ΡΑΦΑΗΛ ΕΠΑΧΤΙΤΗΣ ΛΟΓΙΟΣ

Ποιητής, κριτικός και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1895. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολιτικές επιστήμες στην Ιένα τής Γερμανίας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες. Ως ανταποκριτής «εντύπων», επισκέφτηκε πολλά μέρη τού κόσμου. Διετέλεσε, για πολλά χρόνια, νομάρχης σε διάφορα διαμερίσματα τής Ελλάδας, και έφθασε ως τον βαθμό τού Γεν. Επιθεωρητή Νομαρχών. Ήταν αδελφός τού Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1961.Υπήρξε ένας πολύπλευρος στοχαστής και πλατιά μορφωμένος διανοητής. Έγραψε ποίηση, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, κριτικές κ.ά. Το ποιητικό του έργο διακρίνεται για την τρυφερότητα, τον αυθορμητισμό και τον πηγαίο λυρισμό του. Οι ταξιδιωτικές του εντυπώσεις είναι έμπλεες από αδρές και όμορφες περιγραφές. Ενώ οι θεατρικές κριτικές και τα άλλα του μελετήματα ξεχωρίζουν για την αντικειμενικότητα, τη λιτότητα τού ύφους, καθώς και για τον πλούτο των στοιχείων που παρατίθενται σ' αυτά. Από το πλούσιο έργο του άξια ιδιαίτερης επισημάνσεως είναι: η ποιητική συλλογή «Λουλούδια στα μαλλιά της», το ταξιδιωτικό «Ένα μήνα στον Βόρ.Πόλο», οι μελέτες «Διονύσιος Σολωμός, η ηθική μεγαλοφυΐα», «Κωστής Παλαμάς, ποιητής ελέω θεού», «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, το Πάσχα τής Λογοτεχνίας μας», καθώς και τα θεατρικά πονήματα «Θεατρικά μελετήματα» και «Αθηνα^.ι^.κή δραματουργία»^. το τελευταίο ,μάλιστα, τιμήθηκε με το «Βραβείο των Δώδεκα».

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στα Γράμματα και στις Τέχνες τον 20^ο αιώνα (Ποίηση-

Πεζογραφία-Δοκίμιο-Εικαστικά-Λαογραφία). Ένωση Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (Ε.Α.Λ), Αθήνα 2004.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

Μαθητεία: Βιογραφίες Νεοελλήνων Λογοτεχνών. Εκδόσεις Γιάννη Ρίζου.

Ναυπακτιακά. Περιοδική Έκδοση Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών. Τόμος Θ'.

Πρακτικά Β'Συνάντησης-Ναυπακτιακός Τύπος Ιστορικολαογραφικές Μελέτες, Αθήνα 1999.

Ναυπακτιακά. Περιοδική Έκδοση Εταιρείας Ναυπακτιακών Μελετών. Τόμος Η'.

Η συμβολή του Θεμιστοκλή Αθανασιάδη Νόβα στην ταξιδιωτική λογοτεχνία. Ανάτυπο, Αθήνα 1996.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.18, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2001.

Χρονικό του 20^ου αιώνα. Εκδόσεις Δομική.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1891. Συνεχιστής τού καλλιτεχνικού έργου τού αυτοδημιούργητου πατέρα του, Δημήτρη Γεωργιάδη. Από την ηλικία μόλις των 13 χρόνων αρχίζει το δημιουργικό του στάδιο, φιλοτεχνώντας αρχικά το πορτρέτο τού ήρωα Παναγιώτου και κατόπιν τις αγιογραφίες τού ναού τής Σκουτεσιάδας. Δεν αργούν τα έργα του να κοσμήσουν τις σάλες των σπιτιών του Αγρινίου. Άπειρες είναι οι προσωπογραφίες του, που δείχνουν τη μεγάλη καλλιτεχνική αξία του. Ασχολήθηκε, επίσης, με την πλαστική, με πιο αντιπροσωπευτικό έργο, το τιτλοφορούμενο ως «ο εαυτός μου». Ο γλύπτης Χρήστος Καπράλος τα πρώτα μαθήματα πλαστικής και ζωγραφικής τα πήρε κοντά στον Γεωργιάδη και τον Γεράκη. Το εικαστικό του ταλέντο περισσότερο θα λάμπει με τις θαυμάσιες αγιογραφίες του στους ιερούς ναούς Αγίου Χριστοφόρου, Αγίας Σωτήρος και Αγίου Γεωργίου Αγρινίου. Διέπρεψε, τέλος, ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου τού «Φιλαρμονικού Σωματείου» Αγρινίου και ως μέλος του «Αμφικτιονικού Αδελφάτου». Πέθανε στο Αγρίνιο τον Οκτώβριο του 1951.

