Από τον Αστακό. Υπολοχαγός τής Φάλαγγας. Έλαβε μέρος στην Επανάσταση υπό τον οπλαρχηγό Κ. Βέρρη. Συμμετείχε σε πολλές από τις μάχες τής Στερεάς Ελλάδας και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου. Η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας τον προβίβασε στον βαθμό τού χιλίαρχου. 

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

ΖΥΓΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Υπηρέτησε αδιάκοπα την πατρίδα. Για τις υπηρεσίες του αυτές προβιβάστηκε από την Προσωρινή Διοίκηση στον βαθμό τού χιλίαρχου. Ανήκε, μάλιστα, σε μία εκ των επισημοτέρων  στρατιωτικών οικογενειών τού Βάλτου, που και πριν την Επανάσταση βρισκόταν στα όπλα, δίχως να υπολογίζει ποτέ τον τυραννικό ζυγό τού κατακτητή. Ο ίδιος ο Γιωργάκης, θυσιάζοντας μεγάλη περιουσία, διατηρούσε από την κήρυξη του ένοπλου Αγώνα μισθωτούς στρατιώτες. 

  ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Καταγόταν από το Μεσολόγγι. Ως πεντηκόνταρχος πολέμησε με αρχηγούς τον Δ. Μακρή και Γρηγ. Λιακατά. Σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1826 στη σφοδρή επίθεση των Τούρκων για την κατάληψη του στρατηγικού, για την άλωση τού Μεσολογγίου, νησιδίου Ντολμά.

ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός τού Γιώργου. Πολέμησε σε πολλές μάχες, καθώς και στις δύο πολιορκίες τού Μεσολογγίου. Πέθανε στον Καρβασαρά(Αμφιλοχία) το 1860.

 ΠΗΓΕΣ

Υπηρετησε ως Πρωτοδικης στο Πρωτοδικειο Αγρινιου,απο το 1948 εως το 1953.

Γεννήθηκε στον Αστακό το 1913. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Παπάγου διετέλεσε γενικός γραμματέας τού υπουργείου Εργασίας, όπου συνέβαλε στην καθιέρωση του θεσμού τής Εργατικής Κατοικίας. Εξελέγη, επίσης, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα που συνέβη στις 18 Ιουλίου 1971 στη Γιουγκοσλαβία.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώον Γερουσιαστών και Βουλευτών. Έκδοση Βουλής των Ελλήνων. Διεύθυνσις

Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Εν Αθήναις, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Από το Σύντεκνο. Από την αρχή τού αγώνα για την ανεξαρτησία έλαβε τα όπλα, τεθείς επικεφαλής πολλών οπλοφόρων μισθοδοτούμενων κατά το πλείστον από τον ίδιο. Οι τότε κυβερνήσεις τον τίμησαν με τον βαθμό τού χιλίαρχου και κατόπιν τού λοχαγού.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.