ΡΟΝΤΗΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ - ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Έλαβε τα όπλα από την αρχή τού Αγώνα, συμμετέχοντας σε πολλές και σημαντικές μάχες. Δεν δίστασε, μάλιστα, να διαθέσει όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στους σκοπούς τής απελευθέρωσης. Με το τέλος τού Αγώνα, πάμφτωχος πια, διορίζεται από την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος ως έπαρχος Αποκούρου. Κατόπιν, τοποθετήθηκε ,διαδοχικά, ειρηνοδίκης Ακαρνανίας, επαρχιακός δημογέρων τής επαρχίας Βάλτου και υγειονόμος. Αργότερα, λόγω τής εντιμότητας, εξελέγη δύο κατά συνέχεια περιόδους δήμαρχος Ιδομένης. Θα βρει, τελικά, άδικο θάνατο δολοφονημένος.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από την Αμβρακιά. Αδελφός τού Γιώργου. Πολέμησε σε πολλές μάχες, καθώς και στις δύο πολιορκίες τού Μεσολογγίου. Πέθανε στον Καρβασαρά(Αμφιλοχία) το 1860.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των ανωτέρω(Γεωργίου, Δημήτρη, Θανάση). Πολέμησε, απ' αρχής, σε όλες τις μάχες τής δυτικής Ρούμελης. Το 1824 διορίστηκε έπαρχος Ζυγού, και μετείχε στις Εθνοσυνελεύσεις ως πληρεξούσιος του Βάλτου. Δολοφονήθηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο Ναύπλιο και εντός του Βουλευτηρίου.

Από τη Λεπενού. Ως αξιωματικός συμπολέμησε με τον Ανδρέα Ίσκο, τον Καραϊσκάκη και τον Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλο το μακρύ διάστημα του ιερού Αγώνα. Στο Μεσολόγγι, κατά την έξοδο, επέζησε, αλλά έχασε τον πατέρα του. Για τους αγώνες του τιμήθηκε με τον βαθμό τού ταξιάρχη.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Διέπρεψε στις μάχες Μακρυνόρους, Κομποτίου, Λαγκάδας, Άρτας, Πέτα, αλλά και στην τρομερή μάχη τού Λουτρακίου, όπου έδειξε μοναδική καρτεροψυχία και γενναιότητα.

ΠΗΓΕΣ