυτική Ελλάδα, πράγμα που έκανε, απομακρύνοντάς τους από το Ξηρόμερο, το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Η Ελληνική Επανάσταση, τ.ΙΒ. Εκδοτική Αθηνών,

Αθήναι 1975.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Dakin Douglas: Η Ενοποίηση της Ελλάδας 1770-1823. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής

Τραπέζης, Αθήνα 1982.

Παπαγεωργίου Π. Στέφανος: Από το Γένος στο Έθνος. Η Θεμελίωση του Ελληνικού

Κράτους 1821-1862. Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2005.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Κόκκινος Α. Διονύσιος: Η Ελληνική Επανάστασις. Της Ακαδημίας Αθηνών. Τόμος

Πρώτος. Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, Αθήναι 1974.

Κολόμβας Νίκος: Αθανάσιος Ραζή-Κότσικας. Ο χαρισματικός Αρχηγός των

οπλοφόρων Μεσολογγιτών κατά την περίοδο της Εθνικής Παλιγγενεσίας (1821-1826). Διέξοδος. Κέντρο Λόγου & Τέχνης, Ιερή Πόλη Μεσολογγίου 2006.

Μήτσης Θ. Νίκος: Δήμος Σολλίου. Αγώνες και Θυσίες στην Επανάσταση του 1821.

Έκδοση Ένωση Αλυζίων Αιτωλοακαρνανίας. Με τη συμβολή του  Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, Αθήνα 2005.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ. Νίκος: Αετός Ξηρομέρου. Ιστορικές επιφυλλίδες αλλοτινών χρόνων.

Έκδοση Σύλλογος των Εν Αθήναις Αετινών Ξηρομέρου με την αρωγή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2008.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Εφημερίδα Μεδεών Η Κατούνα. Έκδοση του Συλλόγου Κατουνιωτών «Φίλιππος ο

Ακαρνάν», Αρ.φύλλου 19, Μάρτιος-Απρίλιος 2005.

 

 

 

 

 

Γόνος παλαιάς αρχοντικής οικογένειας, γεννήθηκε στον Αστακό το 1860. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, την οποία άσκησε στον Αστακό για μικρό διάστημα^. διότι πέθανε σε μικρή ηλικία, υποκύπτοντας στην επάρατη νόσο τής εποχής, τη φυματίωση. Άρτια κατηρτισμένος και υψηλής ευγένειας άνθρωπος, στέρησε  νωρίς τους συμπατριώτες του από τις πολύτιμες υπηρεσίες του.   

 

Αρχίατρος του Ελληνικού Στρατού. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών^. αμέσως μετά την αποπεράτωση των οποίων κατετάγη ως ανθυπίατρος στον Στρατό. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους τού 1912-13, στον Ά Παγκόσμιο πόλεμο(1917-18) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-22). Αποστρατεύτηκε, τελικά, το 1925 με τον βαθμό τού αρχίατρου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου άσκησε την ιατρική ως φυματιολόγος. Εξελέγη πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, καθώς τοποθετήθηκε ως διοικητικός διευθυντής σε μαιευτήριο της πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.