ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ (ΛΟΥΚΑΣ ΑΒΡΑΝΤΙΝΗΣ)

Από το Μπονίκεβο(Πετρώνα). Οπλαρχηγός τού Αγώνα. Πριν την Επανάσταση είχε καταφύγει στα Επτάνησα, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πολέμησε στο Καρπενήσι, Μακρυνόρος, Σταυρό Τζουμέρκων και αλλού, πάντοτε διακρινόμενος για την ανδρεία του. Δολοφονήθηκε, τελικά, για ασήμαντη αφορμή από συμπατριώτη του.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Κώνστας Κ.Σ.: Άπαντα. Όσα βρέθηκαν, τ.4^ος. Ιστορικά Κείμενα Δημοσιευμένα Από το

Φεβρουάριο του 1972 ως την Πρωτοχρονιά του 1989. Επιμέλεια Θ.Μ.Πολίτης. Εκδόσεις Διογένης, Αθήνα 1992.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από τη Στάνου. Πολέμησε στις μάχες Μακρυνόρους, Λαγκάδας, Πέτα, Πλάκας και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, κατέχοντας βαθμό αξιωματικού. Σκοτώθηκε το 1838, μαχόμενος, ως επιτετραμμένος τής κυβερνήσεως, εναντίον ληστοσυμμοριτών.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Υπηρέτησε υπό τις οδηγίες των διασημότερων οπλαρχηγών: Ανδρούτσο, Διοβουνιώτη, Καραϊσκο και Γενναίο. Παρευρέθηκε στις μάχες Μενδενίτζης, Υπάτης, Γραβιάς και Άμπλιανης. Διορίστηκε στην Έ' χιλιαρχία ως λοχίας. Έπειτα συμμετείχε στις μάχες Στεβενίων, Θηβών και Πάτρας όπου πληγώθηκε σοβαρά στο αριστερό του χέρι.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Διέπρεψε στις μάχες Μακρυνόρους, Κομποτίου, Λαγκάδας, Άρτας, Πέτα, αλλά και στην τρομερή μάχη τού Λουτρακίου, όπου έδειξε μοναδική καρτεροψυχία και γενναιότητα.

ΠΗΓΕΣ

Από τη Στάνου. Υπηρέτησε υπό τους Ανδρέα Ίσκο και Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλες τις μάχες που βρέθηκαν οι οπλαρχηγοί αυτοί, απ' αρχής μέχρι τέλους τού Αγώνα.

Από την Αμβρακιά. Αδελφός των προηγουμένων(Βασίλη, Γιώργου, Δημήτρη). Είχε παρόμοια δράση με τον Δημήτρη. Έπεσε κι αυτός στην Έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ

Ιερομόναχος και ηγούμενος κατόπιν τής Ι. Μονής Ρέθα. Έλαβε μέρος στην Επανάσταση ακολουθήσας τα ελληνικά στρατεύματα σε διάφορες μάχες. Η προσωρινή κυβέρνηση τον τίμησε με βαθμό αξιωματικού. Το 1834 τού απενεμήθη το «Αργυρούν Αριστείον». Αγωνίστηκε υπεράνθρωπα, αργότερα, για να επαναφέρει την κατεστραμμένη Μονή Ρέθα στην προτέρα τής κατάσταση, η οποία είχε υποστεί τεράστιες ζημιές από τις συνεχείς επιδρομές των τουρκικών στρατευμάτων^. δεδομένου ότι εκεί έδρευε κατά την Επανάσταση το κατά τον Βάλτο Γενικό Στρατόπεδο.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Ρέθα. Το Ιερό Προσκύνημα του Βάλτου. Έκδοση:

Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Από την Αμβρακιά. Κατά την πολιορκία του Μεσολογγίου πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να στείλουν απ' έξω τροφές, για να συντηρηθεί ο στρατός. Ένας εξ αυτών ήταν και πρόκριτος τής Αμβρακιάς Πάνος Ζαράγκας, αγωνιστής που υπηρέτησε καθ' όλο το διάστημα του Αγώνα, έχων υπό τις διαταγές του ικανούς στρατιώτες. Πολέμησε στις μάχες τής Πλάκας, τού Μακρυνόρους, τής Καλλιδρόμης, των Αγράφων , τής Ναυπάκτου και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου. Στην πρώτη πολιορκία έστειλε προς επισιτισμό των στρατιωτών 200 πρόβατα, και τρία χρόνια αργότερα, στη δεύτερη πολιορκία, άλλα 230 γιδοπρόβατα. Μετά την ηρωική έξοδο ακολούθησε τον Καραϊσκάκη και παρευρέθη σε διάφορες γύρω και εντός των Αθηνών. 

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.