ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Ε.ΑΝΔΡΕΑΣ 1909-1992 ΔΗΜΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Από τη Στάνου. Υπηρέτησε υπό τους Ανδρέα Ίσκο και Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλες τις μάχες που βρέθηκαν οι οπλαρχηγοί αυτοί, απ' αρχής μέχρι τέλους τού Αγώνα.

Από τους Χαλκιοπούλους. Όταν κηρύχτηκε η Επανάσταση έφυγε από την Άρτα όπου προσωρινά διέμενε και πέρασε στον Βάλτο. Εκεί πρωτοστάτησε στον αγώνα τής δυτικής Ελλάδας. Πέθανε στο Άργος το 1826 όπου βρισκόταν ως φροντιστής των Εθνικών Στρατευμάτων. 

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Λοχαγός τής Φάλαγγας. Καταγόταν από το Ξηρόμερο. Επικεφαλής στρατιωτών από την αρχή τού Αγώνα, πολέμησε με γενναιότητα. Στις 14 Δεκεμβρίου η Προσωρινή Διοίκηση τον προβίβασε σε χιλίαρχο. Πήρε μέρος σε αρκετές από τις μάχες που διεξήχθησαν στη δυτική Ελλάδα και σκοτώθηκε κατά την ηρωική έξοδο της Φρουράς τού Μεσολογγίου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από τη Λεπενού. Από την αρχή τής Επανάστασης πολέμησε στις μάχες: Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και στο Μεσολόγγι. Μετά την Έξοδο ακολούθησε τον Καραϊσκάκη πολεμώντας στην Αράχοβα και την Αθήνα.

Από το Θεριακήσι. Γενναίος αγωνιστής που πολέμησε από την αρχή ως μπουλουξής τού Γ. Καραϊσκάκη. Στις μάχες που έγιναν στην περιοχή των Αγράφων ανδραγάθησε, όπως και σε όλες τις άλλες της δυτικής Στερεάς που έλαβε μέρος.

ΠΗΓΕΣ

Από τη Λεπενού. Πατέρας τού Μήτσου Γυφτάκη Αλεξανδρή που διακρίθηκε ως μπουλουξής στο Σώμα τού Ανδρέα Ίσκου. Έπεσε μαχόμενος κατά την έξοδο.

ΠΗΓΕΣ

Καταγόταν από τα Κούρταλα Μεσολογγίου. Υπηρέτησε ως εκατόνταρχος στον Αγώνα. Πήρε μέρος στην πολιορκία τής Τρίπολης και σε πολλές άλλες, εξίσου σημαντικές για την πορεία της Επανάστασης, μάχες.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Πολέμησε για την ανεξαρτησία τής Ελλάδας από το 1821 έως το 1824 υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου, έχοντας, μάλιστα, κάτω από τον έλεγχό του 10 με 20 άνδρες. Στον Αγώνα έχασε τον αδελφό του, και ο ίδιος διακρίθηκε για τη γενναιότητά του.

 ΠΗΓΕΣ

Ιερομόναχος και ηγούμενος κατόπιν τής Ι. Μονής Ρέθα. Έλαβε μέρος στην Επανάσταση ακολουθήσας τα ελληνικά στρατεύματα σε διάφορες μάχες. Η προσωρινή κυβέρνηση τον τίμησε με βαθμό αξιωματικού. Το 1834 τού απενεμήθη το «Αργυρούν Αριστείον». Αγωνίστηκε υπεράνθρωπα, αργότερα, για να επαναφέρει την κατεστραμμένη Μονή Ρέθα στην προτέρα τής κατάσταση, η οποία είχε υποστεί τεράστιες ζημιές από τις συνεχείς επιδρομές των τουρκικών στρατευμάτων^. δεδομένου ότι εκεί έδρευε κατά την Επανάσταση το κατά τον Βάλτο Γενικό Στρατόπεδο.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Ρέθα. Το Ιερό Προσκύνημα του Βάλτου. Έκδοση:

Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.