ΤΣΙΟΥΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ (ΤΣΟΛΚΑΣ) ΔΩΡΗΤΗΣ

 

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1909. Έδειξε από νωρίς την έμφυτη ροπή του στη ζωγραφική και πήρε, γι' αυτό, μαθήματα κοντά σ' έναν τοπικό αγιογράφο. Διετέλεσε ανώτερο στέλεχος Τ.Τ.Τ.(Ταχυδρομεία) και επιδιδόταν, παράλληλα, στη ζωγραφική, στην οποία αφοσιώθηκε μετά τη συνταξιοδότησή του. Έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ζωγραφικής^. Έργα του παρουσιάστηκαν και στο 11ο τεύχος του περιοδικού «Παρουσία». Ασχολήθηκε, επίσης, και με την ποίηση χωρίς, όμως, να εκδώσει κάποια συλλογή.  

 

 

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρόσωπα-Έργα-Ρεύματα-Όροι. Εκδόσεις

Πατάκη, Αθήνα 2008.

 

 

 

Τέκνο φτωχής οικογένειας, γεννήθηκε στον Αστακό στις 30 Ιανουαρίου 1894. Τρεις ημέρες αργότερα πέθανε ο πατέρας του και την ανατροφή του  ανέλαβε ο θείος του, Νικόλαος Τζανιός. Φοίτησε στο Δημοτικό σχολείο τής Ζερβάδας και στο Γυμνάσιο της Λευκάδας. Κατόπιν, έδωσε εξετάσεις και έγινε δεκτός από τη Σχολή Ευελπίδων, επειδή, όμως, δεν μπορούσε να πληρώσει το ποσό τής εγγραφής την εγκατέλειψε και εισήλθε στο Μαθηματικό Τμήμα τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το πρωί παρακολουθούσε τις πανεπιστημιακές παραδόσεις και τη νύχτα εργαζόταν σε ένα από τα τηλεγραφεία των Αθηνών. Τον Απρίλιο του 1919 αναγορεύτηκε σε διδάκτορα των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ^. την επόμενη χρονιά με έξοδα του Εμμανουήλ Μπενάκη, ο οποίος είχε λάβει γνώσει των εξαιρετικών επιδόσεων του Βαρόπουλου, απεστάλη στο Παρίσι προς τελειοποίηση των σπουδών του. Το 1923 εξελέγη διδάκτορας του Πανεπιστημίου των Παρισίων μετά τιμητικής μνείας. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως καθηγητής στο Κολλέγιο Αθηνών^. το 1927 διορίστηκε καθηγητής στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης,  και το 1929 έκτακτος καθηγητής τής Ανωτέρας Αναλύσεως στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τακτικός καθηγητής των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διορίστηκε το 1930, όπου και υπηρέτησε μέχρι τον θάνατό του, επελθόντος στις 14 Ιουνίου 1957.   

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

 

 

 

 

Αρχίατρος του Ελληνικού Στρατού. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών^. αμέσως μετά την αποπεράτωση των οποίων κατετάγη ως ανθυπίατρος στον Στρατό. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους τού 1912-13, στον Ά Παγκόσμιο πόλεμο(1917-18) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-22). Αποστρατεύτηκε, τελικά, το 1925 με τον βαθμό τού αρχίατρου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου άσκησε την ιατρική ως φυματιολόγος. Εξελέγη πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, καθώς τοποθετήθηκε ως διοικητικός διευθυντής σε μαιευτήριο της πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

 

 

 

 

Δικηγόρος . Γεννήθηκε το 1903 στο Αγρίνιο . Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Διετέλεσε δήμαρχος Αγρινίου  κατά το διάστημα 1924 - 1942. Επί των ημερών του ιδρύθηκε το Πρωτοδικείο στην πόλη, κατασκευάστηκαν τα δημοτικά σφαγεία, το δημοτικό νεκροταφείο, ιδρύθηκε Ωδείο με πλήρη εξοπλισμό, αναδιοργανώθηκε η Φιλαρμονική και έγινε η διαμόρφωση της πλατείας «Σιντριβανίου» (Παναγοπούλου). Προς τιμήν του έχει ονομαστεί κεντρικός δρόμος τής πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μορφές του Τόπου. Δωρητές-Ευεργέτες: Κείμενα-Επιμέλεια: Ιωάννης Κωστάκης.

Εκπαιδευτικό Μορφωτικό Ίδρυμα Αγρινίου «Παλλάδιο», Αγρίνιο 2003.

Εφημερίδα Αιτωλοακαρνανικός Τύπος. Μαϊος 2008.