ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΑΣ Α ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΣ ΒΕΝΕΤΙΚΟΥ - ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Από το Σύντεκνο. Πολέμησε για την ανεξαρτησία τής Ελλάδας από το 1821 έως το 1824 υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου, έχοντας, μάλιστα, κάτω από τον έλεγχό του 10 με 20 άνδρες. Στον Αγώνα έχασε τον αδελφό του, και ο ίδιος διακρίθηκε για τη γενναιότητά του.

 ΠΗΓΕΣ

Ξάδερφος  του Αντώνιου Γαλάνη. Πήρε μέρος στην Επανάσταση, πολεμώντας με τον βαθμό τού εκατόνταρχου στη δυτική Ελλάδα. Διακρίθηκε, ιδίως, στο τέλος του ιερού Αγώνα (1828-1829), κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης των τουρκικών οχυρών στον Μύτικα, τον Μαχαλά και στη Βόνιτσα. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1856.

Αγωνιστής από τον Πλάτανο της Ναυπακτίας. Πολέμησε στις Θερμοπύλες , το Καρπενήσι και σε άλλες περιοχές. Συμμετείχε στην προάσπιση του Μεσολογγίου και στις δύο πολιορκίες του από τους Τούρκους.

 ΠΗΓΕΣ

Λοχαγός τής Φάλαγγας. Καταγόταν από το Ξηρόμερο. Επικεφαλής στρατιωτών από την αρχή τού Αγώνα, πολέμησε με γενναιότητα. Στις 14 Δεκεμβρίου η Προσωρινή Διοίκηση τον προβίβασε σε χιλίαρχο. Πήρε μέρος σε αρκετές από τις μάχες που διεξήχθησαν στη δυτική Ελλάδα και σκοτώθηκε κατά την ηρωική έξοδο της Φρουράς τού Μεσολογγίου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου, Δημήτρη, Κώστα). Πολέμησε υπό τον Οδυσσέα Ανδρούτσο στη μάχη τής Γραβιάς, όπου και σκοτώθηκε (8 Μαΐου 1821).

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Υπηρέτησε υπό τις οδηγίες των διασημότερων οπλαρχηγών: Ανδρούτσο, Διοβουνιώτη, Καραϊσκο και Γενναίο. Παρευρέθηκε στις μάχες Μενδενίτζης, Υπάτης, Γραβιάς και Άμπλιανης. Διορίστηκε στην Έ' χιλιαρχία ως λοχίας. Έπειτα συμμετείχε στις μάχες Στεβενίων, Θηβών και Πάτρας όπου πληγώθηκε σοβαρά στο αριστερό του χέρι.

 ΠΗΓΕΣ

Από τον Αστακό. Συμμετείχε στην Επανάσταση από έναρξή της, πολεμώντας σε πολλές από τις μάχες τής Στερεάς^. αρίστευσε με τα ανδραγαθήματά του στις μάχες τού Αετού, Αγρινίου, Μακρυνόρους, στο Μεσολόγγι, την Αράχοβα, τη Μάνινα, στη Βόνιτσα κ.α. Για την προσφορά του στον Αγώνα τού απενεμήθη το 1825 ο βαθμός τού χιλίαρχου, και το 1830 εκείνος τού εκατόνταρχου ταξιαρχικού. Εξελέγη δήμαρχος Εχίνου, και το διάστημα 1855-56 μπόρεσε με τη συνδρομή μισθοφορικών Σωμάτων να εκκαθαρίσει την περιοχή από τις ληστρικές ομάδες που την λυμαίνονταν. Μετά τον θάνατό του ο Δήμος Εχίνου, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του, απένειμε στην πενόμενη  οικογένεια του εκλιπόντος το ποσό των 300 δραχμών.  

ΠΗΓΕΣ

Ιερομόναχος και ηγούμενος κατόπιν τής Ι. Μονής Ρέθα. Έλαβε μέρος στην Επανάσταση ακολουθήσας τα ελληνικά στρατεύματα σε διάφορες μάχες. Η προσωρινή κυβέρνηση τον τίμησε με βαθμό αξιωματικού. Το 1834 τού απενεμήθη το «Αργυρούν Αριστείον». Αγωνίστηκε υπεράνθρωπα, αργότερα, για να επαναφέρει την κατεστραμμένη Μονή Ρέθα στην προτέρα τής κατάσταση, η οποία είχε υποστεί τεράστιες ζημιές από τις συνεχείς επιδρομές των τουρκικών στρατευμάτων^. δεδομένου ότι εκεί έδρευε κατά την Επανάσταση το κατά τον Βάλτο Γενικό Στρατόπεδο.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Ρέθα. Το Ιερό Προσκύνημα του Βάλτου. Έκδοση:

Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.