ΣΤΑΪΚΟΣ Ι. ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Στρατιωτικός, συνεργός στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο το 1910.  Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων. Υπήρξε διοικητής τού Α΄ και του Γ΄ Σώματος Στρατού. Το 1967 τοποθετήθηκε αντιβασιλέας από τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο μέχρι το 1972,  οπότε αποστρατεύτηκε με τον βαθμό τού στρατηγού. Το 1975, με τη μεταπολίτευση, καταδικάστηκε σε θάνατο για τη συμμετοχή του στο δικτατορικό καθεστώς, ποινή που μετατράπηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη. 

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Σύγχρονος Ελληνισμός από το 1941 ως το τέλος του

αιώνα, τ.ΙΣΤ. Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 2000.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.3^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Λάμψα Γιάννη: Βασιλείς-Δικτάτορες-Πρωθυπουργοί. Αυτοί που κυβέρνησαν της

μεταπολεμική Ελλάδα. Έκδοση Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1995.

Καψάλης Ευθ. Γιώργος: Προσωπικότητες της Ρούμελης. Αθήναι 1970.

Χρονικό του 20^ου αιώνα. Εκδόσεις Δομική.

 

 

Αρχίατρος του Ελληνικού Στρατού. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών^. αμέσως μετά την αποπεράτωση των οποίων κατετάγη ως ανθυπίατρος στον Στρατό. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους τού 1912-13, στον Ά Παγκόσμιο πόλεμο(1917-18) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-22). Αποστρατεύτηκε, τελικά, το 1925 με τον βαθμό τού αρχίατρου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου άσκησε την ιατρική ως φυματιολόγος. Εξελέγη πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, καθώς τοποθετήθηκε ως διοικητικός διευθυντής σε μαιευτήριο της πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

 

 

 

 

Από τους Χαλκιοπούλους. Συνελήφθη στα Ιωάννινα μετά την πτώση τού Αλή-πασά από τον Ομέρ Βρυώνη. Παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι το 1824, οπότε ο Ομέρ Βρυώνης τον απελευθέρωσε δίδοντάς του μυστική παραγγελία να την μεταφέρει στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και στους οπλαρχηγούς τής δυτικής Ελλάδας, προκειμένου να διαπραγματευτούν ένα είδος αμυντικής συνθήκης κατά τού σουλτάνου. Ο Αθανασούλας ερχόμενος στον Βάλτο τέθηκε υπό τις διαταγές τού θείου του Γιωργάκη Βαλτινού, και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες: Νεόκαστρο, Μεσολόγγι, Ρίβιο, Καρβασαρά, Μαχαλά κ.ά. Το 1833, τέθηκε, ως αξιωματικός, στην ακολουθία τού Όθωνα και κατόπιν διετέλεσε υπασπιστής του. Μετά, μάλιστα, την έκπτωσή του(1862) τον ακολούθησε στη Βαμβέργη. Το 1864 παραιτήθηκε για λόγους υγείας από τη θέση του και επέστρεψε στην Ελλάδα.

ΠΗΓΕΣ

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Νεώτερος Ελληνισμός από 1833 ώς 1881, τ.ΙΓ.

Εκδοτική Αθηνών, Αθήναι 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Μακρυγιάννης Ιωάννης: Απομνημονεύματα. Εκδόσεις Ι.Βλαχογιάννη, Αθήνα 1907.

Αρώνη-Τσίχλη Καίτη: Αγροτικές εξεγέρσεις στην Παλιά Ελλάδα 1833-1881. Εκδόσεις

Παπαζήση, Αθήνα 1989.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

 

 

 

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1800. Μαθήτευσε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αργότερα σπούδασε νομικά στην Πίζα. Την περίοδο τού Όθωνα διορίστηκε εισαγγελέας, αλλά παραιτήθηκε το 1841. Κατόπιν, άσκησε τη δικηγορία και ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1849 διηύθυνε το Υπουργείο των Οικονομικών υπό τους πρωθυπουργούς Κανάρη και Κριεζή. Στις 12 Φεβρουαρίου 1863, ύστερα από πιέσεις τού στρατού, αναλαμβάνει την πρωθυπουργία και ανακοινώνει στη Βουλή την εκλογή τού Γεωργίου Α΄ ως βασιλέα τής Ελλάδας. Στη συνέχεια παραιτείται, αλλά ο νέος μονάρχης θα του αναθέσει και πάλι την πρωθυπουργία στις 14 Απριλίου. Στις 26 Ιουλίου, όμως, παραιτήθηκε οριστικά. Τα τελευταία χρόνια τής ζωής του αποσύρθηκε στο Μεσολόγγι. Πέθανε πάμφτωχος στις 25 Αυγούστου 1872. Οι συμπολίτες του, για να τον τιμήσουν, τον ενταφίασαν στο Ηρώο τής πόλης.

 ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: Νεώτερος Ελληνισμός από 1833 ώς 1881, τ.ΙΓ.

Εκδοτική Αθηνών, Αθήναι 1977.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Παπαγεωργίου Π. Στέφανος: Από το Γένος στο Έθνος. Η Θεμελίωση του Ελληνικού

Κράτους 1821-1862. Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2005.

Μακρυδημήτρης Αντώνης: Οι Πρωθυπουργοί της Ελλάδος 1828-1997. Εκδόσεις

Ι.Σιδέρης, Αθήνα 1997.

Λοβέρδος Ανδρέας: Πολιτική Ιστορία της Ελλάδας (1828-1975). Εκδόσεις

Αντ.Ν.Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2001.

Αρώνη-Τσίχλη Καίτη: Αγροτικές εξεγέρσεις στην Παλιά Ελλάδα 1833-1881. Εκδόσεις

Παπαζήση, Αθήνα 1989.

