ΤΣΙΓΚΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 1873- ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ- ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Για τις υπηρεσίες του στον εθνικό σκοπό διορίστηκε, τον Σεπτέμβριο του 1825, από την Προσωρινή Διοίκηση τής Ελλάδος ταξίαρχος. Στις 13 Μαΐου 1828 του δόθηκε, επιπλέον, το αργυρούν παράσημο του Αγώνα, ως αναγνώριση της προσφοράς του.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Κολόμβας Αθ. Νικόλαος: Μεσολόγγι (1821-1829). Οι αθάνατοι πρόμαχοι. Εκδοτική

Άλφα, Αθήνα 1998.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

Από τους Αμοργιανούς. Πολέμησε στις μάχες Άρτας, Πλάκας, Μακρυνόρους και στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου και τού Αιτωλικού, όπου υπέστη ανήκεστο τραύμα στον δεξιό του βραχίονα.

ΠΗΓΕΣ

Από το Σύντεκνο. Αγωνίστηκε σε πολλές μάχες υπό τις διαταγές τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου.

 ΠΗΓΕΣ

Αγωνιστής από το Ξηρόμερο. Πήρε μέρος στις μάχες τού Βραχωρίου, του Πέτα κ.ά. Πέθανε στην δεύτερη πολιορκία τού Μεσολογγίου.

  ΠΗΓΕΣ