ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ Ν. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Λοχαγός τής Φάλαγγας. Καταγόταν από το Ξηρόμερο. Επικεφαλής στρατιωτών από την αρχή τού Αγώνα, πολέμησε με γενναιότητα. Στις 14 Δεκεμβρίου η Προσωρινή Διοίκηση τον προβίβασε σε χιλίαρχο. Πήρε μέρος σε αρκετές από τις μάχες που διεξήχθησαν στη δυτική Ελλάδα και σκοτώθηκε κατά την ηρωική έξοδο της Φρουράς τού Μεσολογγίου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από τη Λεπενού. Διέπρεψε στον Αγώνα με τον βαθμό τού εικοσιπεντάρχου. Παρευρέθηκε στις μάχες: Πλάκας, Μακρυνόρους, Πέτα, Κομποτίου, Καλλαρυτών, Αγράφων και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου^. διεσώθη κατά την ηρωική έξοδο. Συμμετείχε και στις μάχες των Αθηνών, ακολουθώντας τον Καραϊσκάκη^. εκεί, πληγώθηκε σοβαρά στο αριστερό του χέρι.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Σκοτώθηκε στις 4 Αυγούστου 1821 στη μεγαλειώδη μάχη του Σταυρού Βουλγαρελίου όπου αποκρούστηκαν επιτυχώς πέντε χιλιάδες Τούρκοι, τραπέντες σε φυγή.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Διέπρεψε στον Αγώνα ως μπουλουξής επικεφαλής άλλων ανδρών. Διακρίθηκε κατά τις πολιορκίες του Μεσολογγίου από τους Τούρκους για την αυταπάρνηση και τη γενναιότητά του. Υπό τις διαταγές, κατόπιν, του αρχιστράτηγου Γ. Καραϊσκάκη συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές μάχες τής Στερεάς Ελλάδας.

 ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στη Σπολάιτα το 1907. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Αγρίνιο, γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1936 διορίστηκε στο Γενικό Χημείο τού Κράτους. Στα Γράμματα εμφανίστηκε το 1931, με δημοσιεύσεις μελετών και ποιημάτων σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες των Αθηνών και της επαρχίας. Το πρώτο τού βιβλίο «Επιστήμη και Επάγγελμα», μελέτη, κυκλοφόρησε το 1963. Ακολούθησαν άλλα οκτώ βιβλία με ποιητικό και πεζογραφικό περιεχόμενο. Έχει, επίσης, περιληφθεί σε δύο πανελλήνιες ποιητικές ανθολογίες, μία εκ των οποίων είναι η «Νεοελληνική Ποιητική Ανθολογία» τού Γιάννη Μαρή(1968). Έχει, μεταξύ άλλων, τιμηθεί με το Αριστείο τού ποιητικού διαγωνισμού τού «Λογοτεχνικού Σταδίου», το 1968.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Από τη Λεπενού. Ως αξιωματικός συμπολέμησε με τον Ανδρέα Ίσκο, τον Καραϊσκάκη και τον Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλο το μακρύ διάστημα του ιερού Αγώνα. Στο Μεσολόγγι, κατά την έξοδο, επέζησε, αλλά έχασε τον πατέρα του. Για τους αγώνες του τιμήθηκε με τον βαθμό τού ταξιάρχη.

 ΠΗΓΕΣ