ΤΖΑΒΕΛΑΣ ΚΙΤΣΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ - ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ - ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ - ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ

Εγγονός των αδελφών Βλαχοπουλαίων. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1883. Το 1906 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων. Πήρε ενεργό μέρος στην επανάσταση στο Γουδί (1909) και στη Θες/νίκη (1916) με τον συγγενή του, Δαγκλή. Το 1919, ήταν μέλος τής ελληνικής αντιπροσωπείας  στις διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην υπογραφή τής συνθήκης των Βερσαλλιών. Τότε τιμήθηκε με το γαλλικό παράσημο του «Ιππότου τής Λεγεώνος τής Τιμής». Το 1920 προβιβάστηκε σε συνταγματάρχης. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό τού υποστράτηγου το 1926. Ανακλήθηκε στον στρατό το 1930, προάχθηκε σε αντιστράτηγο το 1935 και λίγο αργότερα αποστρατεύτηκε. Μετά την πρώτη αποστράτευση του έθεσε υποψηφιότητα και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των «Φιλελευθέρων». Πέθανε στην Αθήνα το 1944.

ΠΗΓΕΣ

Μητρώο Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935. Έκδοση Βουλής

των Ελλήνων. Διεύθυνση Διοικητικού Τμήμα Μητρώου Βουλευτών, Αθήνα 1986.

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Υπηρετησε ως Πρωτοδικης στο Πρωτοδικειο Αγρινιου,απο το 1948 εως το 1953.

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Οπλαρχηγός ο ίδιος, πολέμησε στις μάχες τού Μαχαλά Ξηρομέρου και στον Αϊ-Νικόλα τού Αιτωλικού. Το 1829, εντάχθηκε στην πεντακοσιαρχία τού Β. Μαστραπά. Το 1864, πολεμούσε ακόμη στη Θεσσαλία με αντάρτικα σώματα.

 ΠΗΓΕΣ

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1850. Ήταν συγγενής  με τον Κωστή Παλαμά. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο τής Αθήνας και υπήρξε παθιασμένος οπαδός τής καθαρεύουσας, αγωνιζόμενος κατά των δημοτικιστών. Ήλθε σε σύγκρουση και με τον Κωστή Παλαμά, για τον οποίο έγραφε ότι πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». απάντησε με, Με το ψευδώνυμο Αβλάβιος, Ο Παλαμάς θα του απευθύνει τρία σφοδρότατα άρθρα. Ο Σταμάτιος Βάλβης εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: «Γερανοί τού Ιβύκου», «Λυρικά ειδύλλια», «Αι κόραι τού Πανδάρεως», «Επιθαλάμιον» ^. τις μελέτες: «Φιλολογικά μελετήματα», «Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως» , «Γεωργίω Μιστριώτη», «Περί τριών στίχων τού Δάντου»^. και έμμετρες μεταφράσεις των Επινικίων τού Πινδάρου.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1885. Διετέλεσε πρωτοψάλτης και μουσικοδιδάσκαλος στην Αγία Παρασκευή Μεσολογγίου για περισσότερα από 40 χρόνια. Μαθήτευσε κοντά στον Δ. Μοσκέτου. Υπήρξε πατέρας του επίσης πρωτοψάλτη Μεσολογγίου Λεωνίδα Αθανασίου (1917-1976). Κατά την Ολυμπία Τολίκα, μάλιστα, διακρίθηκε τόσο για τη γλυκύτητα τής φωνής του όσο και για την πραότητα του χαρακτήρα του.

Από την Αρειάδα. Πολέμησε στις μάχες Πλάκας, Μακρυνόρους, Πέτα, Καλλαρυτών, Αετού και ευρέθη στις πολιορκίες τού Μεσολογγίου, απ' όπου εξήλθε κατά τη δραματική νύχτα τής εξόδου. Διετέλεσε δε υπό τις κατευθύνσεις των οπλαρχηγών Ιωάννη Ράγκου, Ανδρέα Ίσκου, Αναγνώστη Καραγιάννη, Γ. Βελλή και Γ. Καραϊσκάκη.

ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή της. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις τού Μακρυνόρους, αποκρούοντας τις δυνάμεις του Ισμαήλ-πασά. Αργότερα, πολέμησε τον Ιμπραήμ στο Νιόκαστρο και κατόπιν εντάχθηκε στη φρουρά τού Μεσολογγίου. Ήταν τότε, ακριβώς, που οι πολιορκητές μάζευαν «βουνά» από χώματα, για να φτάσουν στα τείχη^. ο Βαλτινός πρότεινε να κλέβουν από μέσα τα χώματα που σώριαζαν οι εχθροί. Ματαιώθηκαν, έτσι, τα σχέδια των εχθρών. Κατά την έξοδο βγήκε με την εμπροσθοφυλακή και διακρίθηκε για τον ηρωισμό του. Εν συνεχεία, πολέμησε στην Αττική και ανδραγάθησε στο Μετόχι τού Πειραιά. Επί Καποδίστρια έγινε μέλος τού Συμβουλίου Επικρατείας.

 ΠΗΓΕΣ