ΣΩΧΩΡΙΤΗΣ ΘΑΝΟΣ 1913-2005 ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός τού Γεωργίου. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες και βρέθηκε στο Μεσολόγγι από την αρχή τής μεγάλης πολιορκίας του, επικεφαλής πολλών Αμβρακιωτών. Το 1824 προβιβάστηκε σε χιλίαρχο και το 1825 σε αντιστράτηγο. Στις 25 Μαρτίου 1826, σε μια συμπλοκή που έγινε μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων έξω από τον περίβολο του Μεσολογγίου φονεύθηκε.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Σπυρομίλιου Στρατηγού: Απομνημονεύματα της Δευτέρας Πολιορκίας του

Μεσολογγίου 1825-1826. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2002.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Χαραλαμπόπουλος Δ. Χαράλαμπος: Οι Αιτωλοακαρνάνες το '21. Ονομαστικοί

Κατάλογοι Συνταξιούχων (Με ονοματολογικές παρατηρήσεις). Εταιρεία Ναυπακτιακών Μελετών. Επιστημονική Βιβλιοθήκη. Αθήνα 2002.

Από το Σύντεκνο. Διέπρεψε στον Αγώνα ως μπουλουξής επικεφαλής άλλων ανδρών. Διακρίθηκε κατά τις πολιορκίες του Μεσολογγίου από τους Τούρκους για την αυταπάρνηση και τη γενναιότητά του. Υπό τις διαταγές, κατόπιν, του αρχιστράτηγου Γ. Καραϊσκάκη συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές μάχες τής Στερεάς Ελλάδας.

 ΠΗΓΕΣ

Καταγόταν από το Μεσολόγγι. Ως πεντηκόνταρχος πολέμησε με αρχηγούς τον Δ. Μακρή και Γρηγ. Λιακατά. Σκοτώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1826 στη σφοδρή επίθεση των Τούρκων για την κατάληψη του στρατηγικού, για την άλωση τού Μεσολογγίου, νησιδίου Ντολμά.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Σκοτώθηκε στις 4 Αυγούστου 1821 στη μεγαλειώδη μάχη του Σταυρού Βουλγαρελίου όπου αποκρούστηκαν επιτυχώς πέντε χιλιάδες Τούρκοι, τραπέντες σε φυγή.

 ΠΗΓΕΣ

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Από την αφετηρία τού Αγώνα πολέμησε γενναία, ακολουθώντας τους οπλαρχηγούς Γ. Γώγο και Ανδρέα Ίσκο, και έχοντας στον έλεγχό του δέκα άνδρες. Τιμήθηκε, για την προσφορά του, με τον βαθμό του ταξιάρχου. 

