ΘΑΝΑΣΟΥΛΗΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ

Από το Σύντεκνο. Διέπρεψε στον Αγώνα ως μπουλουξής επικεφαλής άλλων ανδρών. Διακρίθηκε κατά τις πολιορκίες του Μεσολογγίου από τους Τούρκους για την αυταπάρνηση και τη γενναιότητά του. Υπό τις διαταγές, κατόπιν, του αρχιστράτηγου Γ. Καραϊσκάκη συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές μάχες τής Στερεάς Ελλάδας.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των ανωτέρω(Γεωργίου, Δημήτρη, Θανάση). Πολέμησε, απ' αρχής, σε όλες τις μάχες τής δυτικής Ρούμελης. Το 1824 διορίστηκε έπαρχος Ζυγού, και μετείχε στις Εθνοσυνελεύσεις ως πληρεξούσιος του Βάλτου. Δολοφονήθηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο Ναύπλιο και εντός του Βουλευτηρίου.

Από τη Δούνιστα(Σταθά). Διετέλεσε υπό τις οδηγίες τού Δημήτρη Μακρή και αξιοποιήθηκε πολλές φορές ως ταχυδρόμος, λόγω τής μεγάλης του αντοχής, ταχύτητας και οξυδέρκειας. Στη μάχη τού Μακρυνόρους, αν και τραυματισμένος, συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τέλους. Το 1848, ως αξιωματικός, σκοτώθηκε στη Λειβαδιά σε συμπλοκή με ληστές.

ΠΗΓΕΣ

Ξάδερφος  του Αντώνιου Γαλάνη. Πήρε μέρος στην Επανάσταση, πολεμώντας με τον βαθμό τού εκατόνταρχου στη δυτική Ελλάδα. Διακρίθηκε, ιδίως, στο τέλος του ιερού Αγώνα (1828-1829), κατά τις επιχειρήσεις κατάληψης των τουρκικών οχυρών στον Μύτικα, τον Μαχαλά και στη Βόνιτσα. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1856.

Αγωνιστής από τη Ναυπακτία. Το όνομα αυτό του δόθηκε για την ωμότητά του. Στον εμφύλιο πόλεμο του 1824 καταδίωξε τους Πελοποννησίους άρχοντες και του απονεμήθηκε δίπλωμα χιλιαρχίας.

 ΠΗΓΕΣ

. Αγωνιστής από τον Πρόδρομο του Αστακού. Πολέμησε μέχρι το τέλος τής Επανάστασης, και διακρίθηκε σε πολλές από τις μάχες τής δυτικής Ελλάδας. Η Διοικητική Επιτροπή τής Ελλάδας τον προβίβασε τον Μάρτιο του 1832, για τις εκδουλεύσεις του προς την πατρίδα, στον βαθμό του πεντηκόνταρχου.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Οπλαρχηγός τού Αγώνα. Πριν την Επανάσταση είχε καταφύγει στα Επτάνησα, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πολέμησε στο Καρπενήσι, Μακρυνόρος, Σταυρό Τζουμέρκων και αλλού, πάντοτε διακρινόμενος για την ανδρεία του. Δολοφονήθηκε, τελικά, για ασήμαντη αφορμή από συμπατριώτη του.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.4^ος. Ιστορικά Κείμενα Δημοσιευμένα Από το

Φεβρουάριο του 1972 ως την Πρωτοχρονιά του 1989. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Διογένης, Αθήνα 1992.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Έχοντας υπό τις οδηγίες του 15 έως 20 άνδρες πολέμησε στις μάχες  του Πέτα, Πλάκας, Άρτας, Τζουμέρκων, Βουλγαρελίου, Μακρυνόρους και Κομποτίου. Το 1824 τιμήθηκε με τον βαθμό της χιλιαρχίας. Κατά δε την πολιορκία του Μεσολογγίου συνέδραμε, έξωθεν με τον Καραϊσκάκη, τους αποκλεισμένους.

ΠΗΓΕΣ

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.