Κουζέλης Π. Απόστολος: Οι Αιτωλοακαρνάνες Πρωθυπουργοί. Αθήνα 2000.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Κουφός Ν. Γιάννης: Ο Κήπος των Ηρώων. Ιστορικό οδοιπορικό στον Κήπο των

Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι. Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία

(ΑΙ.ΠΟ.Ε). Αθήνα 2007.

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.el.wikipedia.org

  

 

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα.

  ΄Εκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Ζυγός, εκδόσεις Πανόραμα, εκδόσεις ΄Εξοδος), μεταφραστής κ.ά., πριν και μετά τη λεγομένη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: «Ανεξάρτητος Τύπος», «Μεσημβρινή», «Εξπρές», «Νέα Πολιτεία»). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή Ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου.

  Στη δεκαετία του ΄50 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Υπήρξε μέλος της ΕΣΑΤ, της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Συγγραφέων. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη, το ρεμπέτικο και την «άλλη, άγνωστη ή λησμονημένη ποίηση και πεζογραφία».

  Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην ΄Οστια της Ρώμης.

  Πέθανε στην Αθήνα το 2003.

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΓΚΟΡΠΑ

ΠΟΙΗΣΗ

Σπασμένος καιρός, εκδ. Μινώταυρος, Αθήνα 1957.

Παλιές ειδήσεις, ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 1966.

Πανόραμα, εκδ. Panderma, Αθήνα 1975.

Στάσεις στο μέλλον, εκδ. Εγνατία, Θεσσαλονίκη ¹1979, ²1980· εκδ. Πορεία, Αθήνα ³1980· εκδ. ΄Εξοδος, Αθήνα ⁴1983.

Περνάει ο στρατός..., εκδ. Πορεία, Αθήνα ¹1980· εκδ. ΄Εξοδος, Αθήνα ²1983.

Τα θεάματα, εκδ. ΄Εξοδος, Αθήνα 1983.

Τα ποιήματα [1957-1983]. Στάσεις στο μέλλον, Περνάει ο στρατός..., Τα θεάματα, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα ¹1995· εκδ. Κέδρος, Αθήνα ²2006.

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

Ισιδώρα, Ισιδώρα!  Ο τραγικός έρωτας της Ντάνκαν με τον ποιητή Γεσένιν, εκδ. Γαβριηλίδης, Αθήνα 1995.

ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Το πανηγύρι τ' Άη Συμιού (μια μεσολογγίτικη λαογραφία), (με Βησσαρίωνα Γκόρπα), εκδ. Ζυγός, Αθήνα 1972.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ  

Περιπετειώδες κοινωνικό και μαύρο νεοελληνικό αφήγημα, εισαγωγή - βιογραφικά - ανθολόγηση (1850-1950), δύο τόμοι, εκδ. Σίσυφος, Αθήνα 1981.

ΚΑΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

Στέρης, το τραγικό παραμύθι της ζωής και του έργου ενός πρωτοπόρου, 18 κριτικά άρθρα γύρω από μια έκθεση, εκδ. Πανόραμα, Αθήνα 1982.

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

Το βιβλίο όλων των ημερών. Η πρώτη μου ατζέντα, εκδ. Δεληθανάση, Αθήνα 1992.

ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΛΑΣΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ (Επιμέλεια - βιογραφικά - πρόλογοι)

Γεράσιμος Βώκος, Ο εκτοπισμένος κ.ά. διηγήματα, επανέκδοση, εκδ. Έξοδος, Αθήνα 1983.

Νικόλαος Β. Βωτυράς, Ο μάγκας του ωρολογίου, επανέκδοση, εκδ.΄Εξοδος, Αθήνα 1983.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Αθηναϊκά διηγήματα, εκδ. Σπηλιώτη, Αθήνα [1990].

Ευάγγελος Λεμπέσης, Η  τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών στο σύγχρονο βίο. Μελέτη κοινωνική και ψυχολογική. Μεταγλώττιση και ένα κείμενο γραμμένο από τον Θωμά Γκόρπα, εκδ. Σπηλιώτη, Αθήνα  ¹1990,  ²2003.

Για τον Θωμά Γκόρπα και για το έργο του έγραψαν οι: Νικηφόρος Βρεττάκος, Τάκης Δόξας, Σταμάτης Μαράντος, Δημ. Στουπάκης, Κ.Σταματίου, Τάσος Λειβαδίτης, Σπύρος Τσακνιάς, Σπύρος Κατσίμης, Κ.Ι.Τσαούσης, Νίκος Σπάνιας, Στέλιος Γεράνης, Τάκης Σινόπουλος, Ευγένιος Αρανίτσης, Λεωνίδας Ζενάκος, Θ.Μ.Πολίτης, Δημ. Τσάκωνας, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Γιάννης Κουβαράς, Ανδρέας Μπελεζίνης, Βαγγέλης Κάσσος, Γ.Π.Σαββίδης, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Δημήτρης Σταμέλος, Κώστας Βούλγαρης, Λεωνίδας Χρηστάκης, Παντελής Μπουκάλας, Αλέξης Ζήρας, Χρ. Γιαννακόπουλος, Γιάννης Δάλλας, Μιχ. Μερακλής, Βασίλης Καλαμαράς, Ακακία Κορδόση, Κ.Ρεσβάνης, Γιώργος Μαρκόπουλος, Αλέξ. Αργυρίου, Μάριος Χάκκας, Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, Γιάννης Τριάντης, Κώστας Κρεμμύδας, Αγγελική Κωσταβάρα, Γιάννης Κοντός, Θανάσης Κωσταβάρας, Μάρκος Μέσκος κ.ά.