ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΣ

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Οπλαρχηγός τού Αγώνα. Πριν την Επανάσταση είχε καταφύγει στα Επτάνησα, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πολέμησε στο Καρπενήσι, Μακρυνόρος, Σταυρό Τζουμέρκων και αλλού, πάντοτε διακρινόμενος για την ανδρεία του. Δολοφονήθηκε, τελικά, για ασήμαντη αφορμή από συμπατριώτη του.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.4^ος. Ιστορικά Κείμενα Δημοσιευμένα Από το

Φεβρουάριο του 1972 ως την Πρωτοχρονιά του 1989. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Διογένης, Αθήνα 1992.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Πήρε μέρος στις μάχες τού Βραχωρίου και του Ζαπαντίου, καθώς και στην προάσπιση του Μεσολογγίου κατά τις δύο πολιορκίες του.  

 ΠΗΓΕΣ

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Διέπρεψε στις μάχες Μακρυνόρους, Κομποτίου, Λαγκάδας, Άρτας, Πέτα, αλλά και στην τρομερή μάχη τού Λουτρακίου, όπου έδειξε μοναδική καρτεροψυχία και γενναιότητα.

ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1850. Ήταν συγγενής  με τον Κωστή Παλαμά. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο τής Αθήνας και υπήρξε παθιασμένος οπαδός τής καθαρεύουσας, αγωνιζόμενος κατά των δημοτικιστών. Ήλθε σε σύγκρουση και με τον Κωστή Παλαμά, για τον οποίο έγραφε ότι πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». απάντησε με, Με το ψευδώνυμο Αβλάβιος, Ο Παλαμάς θα του απευθύνει τρία σφοδρότατα άρθρα. Ο Σταμάτιος Βάλβης εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: «Γερανοί τού Ιβύκου», «Λυρικά ειδύλλια», «Αι κόραι τού Πανδάρεως», «Επιθαλάμιον» ^. τις μελέτες: «Φιλολογικά μελετήματα», «Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως» , «Γεωργίω Μιστριώτη», «Περί τριών στίχων τού Δάντου»^. και έμμετρες μεταφράσεις των Επινικίων τού Πινδάρου.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Οικογένεια αρματολών τής Αιτωλοακαρνανίας, της οποίας πολλά μέλη διακρίθηκαν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και στην Επανάσταση.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Από την αρχή τού αγώνα για την ανεξαρτησία έλαβε τα όπλα, τεθείς επικεφαλής πολλών οπλοφόρων μισθοδοτούμενων κατά το πλείστον από τον ίδιο. Οι τότε κυβερνήσεις τον τίμησαν με τον βαθμό τού χιλίαρχου και κατόπιν τού λοχαγού.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Γεννήθηκε στη Σπολάιτα το 1907. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Αγρίνιο, γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1936 διορίστηκε στο Γενικό Χημείο τού Κράτους. Στα Γράμματα εμφανίστηκε το 1931, με δημοσιεύσεις μελετών και ποιημάτων σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες των Αθηνών και της επαρχίας. Το πρώτο τού βιβλίο «Επιστήμη και Επάγγελμα», μελέτη, κυκλοφόρησε το 1963. Ακολούθησαν άλλα οκτώ βιβλία με ποιητικό και πεζογραφικό περιεχόμενο. Έχει, επίσης, περιληφθεί σε δύο πανελλήνιες ποιητικές ανθολογίες, μία εκ των οποίων είναι η «Νεοελληνική Ποιητική Ανθολογία» τού Γιάννη Μαρή(1968). Έχει, μεταξύ άλλων, τιμηθεί με το Αριστείο τού ποιητικού διαγωνισμού τού «Λογοτεχνικού Σταδίου», το 1968.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.