ΣΤΑΪΚΟΣ Γ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ - ΑΝΤΙΠΛΟΙΑΡΧΟΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Μήτσου Κοντογιάννη, συμμετείχε στις μάχες Νέων Πατρών, Αγαθάνης, Φοντάνας κατά την οποία συνέλαβε έναν Τούρκο και Γυφτοχωρίου. Έλαβε, ακόμη, μέρος στη συντριβή τής στρατιάς τού Δράμαλη στα Δερβενάκια όπου φόνευσε 15 Τούρκους και συνέλαβε έναν. Ακολούθως, πέρασε στην Αιτωλία και πολέμησε στο Κεφαλόβρυσο με τον οπλαρχηγό Δημ. Μακρή. Ήταν εκ των υπερασπιστών τού Μεσολογγίου στη μεγάλη πολιορκία, και κατά την έξοδο κατόρθωσε να σωθεί. Για τις υπηρεσίες του είχε τιμηθεί το 1825 με τον βαθμό τής χιλιαρχίας.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Υπηρέτησε την πατρίδα απ' αρχής τής Επαναστάσεως μέχρι τέλους. Παρευρέθη στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Πέτα, Σταυρού Βουλγαρελίου και Πλάκας όπου έδειξε μεγάλο ζήλο και προθυμία.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Σκοτώθηκε στις 4 Αυγούστου 1821 στη μεγαλειώδη μάχη του Σταυρού Βουλγαρελίου όπου αποκρούστηκαν επιτυχώς πέντε χιλιάδες Τούρκοι, τραπέντες σε φυγή.

 ΠΗΓΕΣ

Κληρικός αγωνιστής. Καταγόταν από τη Ναύπακτο. Διακρίθηκε στη μάχη τής Αράχοβας και στη δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου, όπου έχασε το ένα του μάτι. Εξακολούθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στα ελαφρά τάγματα και την προφυλακή.

 ΠΗΓΕΣ

Δημογέροντας και πρώτος δήμαρχος Ναυπάκτου (Ναυπακτίδος μετά την απελευθέρωση) την περίοδο 1838-1839 και το 1844. Εξελέγη, επίσης, εκ των πληρεξουσίων της δυτικής Ελλάδας στην Εθνοσυνέλευση του 1831. 

ΠΗΓΗ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Βαρδακουλάς Γιάννης, Παναγιωτόπουλος Θωμάς: Το Οδοιπορικό του Δήμου

Ναυπάκτου. Έκδοση Δήμου Ναυπάκτου.

Η Δάφνη. Περιοδική Έκδοση του Πνευματικού Ομίλου Δαφνιωτών Ναυπακτίας,

τ.11^ο, Αθήνα 2002.

Από τους Χαλκιοπούλους. Για τις υπηρεσίες του στον εθνικό σκοπό διορίστηκε, τον Σεπτέμβριο του 1825, από την Προσωρινή Διοίκηση τής Ελλάδος ταξίαρχος. Στις 13 Μαΐου 1828 του δόθηκε, επιπλέον, το αργυρούν παράσημο του Αγώνα, ως αναγνώριση της προσφοράς του.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

Από Αμβρακία. Πολέμησε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους, Αγρινίου, Αετού, Καλιδρόμης, Άρτας, Πέτα και στις πολιορκίες τού Αιτωλικού και Μεσολογγίου. Διετέλεσε υπό τους οπλαρχηγούς Μάρκο Μπότσαρη, Ανδρέα Ίσκο, Ιωάννη Ράγκο και προεβιβάσθη στην τάξη των υπαξιωματικών.

ΠΗΓΕΣ