ΠΑΝΟΥ ΖΩΗΣ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ '21

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1834. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διορίστηκε σχολάρχης στα Τρίκαλα Κορινθίας. Από εκεί μετατέθηκε στον Αστακό, το Αιτωλικό και τέλος το 1885 τοποθετήθηκε διευθυντής τού δημοσυντήρητου Γυμνασίου Αγρινίου. Μέχρι το 1892, οπότε ο δωρητής Δημ. Στάικος διέθεσε όλη την περιουσία του για τη στέγαση και συντήρηση του Γυμνασίου, ο Αλεξόπουλος πάλεψε πολύ σκληρά, για να το κρατήσει ανοικτό. Παραιτήθηκε από την υπηρεσία το 1909.  Πέθανε στο Αγρίνιο το 1914.

Γεννήθηκε στο Νεοχώρι τού Μεσολογγίου στα 1905. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Μεσολογγίου θα εγγραφεί στη Νομική Σχολή των Αθηνών, χωρίς, όμως, ποτέ να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ανήκει στην «καταραμένη ποιητική γενιά»  των αρχών τού 20ού αιώνα. Φτώχια, φυματίωση, πιοτό, έντονα πάθη στιγμάτισαν τη ζωή του, αλλά η διαύγεια, η ευαισθησία και η δύναμη του στίχου τον ανύψωσαν σε κορυφαίο ανανεωτή τής ελληνικής λογοτεχνικής παράδοσης. Μετασυμβολιστής, με διακριτές επιρροές από τον Μορεά και τον Μαλακάση, θα εξελιχθεί ραγδαίως-διαχέοντας στον ελλαδικό χώρο τα πρώτα ψήγματα σουρεαλιστικής έμπνευσης. Η ποίησή του υπήρξε ένα ανεξάντλητο χρονικό «σάτυρας», όπου η πόλη ,η νύχτα, ο έρωτας, η ηδονή, η σάρκα παρουσιάζονται ως αρχετυπικά είδωλα αυτοσαρκασμού. Δυστυχώς, ο πρόωρος θάνατός του από φυματίωση, στα 28 του χρόνια, θα στερήσει τον ποιητικό λόγο από έναν ταλαντούχο «εργάτη» του^. ωστόσο οι γεμάτες από κινητικότα και γλωσσική υγεία συνθέσεις του ,πάντα θα μας τον συστήνουν ως έναν κορυφαίο δημιουργό. το 1972 θα εκδοθούν τα «Απαντά» του , με επιμέλεια του αιτωλοακαρνάνα  Κ. Σ. Κώνστα , από την Κοινότητα Νεοχωρίου Παραχελωίτιδος. Ο Ζώτος μας άφησε ως παρακαταθήκη τρεις ποιητικές συλλογές: «Βήματα», 1929, «Αφιέρωμα» , 1930, «Σουρντίνα» , 1932^. και μία, ακόμη, πληθώρα ποιημάτων δημοσιευμένων κατά καιρούς αυτόνομα σε διάφορα έντυπα.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Μαθητεία: Βιογραφίες Νεοελλήνων Λογοτεχνών. Εκδόσεις Γιάννη Ρίζου.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.5^ος. Φιλολογικά Κείμενα Δημοσιευμένα: Από

1 Αυγούστου 1947-Ως 1 Μαρτίου 1967. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Μαυρίδης, Αθήνα 1994.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.6^ος. Φιλολογικά Κείμενα Δημοσιευμένα: Απο

1 Μαρτίου 1968 Ως 31 Οκτωβρίου 1978. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Μαυρίδης, Αθήνα 1994.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.41, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2007.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

Γεννήθηκε στον Πειραιά, αλλά μεγάλωσε και έζησε στο Αγρίνιο. Παντρεύτηκε με τον δικηγόρο Δημήτρη Βότση, που διετέλεσε και δήμαρχος Αγρινίου. Φοίτησε στη Σχολή Καλογραιών Αθηνών, όπου διδάχτηκε ξένες γλώσσες. Απέκτησε δίπλωμα γαλλικής Φιλολογίας. Στον πόλεμο του '40 υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμος στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Διετέλεσε και πρόεδρος του Σωματείου «Φανέλα τού στρατιώτη». Για τις υπηρεσίες τις αυτές τιμήθηκε με το «Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων», το 1950. Συμμετείχε, επίσης, στο Δ.Σ. πολλών ιδρυμάτων και κοινωφελών σωματείων. Μαθήτρια, ακόμη, άρχισε να γράφει και να δημοσιεύει ποιήματά της σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας και της επαρχίας. Πραγματοποίησε διαλέξεις και ομιλίες και έγινε μέλος τής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Ποιητικές της συλλογές είναι: «Μενεξέδες», «Μία φλόγα από τριαντάφυλλα» και «Γλυκιές μου αγάπες» .

ΠΗΓΕΣ 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.15, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.1, Δεκέμβριος 1989.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.52, Μάρτιος 2004.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.