ΡΑΓΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ - ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Ένας από τους καπεταναίους τής Ακαρνανίας που επονομάστηκε, προφανώς για την ανδρεία του, «Σπαρτιάτης». Είχε προξενήσει πολύ μεγάλη φθορά στους Τούρκους, ώστε τον θεωρούσαν «Δεύτερο Ανδρούτσο». Ο Αλή-πασάς είχε ορκιστεί να τον εξοντώσει. Πέτυχε, τελικά, να τον συλλάβει με δόλο: εκβίασε τον Καραϊσκο ότι θα σκότωνε τον γιο του , αν δεν του έφερνε στα Γιάννενα τον Γιωργο-Θώμο. Εξαναγκασμένος, λοιπόν, ο Καραϊσκος τον κάλεσε προς συνάντηση, ενώ ειδοποιημένοι οι άνθρωποι του πασά καραδοκούσαν κρυμμένοι. Κατά τον  ύπουλο αυτόν τρόπο ο Γιωργο-Θώμος συνελήφθη και σφαγιάσθη.

 ΠΗΓΕΣ

Από τον Αστακό. Συμμετείχε στην Επανάσταση από έναρξή της, πολεμώντας σε πολλές από τις μάχες τής Στερεάς^. αρίστευσε με τα ανδραγαθήματά του στις μάχες τού Αετού, Αγρινίου, Μακρυνόρους, στο Μεσολόγγι, την Αράχοβα, τη Μάνινα, στη Βόνιτσα κ.α. Για την προσφορά του στον Αγώνα τού απενεμήθη το 1825 ο βαθμός τού χιλίαρχου, και το 1830 εκείνος τού εκατόνταρχου ταξιαρχικού. Εξελέγη δήμαρχος Εχίνου, και το διάστημα 1855-56 μπόρεσε με τη συνδρομή μισθοφορικών Σωμάτων να εκκαθαρίσει την περιοχή από τις ληστρικές ομάδες που την λυμαίνονταν. Μετά τον θάνατό του ο Δήμος Εχίνου, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του, απένειμε στην πενόμενη  οικογένεια του εκλιπόντος το ποσό των 300 δραχμών.  

ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου, Δημήτρη). Είχε παρόμοια δράση με τον Δημήτρη. Έπεσε κι αυτός στην Έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Για τις υπηρεσίες του στον εθνικό σκοπό διορίστηκε, τον Σεπτέμβριο του 1825, από την Προσωρινή Διοίκηση τής Ελλάδος ταξίαρχος. Στις 13 Μαΐου 1828 του δόθηκε, επιπλέον, το αργυρούν παράσημο του Αγώνα, ως αναγνώριση της προσφοράς του.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Διέπρεψε στις μάχες Μακρυνόρους, Κομποτίου, Λαγκάδας, Άρτας, Πέτα, αλλά και στην τρομερή μάχη τού Λουτρακίου, όπου έδειξε μοναδική καρτεροψυχία και γενναιότητα.

ΠΗΓΕΣ

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Υπό τις οδηγίες διαφόρων οπλαρχηγών συμμετείχε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους και Πέτα. Κατά την τελευταία πολιορκία τού Μεσολογγίου και την έξοδο εδείχθη μοναδικής γενναιότητας άνδρας.

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Στάνου. Έλαβε μέρος στον Αγώνα ως επικεφαλής Σώματος^. ιδιαίτερα στις μάχες Πέτρας, Καλιδρόμης, Αετού, καθώς και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, όπου και σκοτώθηκε.