ΠΑΠΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ

Από την Αμβρακιά. Κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να στείλουν απ' έξω τροφές, για να συντηρηθεί ο στρατός. Ένας εξ αυτών ήταν και πρόκριτος τής Αμβρακιάς Πάνος Ζαράγκας, αγωνιστής που υπηρέτησε καθ' όλο το διάστημα του Αγώνα, έχων υπό τις διαταγές του ικανούς στρατιώτες. Πολέμησε στις μάχες τής Πλάκας, τού Μακρυνόρους, τής Καλλιδρόμης, των Αγράφων , τής Ναυπάκτου και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου. Στην πρώτη πολιορκία έστειλε προς επισιτισμό των στρατιωτών 200 πρόβατα, και τρία χρόνια αργότερα, στη δεύτερη πολιορκία, άλλα 230 γιδοπρόβατα. Μετά την ηρωική έξοδο ακολούθησε τον Καραϊσκάκη και παρευρέθη σε διάφορες γύρω και εντός των Αθηνών. 

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Αγωνιστής από το Ξηρόμερο. Πήρε μέρος στις μάχες τού Βραχωρίου, του Πέτα κ.ά. Πέθανε στην δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου.

  ΠΗΓΕΣ

Ξάδερφος  του Αντώνιου Γαλάνη. Πήρε μέρος στην Επανάσταση, πολεμώντας με τον βαθμό τού εκατόνταρχου στη δυτική Ελλάδα. Διακρίθηκε, ιδίως, στο τέλος του ιερού Αγώνα (1828-1829), κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης των τουρκικών οχυρών στον Μύτικα, τον Μαχαλά και στη Βόνιτσα. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1856.

Από τη Λεπενού. Κατά τον Αγώνα χρημάτισε, αρχικά, υπό τον οπλαρχηγό Γ. Σκαρμίντζο με τον οποίο συμμετείχε στις μάχες τού Μακρυνόρους, τής Λαγκάδας και τού Κομποτίου(όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός). Μετά συστρατεύτηκε με τον Βασίλειο Πάτζην υπό τον στρατηγό Ανδρέα Ίσκον, λαμβάνοντας μέρος στις μάχες τής Άρτας, τού  Σταυρού Βουλγαρελίου και τής Πλάκας. Συμμετείχε, ακόμη, στην προάσπιση του Μεσολογγίου κατά τις πολιορκίες του, και στην έξοδο διεσώθη ακολουθώντας τον αξιωματικό Κώστα Βακράκον.

ΠΗΓΕΣ

Από το Θεριακήσι. Γενναίος αγωνιστής που πολέμησε από την αρχή ως μπουλουξής τού Γ. Καραϊσκάκη. Στις μάχες που έγιναν στην περιοχή των Αγράφων ανδραγάθησε, όπως και σε όλες τις άλλες της δυτικής Στερεάς που έλαβε μέρος.

ΠΗΓΕΣ

Από τη Στάνου. Πολέμησε στις μάχες Μακρυνόρους, Λαγκάδας, Πέτα, Πλάκας και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, κατέχοντας βαθμό αξιωματικού. Σκοτώθηκε το 1838, μαχόμενος, ως επιτετραμμένος τής κυβερνήσεως, εναντίον ληστοσυμμοριτών.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Υπηρέτησε αδιάκοπα την πατρίδα. Για τις υπηρεσίες του αυτές προβιβάστηκε από την Προσωρινή Διοίκηση στον βαθμό τού χιλίαρχου. Ανήκε, μάλιστα, σε μία εκ των επισημοτέρων  στρατιωτικών οικογενειών τού Βάλτου, που και πριν την Επανάσταση βρισκόταν στα όπλα, δίχως να υπολογίζει ποτέ τον τυραννικό ζυγό τού κατακτητή. Ο ίδιος ο Γιωργάκης, θυσιάζοντας μεγάλη περιουσία, διατηρούσε από την κήρυξη του ένοπλου Αγώνα μισθωτούς στρατιώτες. 

  ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.