ΘΕΡΒΑΝΤΕΣ ΜΙΧΑΗΛ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Δράξας τα όπλα  από την έναρξη του Αγώνα και έχοντας υπό τις οδηγίες πολλούς άνδρες, έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Προβιβάστηκε στον βαθμό του αντιστράτηγου και ως τέτοιος παρευρέθη στη μεγάλη πολιορκία τού Μεσολογγίου όπου φονεύθη κατά τη δραματική εκείνη έξοδο.

 ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από την Κεχρινιά. Πολέμησε σε πολλές μάχες και σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της απόπειρας του Μουσταφά πασά Σκόνδρα να πολιορκήσει το Μεσολόγγι, στα τέλη του 1823.

ΠΗΓΕΣ

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από την Αρειάδα. Πολέμησε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους, Πέτα, Καλλαρυτών, Αετού και ευρέθη στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, απ' όπου εξήλθε κατά τη δραματική νύχτα τής εξόδου. Διετέλεσε δε υπό τις κατευθύνσεις των οπλαρχηγών Ιωάννη Ράγκου, Ανδρέα Ίσκου, Αναγνώστη Καραγιάννη, Γ. Βελλή και Γ. Καραϊσκάκη.

ΠΗΓΕΣ

Από το Θεριακήσι. Γενναίος αγωνιστής που πολέμησε από την αρχή ως μπουλουξής τού Γ. Καραϊσκάκη. Στις μάχες που έγιναν στην περιοχή των Αγράφων ανδραγάθησε, όπως και σε όλες τις άλλες της δυτικής Στερεάς που έλαβε μέρος.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Οπλαρχηγός ο ίδιος, πολέμησε στις μάχες τού Μαχαλά Ξηρομέρου και στον Αϊ-Νικόλα τού Αιτωλικού. Το 1829, εντάχθηκε στην πεντακοσιαρχία τού Β. Μαστραπά. Το 1864, πολεμούσε ακόμη στη Θεσσαλία με αντάρτικα σώματα.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Σκοτώθηκε στις 4 Αυγούστου 1821 στη μεγαλειώδη μάχη του Σταυρού Βουλγαρελίου όπου αποκρούστηκαν επιτυχώς πέντε χιλιάδες Τούρκοι, τραπέντες σε φυγή.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Υπηρέτησε αδιάκοπα την πατρίδα. Για τις υπηρεσίες του αυτές προβιβάστηκε από την Προσωρινή Διοίκηση στον βαθμό τού χιλίαρχου. Ανήκε, μάλιστα, σε μία εκ των επισημοτέρων  στρατιωτικών οικογενειών τού Βάλτου, που και πριν την Επανάσταση βρισκόταν στα όπλα, δίχως να υπολογίζει ποτέ τον τυραννικό ζυγό τού κατακτητή. Ο ίδιος ο Γιωργάκης, θυσιάζοντας μεγάλη περιουσία, διατηρούσε από την κήρυξη του ένοπλου Αγώνα μισθωτούς στρατιώτες. 

  ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από τη Λεπενού. Ως αξιωματικός συμπολέμησε με τον Ανδρέα Ίσκο, τον Καραϊσκάκη και τον Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλο το μακρύ διάστημα του ιερού Αγώνα. Στο Μεσολόγγι, κατά την έξοδο, επέζησε, αλλά έχασε τον πατέρα του. Για τους αγώνες του τιμήθηκε με τον βαθμό τού ταξιάρχη.

 ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1885. Διετέλεσε πρωτοψάλτης και μουσικοδιδάσκαλος στην Αγία Παρασκευή Μεσολογγίου για περισσότερα από 40 χρόνια. Μαθήτευσε κοντά στον Δ. Μοσκέτου. Υπήρξε πατέρας του επίσης πρωτοψάλτη Μεσολογγίου Λεωνίδα Αθανασίου (1917-1976). Κατά την Ολυμπία Τολίκα, μάλιστα, διακρίθηκε τόσο για τη γλυκύτητα τής φωνής του όσο και για την πραότητα του χαρακτήρα του.

Από τους Χαλκιόπουλους. Έλαβε μέρος στις μάχες Λαγάδας, Μακρυνόρους και Κομποτίου, Άρτας, Σταυρού Βουλγαρελίου, Τζουμέρκων και Πλάκας υπό τον Ανδρέα Ίσκο. Μετά ακολούθησε τον Σουλιώτη οπλαρχηγό Γιαννούση Πανομάρα υπό την αρχηγία τού Κίτσου Τζαβέλα στις μάχες τής Αμπλιανής, τού Αγίου Ηλία και των Σαλώνων, καθώς και στις πολιορκίες του Μεσολογγίου όπου σκοτώθηκαν δύο αδέλφια του πατέρα του, ο ένας στο Μεσολόγγι και ο άλλος στον Ντολμά. Βγήκε σώος από τη φοβερή νύχτα τής εξόδου και μαζί με τον Γιαννούση Πανομάρα εντάχθηκαν στο Σώμα τού Γ. Καραϊσκάκη , πολεμώντας στην Αράχοβα και το Δίστομο. Αργότερα, πολέμησε στην Αθήνα υπό τον Κίτσο Τζαβέλα. Όταν, με τον ερχομό του Καποδίστρια, συστήθηκαν 20 ελαφρά τάγματα, κατετάγη και ο ίδιος ως απλός στρατιώτης, υπηρετώντας μέχρι το 1832 οπότε και απολύθηκε.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.