ΡΑΓΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των ανωτέρω(Γεωργίου, Δημήτρη, Θανάση). Πολέμησε, απ' αρχής, σε όλες τις μάχες τής δυτικής Ρούμελης. Το 1824 διορίστηκε έπαρχος Ζυγού, και μετείχε στις Εθνοσυνελεύσεις ως πληρεξούσιος του Βάλτου. Δολοφονήθηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο Ναύπλιο και εντός του Βουλευτηρίου.

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Διετέλεσε υπό τις οδηγίες τού Δημήτρη Μακρή και αξιοποιήθηκε πολλές φορές ως ταχυδρόμος, λόγω τής μεγάλης του αντοχής, ταχύτητας και οξυδέρκειας. Στη μάχη τού Μακρυνόρους, αν και τραυματισμένος, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τέλους. Το 1848, ως αξιωματικός, σκοτώθηκε στη Λειβαδιά σε συμπλοκή με ληστές.

ΠΗΓΕΣ

Από τη Λεπενού. Από την αρχή τής Επανάστασης πολέμησε στις μάχες: Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και στο Μεσολόγγι. Μετά την Έξοδο ακολούθησε τον Καραϊσκάκη πολεμώντας στην Αράχοβα και την Αθήνα.

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Από την αφετηρία τού Αγώνα πολέμησε γενναία, ακολουθώντας τους οπλαρχηγούς Γ. Γώγο και Ανδρέα Ίσκο, και έχοντας στον έλεγχό του δέκα άνδρες. Τιμήθηκε, για την προσφορά του, με τον βαθμό του ταξιάρχου. 

Καταγόταν από το Μεσολόγγι. Ως πεντηκόνταρχος πολέμησε με αρχηγούς τον Δ. Μακρή και Γρηγ. Λιακατά. Σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1826 στη σφοδρή επίθεση των Τούρκων για την κατάληψη του στρατηγικού, για την άλωση τού Μεσολογγίου, νησιδίου Ντολμά.

ΠΗΓΕΣ