ΝΤΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 1900-1995 ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

 

Από την Αμβρακιά. Άρχοντας της Αμβρακιάς, ανήκε σε μία από τις αρχαιότερες οικογένειες της Ακαρνανίας και τις πρώτες του Βάλτου. Την άνοιξη του 1821 σήκωσε τη σημαία της Επαναστάσεως στον Κάτω Βάλτο, στον ιστορικό ναό της Παναγίας της Αμβρακιώτισσας. Από τα τέσσερα παιδιά του δύο σκοτώθηκαν στο Μεσολόγγι και ένα στο Ναύπλιο. Πολέμησε με ηρωισμό σε πολλές μάχες, και το 1825 προβιβάστηκε σε χιλίαρχο. Όταν σκοτώθηκαν τα αδέλφια του, οι άνδρες που είχαν υπό τις οδηγίες τους ανακήρυξαν αυτόν ως αρχηγό. Στην Α' Εθνοσυνέλευση μετείχε ως πληρεξούσιος του Βάλτου. Έλαβε μέρος στην Έξοδο και κατόρθωσε να διασωθεί. Το 1827, με εντολή τής Επιτροπής τού Αγώνα μετέβη στον Πειραιά και πολέμησε υπό τον Καραϊσκάκη. Πέθανε, τελικά, στον Καρβασαρά(Αμφιλοχία) στις 9 Φεβρουαρίου 1867 και ετάφη αριστερά τού παλαιού κωδωνοστασίου του Αγίου Αθανασίου.

 ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Χαραλαμπόπουλος Δ. Χαράλαμπος: Οι Αιτωλοακαρνάνες το '21. Ονομαστικοί

Κατάλογοι Συνταξιούχων (Με ονοματολογικές παρατηρήσεις). Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών. Επιστημονική Βιβλιοθήκη. Αθήνα 2002.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

 

 

 

 

 

Γεννήθηκε στον Πειραιά, αλλά μεγάλωσε και έζησε στο Αγρίνιο. Παντρεύτηκε με τον δικηγόρο Δημήτρη Βότση, που διετέλεσε και δήμαρχος Αγρινίου. Φοίτησε στη Σχολή Καλογραιών Αθηνών, όπου διδάχτηκε ξένες γλώσσες. Απέκτησε δίπλωμα γαλλικής Φιλολογίας. Στον πόλεμο του '40 υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμος στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Διετέλεσε και πρόεδρος του Σωματείου «Φανέλα τού στρατιώτη». Για τις υπηρεσίες τις αυτές τιμήθηκε με το «Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων», το 1950. Συμμετείχε, επίσης, στο Δ.Σ. πολλών ιδρυμάτων και κοινωφελών σωματείων. Μαθήτρια, ακόμη, άρχισε να γράφει και να δημοσιεύει ποιήματά της σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της επαρχίας. Πραγματοποίησε διαλέξεις και ομιλίες και έγινε μέλος τής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Ποιητικές της συλλογές είναι: «Μενεξέδες», «Μία φλόγα από τριαντάφυλλα» και «Γλυκιές μου αγάπες» .

ΠΗΓΕΣ 

 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.1, Δεκέμβριος 1989.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.52, Μάρτιος 2004.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

 

 

 

 

Γεννήθηκε το 1903 στο χωριό Στάνος, του δήμου Αμφιλοχίας. Αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές  στο Αγρίνιο, γράφτηκε στη Νομική  Σχολή Αθηνών. Θα εργαστεί, ως τελωνειακός, σε πολλές περιοχές ανά την επικράτεια, μέχρι το 1941, οπότε θα εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα. Τις πρώτες του ποιητικές «δοκιμές» θα επιχειρήσει μέσω τού περιοδικού «Νουμάς», όπου, στα 1921,δημοσιεύει έργα του με το ψευδώνυμο Σάκρος Αλτάνης. Συνεργάστηκε, επίσης, με τις εφημερίδες «Φως», «Νέα Εποχή» και «Τριχωνίς». Ανήσυχο πνεύμα ο ίδιος, θα εκδώσει στα 1927 το περιοδικό «Νεοελληνική Τέχνη». Η ποίησή του είναι ένα αμάγαλμα μεσοπολεμικών βιωμάτων και μεταπολεμικών απογοητεύσεων, διαπνεόμενη από μία έντονη μελαγχολική διάθεση και ένα παράπονο για τις ανακολουθίες της ζωής. . Το 1947, θα βραβευτεί, στο Φιλαδέλφειο διαγωνισμό τής Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, για τη συλλογή «Νάρκισσοι». Στις ποιητικές του συλλογές ανήκουν «Τα αντίφωνα του χινόπωρου», οι «Νάρκισσοι» και οι «Χαμένες Ατλαντίδες» .

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.6^ος. Φιλολογικά Κείμενα Δημοσιευμένα: Απο

1 Μαρτίου 1968 Ως 31 Οκτωβρίου 1978. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Μαυρίδης, Αθήνα 1994.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.7, Ιανουάριος-Μάρτιος 1999.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

 

 

 

 

Γόνος παλαιάς αρχοντικής οικογένειας, γεννήθηκε στον Αστακό το 1860. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, την οποία άσκησε στον Αστακό για μικρό διάστημα^. διότι πέθανε σε μικρή ηλικία, υποκύπτοντας στην επάρατη νόσο τής εποχής, τη φυματίωση. Άρτια κατηρτισμένος και υψηλής ευγένειας άνθρωπος, στέρησε  νωρίς τους συμπατριώτες του από τις πολύτιμες υπηρεσίες του.   

 

Ποιητής, κριτικός, διηγηματογράφος, χρονογράφος, δημοσιογράφος.  Γεννήθηκε στο Γαλαξίδι το 1897. Από το 1916 άρχισε να δημοσιεύει στα περιοδικά «Γράμματα της Αλεξάνδρειας», «Ελλάς» και «Σφαίρα». Στο Αγρίνιο εγκαθίσταται το 1929, όπου δραστηριοποιείται ως αρχισυντάκτης τής εφημερίδας «Τριχωνίς» (1929 - 1935) και, αργότερα, ως εκδότης τής εφημερίδας «Νέα Εποχή» (1935 - 1940) και (1951 - 1968). Άνθρωπος υψηλής παιδείας και ο ίδιος κατέστησε τα έντυπά του εστίες πολιτισμού, φέρνοντας σε επαφή το κοινό του με την αφρόκρεμα τής πνευματικής δημιουργίας τής εποχής. Χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Τροβατόρε», για να υπογράφει τα ποιήματά του και να παραθέτει σε λογοτεχνικές επιφυλλίδες τα πονήματά του. Πολλά πεζά  του έχουν ως θέμα τους έρωτες των Θεών τού Ολύμπου, στα οποία η σκωπτικότητα της σάτιρας εκπλήσσει ευχάριστα τον αναγνώστη. Δυστυχώς ,το αξιόλογο λογοτεχνικό έργο του δεν έχει, ακόμη, εκδοθεί.  

 

 

 

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μπαρχαμπάς Αριστείδης: Το Αγρίνιο Κάποτε. Λεύκωμα. Εκδόσεις ERGO. Αθήνα

2003.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.10, Μάρτιος 1992.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.67, Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2007.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.epoxi.gr