Από το Σύντεκνο. Τάχθηκε, εξ αρχής, στο στράτευμα του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Εν συνεχεία, μετέβη στον οπλαρχηγό Ιωάννη Ράγκο, στις τάξεις τού οποίου παρέμεινε μέχρι το τέλος τού Αγώνα (1828). Έλαβε μέρος στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους,  Πέτα, Άρτας, Καλλαρυτών και Σταυρού.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Έλαβε τα όπλα από την αρχή τού Αγώνα, συμμετέχοντας σε πολλές και σημαντικές μάχες. Δεν δίστασε, μάλιστα, να διαθέσει όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στους σκοπούς τής απελευθέρωσης. Με το τέλος τού Αγώνα, πάμφτωχος πια, διορίζεται από την προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος ως έπαρχος Αποκούρου. Κατόπιν, τοποθετήθηκε ,διαδοχικά, ειρηνοδίκης Ακαρνανίας, επαρχιακός δημογέρων τής επαρχίας Βάλτου και υγειονόμος. Αργότερα, λόγω τής εντιμότητας, εξελέγη δύο κατά συνέχεια περιόδους δήμαρχος Ιδομένης. Θα βρει, τελικά, άδικο θάνατο δολοφονημένος.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ένας από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς παράγοντες στην περιοχή τού Βραχωρίου και ολόκληρης της δυτ. Ρούμελη, κατά την περίοδο προ και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Γεννήθηκε το 1787. Ήταν ο οπλαρχηγός τού αρματολικιού τού Βλοχού κατά την έκρηξη της επαναστάσεως και διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στην απελευθέρωση του Βραχωρίου. Από νωρίς τράπηκε με τον Τσόγκα στον αρματολισμό, εγκαταλείποντας τα Ιωάννινα και την αυλή τού Αλή - πασά. Στην αρχή, έδρασε στην περιοχή τής Παραμυθιάς. Με το μεγάλο διωγμό των αρματολών (1806 - 1808), κατέφυγε με τα αδέρφια του, Δημήτριο και Κων/νο, στα Επτάνησα, όπου κατατάχτηκε στα εθελοντικά αγγλικά τάγματα. Έλαβε μέρος στην άλωση της Λευκάδας (1810) και στην εκστρατεία κατά του Ναπολέοντος στη Γένοβα και στη Σικελία. Αργότερα, μυήθηκε από τον αδερφό του, Δημήτριο, στη Φιλική Εταιρεία. Για τους σκοπούς αυτής πέρασε στην Πρέβεζα. Εκεί καταγγέλθηκε στον Αλή - πασά, που μόλις κατόρθωσε να τον πείσει για την αθωότητα του και να τον αφήσει ελεύθερο. Για υποθέσεις τής Φιλικής Εταιρείας έφθασε έως την Κων/πολη, όπου, όμως, τον κατέδωσαν και διασώθηκε μόνο χάρις στην επέμβαση του Άγγλου πρεσβευτή Στάνγκφορδ, επειδή είχε υπηρετήσει ως αξιωματικός στα εθελοντικά τάγματα της Επτανήσου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, τού παραχώρησε ο Αλή - πασάς  το αρματολίκι τού Βλοχού. Στην πολιορκία και την απελευθέρωση του Βραχωρίου και Ζαπαντίου πολέμησε παλληκαρήσια. Στην ατυχή μάχη τού Πέτα είχε διακριθεί επικεφαλής μεγάλης δυνάμεως Βραχωριτών. Ο Μαυροκορδάτος διείδε την αξία του, τον προσεταιρίστηκε κι από τον δεύτερο χρόνο τής Επαναστάσεως τον πήρε στο Μεσολόγγι, διορίζοντάς τον υπουργό Πολέμου. Το 1827 ο Καποδίστριας τον τοποθέτησε γενικό επιθεωρητή τού στρατού τής δυτικής Στερεάς. Διορίστηκε, επίσης, υπουργός των Στρατιωτικών και αργότερα των Ναυτικών. Το 1854 έλαβε μέρος στη επανάσταση της Θεσσαλίας. Πέθανε το 1865, όντας υπασπιστής τού βασιλιά Γεωργίου Α΄.

 ΠΗΓΕΣ

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Η Ελληνική Επανάσταση, τ.ΙΒ. Εκδοτική Αθηνών,

Αθήναι 1975.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Παπαγεωργίου Π. Στέφανος: Από το Γένος στο Έθνος. Η Θεμελίωση του Ελληνικού

Κράτους 1821-1862. Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2005.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Κόκκινος Α. Διονύσιος: Η Ελληνική Επανάστασις. Της Ακαδημίας Αθηνών. Τόμος

Πρώτος. Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, Αθήναι 1974.

Κολόμβας Νίκος: Αθανάσιος Ραζή-Κότσικας. Ο χαρισματικός Αρχηγός των

οπλοφόρων Μεσολογγιτών κατά την περίοδο της Εθνικής Παλιγγενεσίας (1821-1826). Διέξοδος. Κέντρο Λόγου & Τέχνης, Ιερή Πόλη Μεσολογγίου 2006.

Μήτσης Θ.Νίκος: Η Κωνωπίνα στην Επανάσταση του 1821. Έκδοση Σύλλογος

Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου «Οι Δώδεκα Απόστολοι» με τη συμβολή του Δήμου Μεδεώνος, Αθήνα 2007.

Γούδας Αναστάσιος: Σουλιώτες και Ρουμελιώτες Καπεταναίοι του 1821. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2004.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Μίχου Αρτέμιου (Αγωνιστή του 1821): Απομνημονεύματα για την Β'πολιορκία του

Μεσολογγίου, Ευμορφόπουλου Διονύσιου (Αγωνιστή του 1821): Απομνημονεύματα. Κατάλογος Φιλελλήνων. Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Παλιούρα Μίρκα: Το Λεύκωμα του '21. Έκδοση Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1996.

Φυτειώτικα Νέα. Τριμηνιαία Έκδοση του Συλλόγου Φυτειωτών «Το Λιγοβίτσι»,

Αρ.φύλλου 84, Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2005.