ΠΕΤΑΛΑ ΔΩΡΑ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΣ

 

  Από γονείς Μεσολογγίτες γεννήθηκε ο Δημοσθένης Βουτυράς, στις 25 Μαρτίου τού 1872, πάνω στο πλοίο που τους μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί παρέμειναν για τρία χρόνια^. έπειτα μετέβησαν στο Μεσολόγγι ,και τελικά εγκαταστάθηκαν στον Πειραιά, όπου ο πατέρας του διορίσθηκε συμβολαιογράφος.
Η ραγδαία επιδείνωση της υγείας του μικρού Βουτυρά, λόγω των συχνών κρίσεων επιληψίας, θα τον υποχρεώσει να διακόψει τη φοίτησή του στο Γυμνάσιο και να γίνει αυτοδίδακτος. Βρίσκει διέξοδο στη συγγραφή, όπου προσπαθεί να διοχετεύσει τη σφύζουσα ζωτικότητα του πνεύματός του^. όμως,  η χρεοκοπία και η, ως απότοκο αυτής, αυτοκτονία τού πατέρα του θα τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει τα συγγραφικά του όνειρα και να εργασθεί σκληρά για την επιβίωσή του. Οι άθλιες συνθήκες ζωής και εργασίας του θα τον φέρουν σε επαφή με την ψυχολογία των ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης, καθιστώντας τον ως ένας από τους γνήσιους εκπροσώπους του ρεαλιστικού διηγήματος στην Ελλάδα. Διηγείται με απλότητα, φυσικότητα και εντιμότητα για ανθρώπινους τύπους που συνάντησε στις πειραιώτικες φτωχογειτονιές, στις ταβέρνες, στις φάμπρικες^. για όλους εκείνους τους απόκληρους που η ζωή τους είναι με δάκρυ, πόνο και βάσανα. Τα πρώτα του διηγήματα δημοσίευσε στο πειραιώτικο «Περιοδικό». Για το όλο του συγγραφικό έργο τού απονεμήθηκε το «Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών». Από το 1901 μέχρι το 1950, δημοσίευσε 30 τόμους  με περισσότερα από 400 διηγήματα. Τα πλέον αξιόλογα των οποίων είναι: «Παπάς ειδωλολάτρης»,1920, «Οι αλανιάρηδες»,1921, «Το γκρέμισμα των Θεών,1922, «Ο θρήνος των βοδιών»,1923, «Αριστοκρατική γειτονιά»,1924, «Μέσα στους ανθρωποφάγους»,1927, «Στους άγνωστους θεούς»,1927, «Ύστερα από εκατομμύρια χρόνια»,1932, «Ο έρωτας στους τάφους»,1943, και τα μυθιστορήματα «Το σπίτι των ερπετών», 1933, και «Τρικυμίες», 1945.

 

 

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.6^ος. Φιλολογικά Κείμενα Δημοσιευμένα: Απο

1 Μαρτίου 1968 Ως 31 Οκτωβρίου 1978. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Μαυρίδης, Αθήνα 1994.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.3^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2004.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

 

 

 

Ποιητής, κριτικός, διηγηματογράφος, χρονογράφος, δημοσιογράφος.  Γεννήθηκε στο Γαλαξίδι το 1897. Από το 1916 άρχισε να δημοσιεύει στα περιοδικά «Γράμματα της Αλεξάνδρειας», «Ελλάς» και «Σφαίρα». Στο Αγρίνιο εγκαθίσταται το 1929, όπου δραστηριοποιείται ως αρχισυντάκτης τής εφημερίδας «Τριχωνίς» (1929 - 1935) και, αργότερα, ως εκδότης τής εφημερίδας «Νέα Εποχή» (1935 - 1940) και (1951 - 1968). Άνθρωπος υψηλής παιδείας και ο ίδιος κατέστησε τα έντυπά του εστίες πολιτισμού, φέρνοντας σε επαφή το κοινό του με την αφρόκρεμα τής πνευματικής δημιουργίας τής εποχής. Χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο «Τροβατόρε», για να υπογράφει τα ποιήματά του και να παραθέτει σε λογοτεχνικές επιφυλλίδες τα πονήματά του. Πολλά πεζά  του έχουν ως θέμα τους έρωτες των Θεών τού Ολύμπου, στα οποία η σκωπτικότητα της σάτιρας εκπλήσσει ευχάριστα τον αναγνώστη. Δυστυχώς ,το αξιόλογο λογοτεχνικό έργο του δεν έχει, ακόμη, εκδοθεί.  

 

 

 

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μπαρχαμπάς Αριστείδης: Το Αγρίνιο Κάποτε. Λεύκωμα. Εκδόσεις ERGO. Αθήνα

2003.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.10, Μάρτιος 1992.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.67, Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2007.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.epoxi.gr

 

Γεννήθηκε το 1897 στο Μεσολόγγι. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Από το 1925 έως το 1951, και από το 1959 έως το 1964  εκλεγόταν δήμαρχος Μεσολογγίου. Διετέλεσε, επίσης, υποδιοικητής τής Γενικής Διοίκησης Ηπείρου (1918-1921), γενικός γραμματέας τής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (1927-1956) και υφυπουργός Αποκαταστάσεως Σεισμοπαθών Ιονίων Νήσων (1953-1954). Ασχολήθηκε, επιπλέον, επί πενήντα χρόνια με τη δημοσιογραφία και πρωτοστάτησε στην καθιέρωση εκδηλώσεων εθνικής μνήμης. Ως συγγραφέας πραγματεύεται, κυρίως, ιστορικά θέματα : «Εποποιία Μεσολογγίου» (1937), «Οι πέντε Μεσολογγίται Πρωθυπουργοί της Ελλάδος» (1948), «Η Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας» (1951), «Ιστορία του Μεσολογγίου» (1959) κ.ά. Έχει εκδώσει και τα ταξιδιωτικά: «Πώς είδα την Αλβανία» (1937), «Πώς είδα την Γερμανία» (1961), «Πώς είδα την Κύπρον» (1961) ,καθώς και ένα θεατρικό «Η Έξοδος του Μεσολογγίου» (1933).

ΠΗΓΕΣ

Μητρώον Γερουσιαστών και Βουλευτών. Έκδοση Βουλής των Ελλήνων. Διεύθυνσις

Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Εν Αθήναις, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Καψάλης Ευθ. Γιώργος: Προσωπικότητες της Ρούμελης. Αθήναι 1970.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.64, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2007.