ΠΗΓΕΣ

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μπαρχαμπάς Αριστείδης: Το Αγρίνιο Κάποτε. Λεύκωμα. Εκδόσεις ERGO. Αθήνα

2003.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1800. Μαθήτευσε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αργότερα σπούδασε νομικά στην Πίζα. Την περίοδο τού Όθωνα διορίστηκε εισαγγελέας, αλλά παραιτήθηκε το 1841. Κατόπιν, άσκησε τη δικηγορία και ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1849 διηύθυνε το Υπουργείο των Οικονομικών υπό τους πρωθυπουργούς Κανάρη και Κριεζή. Στις 12 Φεβρουαρίου 1863, ύστερα από πιέσεις τού στρατού, αναλαμβάνει την πρωθυπουργία και ανακοινώνει στη Βουλή την εκλογή τού Γεωργίου Α΄ ως βασιλέα τής Ελλάδας. Στη συνέχεια παραιτείται, αλλά ο νέος μονάρχης θα του αναθέσει και πάλι την πρωθυπουργία στις 14 Απριλίου. Στις 26 Ιουλίου, όμως, παραιτήθηκε οριστικά. Τα τελευταία χρόνια τής ζωής του αποσύρθηκε στο Μεσολόγγι. Πέθανε πάμφτωχος στις 25 Αυγούστου 1872. Οι συμπολίτες του, για να τον τιμήσουν, τον ενταφίασαν στο Ηρώο τής πόλης.

 ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Νεώτερος Ελληνισμός από 1833 ώς 1881, τ.ΙΓ.

Εκδοτική Αθηνών, Αθήναι 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Παπαγεωργίου Π. Στέφανος: Από το Γένος στο Έθνος. Η Θεμελίωση του Ελληνικού

Κράτους 1821-1862. Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2005.

Μακρυδημήτρης Αντώνης: Οι Πρωθυπουργοί της Ελλάδος 1828-1997. Εκδόσεις

Ι.Σιδέρης, Αθήνα 1997.

Λοβέρδος Ανδρέας: Πολιτική Ιστορία της Ελλάδας (1828-1975). Εκδόσεις

Αντ.Ν.Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2001.

Αρώνη-Τσίχλη Καίτη: Αγροτικές εξεγέρσεις στην Παλιά Ελλάδα 1833-1881. Εκδόσεις

Παπαζήση, Αθήνα 1989.

Κουζέλης Π. Απόστολος: Οι Αιτωλοακαρνάνες Πρωθυπουργοί. Αθήνα 2000.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.el.wikipedia.org

Γιος τού συγγραφέα και ιστορικού Γεωργίου Γαζή, ο οποίος υπήρξε και γραμματέα τού οπλαρχηγού Βαρνακιώτη, του Γ. Καραϊσκάκη κ.ά. Γεννήθηκε στον Αστακό το 1891. Ήταν εκ των πρώτων φοιτητών τού νεοϊδρυθέντος Πανεπιστημίου Αθηνών^. έλαβε το πτυχίο τής ιατρικής το 1856, με βαθμό άριστα. Κατόπιν, μετέβη στη Γερμανία με δαπάνες τού ελληνικού Δημοσίου, όπου μετεκπαιδεύτηκε. Φιλελεύθερο πνεύμα, συμμετείχε στο Κίνημα έξωσης του Όθωνα. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Κόρινθο, κατά την ενσκύψασα εκεί επιδημία χολέρας και, εν συνεχεία, εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του. Με υψηλό το αίσθημα του καθήκοντος, εργαζόταν τις περισσότερες φορές αφιλοκερδώς, με αποτέλεσμα να αποβιώσει πένης. Κληροδότησε στη γυναίκα και τα παιδιά του τη βαθιά εκτίμηση των συμπολιτών τους και τα χειρόγραφα ενός συγγράμματος περί φυσικής και μαθηματικών, που αργότερα, όμως, χάθηκαν.