ΠΕΧΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Από το Σύντεκνο. Εκ των γενναιοτέρων αγωνιστών. Υπήρξε σωματάρχης του Καραϊσκάκη, ο οποίος, μάλιστα, έτρεφε μεγάλη αγάπη και εκτίμηση γι' αυτόν. Σκοτώθηκε το 1824 στα Άγραφα. Ο θάνατός του τόσο λύπησε τον στρατάρχη τής Ρούμελης που για μέρες ήταν αμίλητος.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ιερομόναχος της Ι. Μονής Ρέθα. Κατατάχτηκε στα στρατεύματα και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Τον Οκτώβριο του 1826 συμμετείχε στη σύναξη των Βαλτινών δημογερόντων με σκοπό την εκλογή πληρεξουσίων τής επαρχίας για την Γ' Εθνική Συνέλευση.

 ΠΗΓΕΣ

Εγγονός των αδελφών Βλαχοπουλαίων. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1883. Το 1906 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων. Πήρε ενεργό μέρος στην επανάσταση στο Γουδί (1909) και στη Θες/νίκη (1916) με τον συγγενή του, Δαγκλή. Το 1919, ήταν μέλος τής ελληνικής αντιπροσωπείας  στις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην υπογραφή τής συνθήκης των Βερσαλλιών. Τότε τιμήθηκε με το γαλλικό παράσημο του «Ιππότου τής Λεγεώνος τής Τιμής». Το 1920 προβιβάστηκε σε συνταγματάρχης. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό τού υποστράτηγου το 1926. Ανακλήθηκε στον στρατό το 1930, προάχθηκε σε αντιστράτηγο το 1935 και λίγο αργότερα αποστρατεύτηκε. Μετά την πρώτη αποστράτευση του έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των «Φιλελευθέρων». Πέθανε στην Αθήνα το 1944.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Πήρε μέρος στις μάχες τού Βραχωρίου και του Ζαπαντίου, καθώς και στην προάσπιση του Μεσολογγίου κατά τις δύο πολιορκίες του.  

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Διετέλεσε υπό τις οδηγίες τού Δημήτρη Μακρή και αξιοποιήθηκε πολλές φορές ως ταχυδρόμος, λόγω τής μεγάλης του αντοχής, ταχύτητας και οξυδέρκειας. Στη μάχη τού Μακρυνόρους, αν και τραυματισμένος, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τέλους. Το 1848, ως αξιωματικός, σκοτώθηκε στη Λειβαδιά σε συμπλοκή με ληστές.

ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1850. Ήταν συγγενής  με τον Κωστή Παλαμά. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο τής Αθήνας και υπήρξε παθιασμένος οπαδός τής καθαρεύουσας, αγωνιζόμενος κατά των δημοτικιστών. Ήλθε σε σύγκρουση και με τον Κωστή Παλαμά, για τον οποίο έγραφε ότι πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». απάντησε με, Με το ψευδώνυμο Αβλάβιος, Ο Παλαμάς θα του απευθύνει τρία σφοδρότατα άρθρα. Ο Σταμάτιος Βάλβης εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: «Γερανοί τού Ιβύκου», «Λυρικά ειδύλλια», «Αι κόραι τού Πανδάρεως», «Επιθαλάμιον» ^. τις μελέτες: «Φιλολογικά μελετήματα», «Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως» , «Γεωργίω Μιστριώτη», «Περί τριών στίχων τού Δάντου»^. και έμμετρες μεταφράσεις των Επινικίων τού Πινδάρου.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Από τη Λεπενού. Μαζί με τον αδελφό του Κώστα έλαβαν μέρος στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα-όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Γ. Σκαρμίντζος- Άρτας, Βουλγαρελίου, καθώς και στην πολιορκία τού Μεσολογγίου και στην έξοδο^. βγήκαν σώοι με άλλους Λεπενιώτες και πήγαν στη Δερβέκιστα, όπου συναντήθηκαν με τον Καραϊσκάκη και τέθηκαν υπό τις διαταγές του, πολεμώντας στην Αράχοβα και την Αθήνα.

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Υπηρέτησε την πατρίδα απ' αρχής τής Επαναστάσεως μέχρι τέλους. Παρευρέθη στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Πέτα, Σταυρού Βουλγαρελίου και Πλάκας όπου έδειξε μεγάλο ζήλο και προθυμία.

 ΠΗΓΕΣ